Προτάσεις τραπεζών για τις εγγυήσεις δανείων που έχουν καταπέσει

Λύση στη δύσκολη εξίσωση των εγγυήσεων που έχει χορηγήσει το Δημόσιο σε δάνεια και έχουν καταπέσει καλούνται να βρουν κυβέρνηση και θεσμοί, με τις τράπεζες να έχουν ήδη καταθέσει τις προτάσεις τους, καθώς θέλουν να… ξεμπερδεύουν το συντομότερο δυνατόν με το ζήτημα που κουβαλάει πολλές αμαρτίες του παρελθόντος.

Στη σημερινή διαπραγμάτευση κυβέρνησης – θεσμών για τα θέματα του χρηματοπιστωτικού τομέα, το θέμα των εγγυήσεων και το νέο πτωχευτικό δίκαιο αναμένεται να κυριαρχήσουν, ενώ σημαντικό κεφαλαίο θα αποτελέσει και η υλοποίηση του σχεδίου «Ηρακλής» για την τιτλοποίηση «κόκκινων» δανείων ύψους 30 δισ. ευρώ, με το ζήτημα του μηδενικού ρίσκου ενεργητικού να κλείνει, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οριστικά. Η ατζέντα θα περιλαμβάνει φυσικά και πλειστηριασμούς, τον απολογισμό του πλαισίου της πρώτης κατοικίας κ.λπ.

Ειδικότερα, για τις εγγυήσεις των δανείων που έχουν καταπέσει, το Δημόσιο προτείνει σταδιακή κάλυψή τους σε ορίζοντα 7ετίας -οι τράπεζες ζητούν το πολύ σε πέντε χρόνια-, με τους θεσμούς να αναμένεται να θέσουν ακόμα πιο φιλόδοξο στόχο, δηλαδή εντός 3 ετών. Με δεδομένο ότι οι τράπεζες αυτή τη στιγμή ζητούν για εγγυήσεις που έχουν καταπέσει περί τα 2 δισ. ευρώ, είναι σαφές ότι το Δημόσιο θα έπρεπε να καταβάλλει 400 εκατ. ευρώ ετησίως, αν υιοθετηθεί 5ετές πλάνο αποπληρωμής, γεγονός που θα ασκήσει τρομακτικές πιέσεις στον προϋπολογισμό και ενώ ζητείται δημοσιονομικός χώρος για τις νέες φοροελαφρύνσεις που έχει εξαγγείλει ο πρωθυπουργός.

Πέραν όμως της παραμέτρου «προϋπολογισμός», το Δημόσιο ρίχνει τον πήχη των απαιτήσεων που έχουν οι τράπεζες, καθώς θεωρεί ότι αυτές δεν αξιοποίησαν το θεσμικό πλαίσιο για να ρυθμίσουν τα δάνεια με εγγύηση του Ε.Δ. και έχουν ευθύνη για τη μη είσπραξη μεγάλου ποσοστού επιχειρηματικών δανείων για τα οποία έχουν υποβάλει αίτημα κατάπτωσης των εγγυήσεων. Και ο λόγος είναι απλός: επαναπαύτηκαν στην εγγύηση του Δημοσίου.

Ενας επιπλέον λόγος που το Δημόσιο… αμφισβητεί το συνολικό ύψος των καταπτώσεων είναι ότι έχει κατά καιρούς διαπιστωθεί πως η χορήγηση ορισμένων τέτοιων δανείων ήταν «προβληματική». Από την άλλη πλευρά, αυτό «καίει» τις τράπεζες, καθώς θα πρέπει να πάρουν πρόσθετες προβλέψεις για να καλύψουν το «κενό» που δημιουργείται από τη μη καταβολή των εγγυήσεων. Και αυτό θα δημιουργούσε πρόβλημα στην κεφαλαιακή κατάστασή τους (κυρίως στην Πειραιώς, που βαρύνεται από τα δάνεια της Αγροτικής, και στην Εθνική).

Σε ό,τι αφορά τον νέο πτωχευτικό κώδικα, οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει στη βασική κατεύθυνση, που είναι η ενθάρρυνση των εξωδικαστικών λύσεων για τη διευθέτηση του ιδιωτικού χρέους στο πνεύμα της κοινοτικής οδηγίας 1023/2019 για την αφερεγγυότητα και τη δεύτερη ευκαιρία. Οι πληροφορίες πάντως αναφέρουν ότι τα συναρμόδια υπουργεία δεν έχουν κάνει σημαντική πρόοδο σε ό,τι αφορά την προετοιμασία του νέου πτωχευτικού.