Επιτελικά… βιντεάκια αντί σχεδίου για τον τουρισμό

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο τουρισμός – είτε η χώρα έχει αυτόνομο υπουργείο, είτε όχι – είναι ο κατ’ εξοχήν κλάδος που εμπλέκει πολλούς. Από υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες μέχρι επιχειρηματικούς κλάδους. Στην πραγματικότητα δεν καλύπτεται από ένα αρμόδιο υπουργείο, το υπουργείο Τουρισμού. Οι τουρίστες έρχονται με αεροπλάνα, ταξιδεύουν με πλοία και ΚΤΕΛ (υπ. Μεταφορών, υπ. Ναυτιλίας), επισκέπτονται μνημεία και μουσεία (υπ. Πολιτισμού), μπορεί να πάθουν τροφική δηλητηρίαση ή τροχαίο σε ένα μικρό νησί και πρέπει να νοσηλευτούν σε κέντρο υγείας ή σε μεγάλο νοσοκομείο (υπ. Υγείας, υπ. Αμυνας) κ.λπ.

Ετσι το διαχρονικό πρόβλημα της «βαριάς βιομηχανίας» της χώρας (πάνω από 20% του ΑΕΠ και άλλο τόσο της απασχόλησης) είναι οι συναρμοδιότητες! Και το πρόβλημα αυτό λύνεται με συντονισμό που μας έταξε το ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, το οποίο φαίνεται ότι θα αποτύχει στην πιο δύσκολη χρονιά των τελευταίων δεκαετιών, αν δεν προχωρήσει σε κινήσεις ουσίας και όχι εντυπωσιασμού.

Τα προβλήματα που αντικειμενικά υπάρχουν και αυτά που ανακύπτουν δεν επιλύονται με την παρουσίαση της καμπάνιας του ελληνικού τουρισμού για το 2020, η οποία θα γίνει αύριο. Θα μιλήσει ο πρωθυπουργός, θα προλογίσει ο υπουργός Τουρισμού και θα προβληθεί το σχετικό βίντεο. Είμαστε βέβαιοι ότι θα είναι εξαιρετικό.

Ο επικεφαλής δημιουργικού στην προεδρία της κυβέρνησης, Steve Vranakis, θα παρουσιάσει τη στρατηγική στην οποία βασίστηκε η φετινή καμπάνια και η CEO της Marketing Greece, Ιωάννα Δρέττα, υποθέτουμε ότι θα μιλήσει για τη φιλοσοφία της και για τη συνεργασία του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα.

Τελικά, είναι εξαιρετικά βολικό να ανατίθεται στον υπουργό Τουρισμού ο ρόλος κυβερνητικής Ιφιγένειας και να χρεώνεται το επικινδύνως ανερμάτιστο και αντιφατικό (μη) σχέδιο «ανοίγματος» του τουρισμού. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος περίμενε τις βολές της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να «στηρίξει» τον υπουργό Τουρισμού. Αλλά τις προηγούμενες ημέρες, ο Στ. Πέτσας και το Μέγαρο Μαξίμου δεν άκουσαν, δεν διάβασαν την κριτική που άσκησαν στον Χάρη Θεοχάρη ο υφυπουργός Τουρισμού Μάνος Κόνσολας, ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας, αλλά και ο τομεάρχης της Ν.Δ. και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων Γρηγόρης Τάσιος;

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έμαθαν για τις αντιδράσεις δημάρχων και επιχειρηματιών για την κατάταξη των νησιών βάσει επικινδυνότητας με κριτήριο την πρόσβαση σε υγειονομικές μονάδες; Για την οξύτατη αντίδραση της Ιταλίας και τη διαφορετική στρατηγική του υπουργείου Εξωτερικών για το άνοιγμα των συνόρων δεν ενημερώθηκαν;

Ο Χάρης Θεοχάρης, που δείγματα γραφής έχει δώσει και προ κορονοϊού -και καλά δεν τα λες-, δεν αποφάσισε μόνος του το risk assessment (διαδικασία εκτίμησης κινδύνου) των νησιών, ούτε έφτιαξε από το μυαλό του «λευκή λίστα» 29 χωρών. Εξειδίκευσε τις δράσεις που ανακοίνωσε σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στις 20 Μαΐου, μαζί με τους υπουργούς Οικονομικών, Ανάπτυξης και Εργασίας.

Ολοι είδαμε τα γραφήματα, τα οποία έφτασαν λίγο αργότερα στα δημοσιογραφικά γραφεία από το Μέγαρο Μαξίμου και τα υπουργεία. Το γεγονός ότι ο υπουργός Τουρισμού παρουσίαζε το σχέδιο της κυβέρνησης για την υγειονομική θωράκιση των νησιών που θα έχουν 600 κλίνες Covid-19 (πού και πώς θα στελεχωθούν δεν μάθαμε) και όχι ο υπουργός Υγείας, προφανώς δεν αποφασίστηκε από τον Χάρη Θεοχάρη. Ο υπουργός Τουρισμού είναι το δέντρο, όχι το δάσος. Και αυτό θα έπρεπε να το αντιλαμβάνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ.