Δεν υπάρχει ερώτηση των υποψήφιων επενδυτών-αγοραστών του λιμανιού της Θεσσαλονίκης που να μη μετατρέπεται σε ντιρεκτίβα του ΤΑΙΠΕΔ προς το διοικητικό συμβούλιο του ΟΛΘ.
Ποια χρήματα πρέπει να κατατεθούν στα δημόσια ταμεία, αν θα πρέπει να γίνουν προσλήψεις ειδικού προσωπικού, ακόμη και πληροφόρηση για στοιχεία της κατάστασης του λιμανιού καλείται το Δ.Σ. να δώσει… τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.
Με μια τέτοια παρέμβαση του ΤΑΙΠΕΔ το δημόσιο ταμείο απώλεσε έσοδα σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ.
Το Δ.Σ. του ΟΛΘ αποφάσισε κατά πλειοψηφία να συνταχθεί με την προτροπή του ΤΑΙΠΕΔ και να μην αποδώσει 453.582,34 ευρώ, καθώς το Ταμείο αμφισβήτησε ακόμη και τον υφιστάμενο νόμο (3153/2003, αρ. 32§9) θεωρώντας ότι επρόκειτο για «ταμειακή εκροή» για την οποία οι επενδυτές δεν ήταν ενημερωμένοι, με αποτέλεσμα να… ζημιωνόταν το ΤΑΙΠΕΔ που θα έπρεπε να καταβάλει τα χρήματα στον αγοραστή του λιμένα.
(Επειδή το 74% του ΟΛΘ έχει περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ, ορίζεται ότι δεν μπορούν να βγουν λεφτά από το ταμείο της εταιρείας πέρα από αυτά που το ΤΑΙΠΕΔ έχει συμφωνήσει με τους αγοραστές, διότι τα ταμειακά διαθέσιμα -περί τα 76 εκατ.- είναι στοιχεία της αποτίμησης. Δηλαδή ο αγοραστής θα παραλάβει και το ταμείο, μείον φυσικά τις πληρωμές για επενδύσεις και τα λειτουργικά έξοδα του λιμανιού για το 2017.)
Το ποσό των 453.000 όμως αφορά εκποιήσεις στοιχείων (σκραπ, παλαιά πλωτά μέσα κ.λπ.) και ο νόμος δεν χωρά παιχνίδια ερμηνειών.
Αδιάβαστο…
Οσο για τον ισχυρισμό ότι οι υποψήφιοι αγοραστές δεν ενημερώθηκαν, το ΤΑΙΠΕΔ φαίνεται ότι δεν διαβάζει ούτε τα κείμενά του.
Κι αυτό διότι στην «Εκθεση Ανεξάρτητου Χρηματοοικονομικού Ελέγχου» για το 2015, εκπονημένη από την KPMG, αναρτημένη στο VDR, δηλαδή προς ενημέρωση των αγοραστών, αναφέρεται κατά λέξη:
«Πληρωτέα ποσά από την πώληση/διάθεση πάγιου ενεργητικού 453 χιλ.: (…) αφορά έσοδα από την πώληση/διάθεση πάγιου ενεργητικού 453 χιλ., τα οποία σύμφωνα με τον Ν. 3153/2003 πρέπει να αποδοθούν στο Ελληνικό Δημόσιο. Το αντίστοιχο πληρωτέο ποσό πρέπει να αναπροσαρμοστεί εφόσον δεν αφορά τη συνήθη εμπορική δραστηριότητα του ΟΛΘ».
Βέβαια, υποτίθεται ότι τα χρήματα δεν χάνονται αλλά συνιστάται να αποδοθούν στο μέλλον -για να μην πούμε ότι είναι απλή ευχή- και σίγουρα μετά την πώληση, αλλά το θέμα είναι εάν αυτό τέθηκε υπόψη του Ευκλείδη Τσακαλώτου…
Το ΤΑΙΠΕΔ αξίωσε -και ευτυχώς το Δ.Σ. του ΟΛΘ δεν συναίνεσε, παραπέμποντας στο αρμόδιο υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής- να μη γίνουν οι προσλήψεις 70 νέων υπαλλήλων (πλοηγών) μέσω ΑΣΕΠ διότι δήθεν δεν καλύπτουν τακτικές ανάγκες αλλά συνιστούν αύξηση του αριθμού των εργαζομένων οι οποίοι θα ανεβάσουν το… μισθολογικό κόστος.
Το ΤΑΙΠΕΔ παίζει κυριολεκτικά «κρυφτό». Κάνει ότι δεν γνωρίζει πως η πρόσληψη αφορά «παροχή νέας υπηρεσίας υποδοχής και αποθήκευσης των προς εξαγωγή εμπορευμάτων από τα ΣΕΜΠΟ της ΟΛΘ Α.Ε.» και ότι αυτό αποτελεί απαίτηση του Β’ Τελωνείου Θεσσαλονίκης, με στοιχεία που κάνουν λόγο για αύξηση του ετήσιου κύκλου εργασιών του ΟΛΘ κατά 4,3 εκατ. και λειτουργικά κέρδη 1 εκατ. ευρώ.
Για να μην τα πολυλογούμε, τα στοιχεία αυτά έχουν αναρτηθεί στο VDR ή όχι; Διότι κάτι τέτοιο μάλλον επηρεάζει άμεσα και τη συνολική αποτίμηση της αξίας της εταιρείας.
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο σε αξία: η απαίτηση του ΤΑΙΠΕΔ -διότι τα θέλουν οι υποψήφιοι αγοραστές!- να αποσταλούν εκθέσεις της υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου της ΟΛΘ Α.Ε., στοιχεία τα οποία προφανώς είναι εμπιστευτικά και είναι σαν να ζητούν από τον ΟΛΘ να κάνει βιομηχανική κατασκοπεία σε βάρος του ίδιου.
Φυσικά, δεν τίθεται θέμα ως προς την υποχρέωση αποστολής των εκθέσεων, ωστόσο, όσο να ‘ναι, προκαλεί απορίες (τουλάχιστον) η μεθόδευση.
Διότι στις 18.10.2016 η Επιτροπή Ελέγχου της ΟΛΘ Α.Ε. συντάσσει πόρισμα με βάση τα ευρήματα της εξωτερικής εταιρείας (Mazars) που συντρέχει το Γραφείο Εσωτερικού της ΟΛΘ Α.Ε.
Με βάση και τα αναφερόμενα στο πόρισμα, ο διευθύνων σύμβουλος της ΟΛΘ Α.Ε. συντάσσει τον προϋπολογισμό των επενδύσεων για το έτος 2017, ο οποίος όμως περικόπτεται κατά τα 2/3 από το ΤΑΙΠΕΔ με το έωλο επιχείρημα ότι η υλοποίηση των επενδύσεων θα είχε αποτέλεσμα τη… μείωση του προσφερόμενου τιμήματος.
Με την ενημέρωση των υποψήφιων αγοραστών για τα πορίσματα εσωτερικού ελέγχου, σε συνδυασμό με τη μη υλοποίηση των επενδύσεων, δεν θα δημιουργηθεί άραγε η εικόνα μιας εταιρείας που «αδιαφορεί» για την ασφαλή λειτουργία και αναβάθμιση του λιμανιού – και άρα είναι πιθανότερος ο αρνητικός αντίκτυπος στην αποτίμηση της αξίας της;
