Σε νέα ξέρα προσάραξε η προσπάθεια επιβολής ενός φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές στην Ευρώπη, καθώς και το Βέλγιο… κάνει νερά.
Ο Βέλγος υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαν Οβερτβελντ, «τα στύλωσε» το περασμένο Σάββατο, διαμηνύοντας ότι ένας τέτοιος φόρος με τη μορφή που προωθείται σήμερα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από τη χώρα του, καθώς είναι αντίθετος με τη συμφωνία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
«Το κείμενο που υπάρχει τώρα στο τραπέζι δεν εγγυάται την ασφάλεια της πραγματικής οικονομίας, ενώ θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις», τόνισε προς το βελγικό πρακτορείο ειδήσεων, συμπληρώνοντας ότι ο φόρος μπορεί να αυξήσει το κόστος χρηματοδότησης του δημόσιου χρέους και ότι τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν πρέπει να πληγούν.
Οι δηλώσεις του Βέλγου υπουργού βάζουν επί της ουσίας βόμβα στα θεμέλια της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στο τελευταίο Ecofin του 2015.
Στις αρχές του προηγούμενου μήνα οι υπουργοί Οικονομικών δέκα χωρών-μελών της Ε.Ε. (Ελλάδα, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστρία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Σλοβενία, Σλοβακία) συμφώνησαν -για πολλοστή φορά- στην επιβολή του επονομαζόμενου και φόρου Τόμπιν.
Για ακόμη μια φορά όμως, η συμφωνία αυτή δεν ήταν τελική, ήταν επί της αρχής, αποφεύγοντας να αντιμετωπίσει βασικές πτυχές του φόρου.
Οι Ευρωπαίοι υπουργοί μετέθεσαν την ολοκλήρωση της συμφωνίας και τις αποφάσεις για σημαντικά θέματα, όπως το ύψος του φόρου, η επιλογή των χρηματοπιστωτικών αξιών στις οποίες θα επιβληθεί και η χρήση των εσόδων αυτού, για τον Ιούνιο του 2016.
Επρόκειτο για ακόμη μια καθυστέρηση στις πολλές από το 2012. Πίσω από αυτές τις καθυστερήσεις είναι βέβαια οι τράπεζες και το σύνολο του χρηματοπιστωτικού τομέα που εδώ και δεκαετίες κυριαρχούν, ασκώντας τεράστιες πιέσεις στις κυβερνήσεις προκειμένου να μην αυξηθεί η φορολόγησή τους και βληθούν τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων τους.
Ο Οβερτβελντ δήλωσε ότι το Βέλγιο δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε αυτή τη φάση, όπως είχε πράξει η Εσθονία νωρίτερα. Μια αποχώρηση του Βελγίου από την ομάδα των χωρών που προωθούν την επιβολή του φόρου θα αποτελούσε μεγάλο πλήγμα.
Αν το Βέλγιο δεν συμφωνήσει, θα απομείνουν μόλις εννιά χώρες, που είναι ο ελάχιστος αριθμός για μια ειδική συντονισμένη διαδικασία στην Ε.Ε., γνωστή και ως «προωθημένη συνεργασία».
