Σημαντικά υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία το 2019 προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στη φθινοπωρινή έκθεσή του για την παγκόσμια οικονομία (World Economic Outlook).
To Ταμείο εκτιμά πλέον ότι η ελληνική οικονομία θα «τρέξει» το επόμενο έτος με ρυθμό 2,4%, 0,6% περισσότερο απ’ ό,τι προέβλεπε τον περασμένο Απρίλιο, ενώ για φέτος διατηρεί την προηγούμενη εκτίμησή του για ανάπτυξη 2%.
Αξιοσημείωτο είναι ότι το ΔΝΤ αναβαθμίζει τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, ενώ για την ευρωζώνη και το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας βλέπει επιδείνωση. Εκτιμά πλέον ότι η ανάπτυξη της ευρωζώνης θα υποχωρήσει από 2,4% πέρυσι σε 2% φέτος και σε 1,9% το 2019. Τον Απρίλιο το Ταμείο προέβλεπε ανάπτυξη 2,4% το 2018 και 2% το 2019.
Για το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας το ΔΝΤ αναμένει πλέον ανάπτυξη 3,7% φέτος και το 2019, από 3,9% που προέβλεπε και για τα δύο έτη έξι μήνες πριν.
Για τις ΗΠΑ σημειώνει ότι η ανάπτυξη τροφοδοτούμενη από το κολοσσιαίο πρόγραμμα φοροαπαλλαγών της κυβέρνησης Τραμπ θα παραμείνει ισχυρή φέτος, στο 2,9%, όσο δηλαδή προέβλεπε και τον Απρίλιο.
Η εμπορική διένεξη των ΗΠΑ με την Κίνα οδηγεί όμως το Ταμειο σε υποβάθμιση των προβλέψεών του για το 2019. Αναμένει πλέον την ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας στο 2,5% από 2,7% που εκτιμούσε τον Απρίλιο. Σε ανάλογη υποβάθμιση των εκτιμήσεών του το Ταμείο προβαίνει και για τη Βρετανία, την Αργεντινή, την Τουρκία, τη Βραζιλία και το Ιράν αλλά -σε μικρότερο βαθμό- και για την Κίνα και άλλες ισχυρές αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ασίας.
Μεσοπρόθεσμα η έκθεση του Ταμείου βλέπει επιβράδυνση της ανάπτυξης στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες – αρκετά χαμηλότερα από τον μέσο όρο της αντίστοιχης που επιτεύχθηκε πριν από το κραχ του 2008 εξαιτίας της πιο αργής αύξησης του πληθυσμού σε εργάσιμη ηλικία και της υποτονικής αύξησης της παραγωγικότητας.
Βραχυπρόθεσμα το Ταμείο συνεχίζει να κρούει καμπανάκι για τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την παγκόσμια οικονομία, όπως ο εμπορικός πόλεμος, οι κεφαλαιακές εκροές από τις αναδυόμενες αγορές, τα αδύναμα θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη και η υψηλότερη πολιτική αβεβαιότητα, και καλεί τις κυβερνήσεις σε πολιτικές συνεργασίες και προώθησης μιας ισχυρότερης και για όλους ανάπτυξης.
