Από το 2012 οι τηλεπικοινωνιακές εταιρείες αφήνουν ακάλυπτα δεκάδες νοικοκυριά, που αναγκάζονται να προσφεύγουν στην ακριβή χρήση δεδομένων κινητής για τις ανάγκες των μαθητών κατά την καραντίνα. Απαθές στις οχλήσεις των γονέων το υπουργείο Παιδείας
Πολλαπλό εμπαιγμό υφίστανται δεκάδες οικογένειες με παιδιά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην περιοχή της Αγίας Κυριακής στη Λούτσα από τηλεφωνικές εταιρείες, το υπουργείο Παιδείας και, εμμέσως, το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Κι αυτό γιατί σε συνθήκες καραντίνας και με την τηλεκπαίδευση υποχρεωτική και μοναδική διέξοδο για τους μαθητές γυμνασίων-λυκείων, αλλά και των δημοτικών όταν εμφανίζονται κρούσματα κορονοϊού, δεκάδες νοικοκυριά δεν διαθέτουν πρόσβαση σε σταθερή τηλεφωνία και Internet και αναγκάζονται να πληρώνουν ακριβά τη χρήση των δεδομένων κινητής τηλεφωνίας.
Οπως καταγγέλλουν στην «Εφ.Συν.» κάτοικοι της Αγίας Κυριακής, που ανήκει στον Δήμο Σπάτων – Αρτέμιδας, από το 2012 εκκρεμούν αιτήματά τους για σύνδεση με το δίκτυο σταθερής τηλεφωνίας και Internet. Στις επανειλημμένες αιτήσεις τους η Cosmote απαντά απαιτώντας να επωμιστούν τα νοικοκυριά το κόστος της υποδομής επέκτασης του δικτύου, ενώ οι άλλες τηλεφωνικές εταιρείες (Vodafone και Wind) απαντούν ότι αδυνατούν να προσφέρουν συνδέσεις αν προηγουμένως η Cosmote δεν δημιουργήσει νέες συνδέσεις και προτείνουν ως εναλλακτική τις ακριβότερες δορυφορικές συνδέσεις,
Στην καραντίνα της άνοιξης, όταν το κλείσιμο των σχολείων απαίτησε προσφυγή στην τηλεκπαίδευση, οι οικογένειες με μαθητές αναγκάστηκαν να κάνουν χρήση των συνδέσεων και των δεδομένων κινητής, για να ανακαλύψουν ότι ουδόλως ισχύει ο ισχυρισμός του υπουργείου Παιδείας ότι η πρόσβαση στην πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης είναι δωρεάν, αφού η χρήση της «τρώει» δεδομένα και οι υπερβάσεις τους χρεώνονται κανονικά από τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Σε επικοινωνία γονέων της περιοχής με το υπουργείο Παιδείας για να πιέσει τις εταιρείες να λύσουν με κάποιον τρόπο το πρόβλημα, οι υπεύθυνοι του υπουργείου συνέστησαν απλώς στους γονείς να κάνουν «συλλογικές αιτήσεις στις εταιρείες», ενώ ανάλογη σύσταση έγινε από τη δημοτική αρχή.
Πρόκειται για κλασική περίπτωση εφαρμογής της κυβερνητικής αντίληψης περί «ατομικής ευθύνης» πίσω από την οποία κρύβεται η συλλογική ανευθυνότητα κρατικών αρχών και ιδιωτικών εταιρειών που ελέγχουν το αγαθό της επικοινωνίας με τρόπο που παραβιάζει ακόμη και το δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης των μαθητών στην εκπαίδευση. Πέραν της ευθύνης του υπουργείου Παιδείας και του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, το θέμα αφορά και την Εθνική Αρχή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων που διακηρύσσει ως στόχους της τη βελτίωση της χώρας «ως κοινωνίας της γνώσης» και την «εξάλειψη του ψηφιακού χάσματος». Και τα δυο διαψεύδονται τραγικά σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας.
Οσο για τις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες, είναι αστείο την ώρα που δηλώνουν πανέτοιμες να μεταβούν στα δίκτυα πέμπτης γενιάς να ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να επεκτείνουν τις γραμμές τους κατά λίγες δεκάδες μέτρα ώστε να καλύψουν τις ανάγκες δεκάδων νοικοκυριών στην Αρτέμιδα, που προφανώς δεν είναι η μόνη περιοχή της χώρας χαμένη στη μαύρη τρύπα των τηλεπικοινωνιών.
