Axios: Η «φούσκα» της AI και τα εμφανή σημάδια της

«Καμπανάκι» χτυπά δημοσίευμα του Axios, εστιάζοντας στο συνεχώς αυξανόμενο χρέος που δημιουργούν οι εταιρείες τεχνολογίας με αφορμή τις υπέρογκες δαπάνες των εταιρειών τεχνολογίας για την ανάπτυξη προγραμμάτων και εργαλειών τεχνητής νοημοσύνης (AI). 

Το δημοσίευμα καταρχάς θυμίζει ότι το χρέος στέγασης τροφοδότησε την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση στα τέλη της δεκαετίας του 2000, ενώ το εταιρικό χρέος οδήγησε στην κατάρρευση των dot-com (άλλη μια φούσκα στα διεθνή χρηματιστήρια κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990). Τώρα, οι εταιρείες τεχνολογίας που οδηγούν τη σημερινή ανοδική αγορά, αξιοποιούν αθόρυβα τη χρηματοοικονομική μόχλευση (χρηματοδότηση μέσω ξένων κεφαλαίων), μερικές φορές μέσω ιδιωτών δανειστών: γεγονός που κάνει το χρέος τους λιγότερο… ορατό στους μετόχους των εταιρειών.

Σύμφωνα με τον Ντάριο Πέρκινς (διευθύνων σύμβουλος μακροοικονομίας στην TS Lombard) αυτό το χρέος και ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνεται αποτελεί «σχεδόν μια αποδοχή ότι ξεφεύγει από τον έλεγχο». 

Εστιάζοντας στο θέμα της απόδοσης των χρημάτων που δαπανούνται για την τεχνητή νοημοσύνη, οι εταιρείες Big Tech «λένε ότι δεν τους ενδιαφέρει αν η επένδυση έχει κάποια απόδοση, επειδή βρίσκονται σε έναν αγώνα δρόμου… Σίγουρα αυτό από μόνο του είναι ένα κόκκινο πανί».

Αναζητώντας κεφάλαια

Ο Πέρκινς διακρίνει δύο σημαντικά ζητήματα: αφενός αυξημένη μόχλευση για τη χρηματοδότηση των δαπανηρών υποδομών ΑΙ και αφετέρου λίγες ευκαιρίες για να κερδίσουν χρήματα οι εταιρείες μόλις δημιουργηθεί αυτή η υποδομή.

Σημειώνεται ότι οι εταιρείες Big Tech στρέφονται σε ιδιωτικές αγορές χρέους και σε «οχήματα ειδικού σκοπού» (SPVs), δηλαδή σε ξεχωριστές νομικές οντότητες που δημιουργούνται για συγκεκριμένο στόχο (κυρίως για την απομόνωση του χρηματοοικονομικού κινδύνου). Η παγίδα εδώ είναι ότι αυτού του είδους ο δανεισμός δεν χρειάζεται να αντικατοπτρίζεται στους ισολογισμούς.

«Τα SPVs σημαίνουν ότι εταιρείες όπως η Meta δεν χρειάζεται να εμφανίζουν το συγκεκριμένο χρέος ως δικό τους χρέος», υπογραμμίζει ο Πέρκινς και παρομοιάζει τις σημερινές τακτικές χρηματοδότησης με την εποχή των subprimes (ενυπόθηκα δάνεια, κάτω του μετρίου), όταν οι εταιρείες προσπαθούσαν με παρόμοιους τρόπους να καθησυχάσουν τους επενδυτές.

Όπως τονίζει το δημοσίευμα, η Meta αναζητά 29 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω ιδιωτικών κεφαλαίων για την κατασκευή κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης.
Άλλοι τεχνολογικοί γίγαντες αξιοποιούν τη δημόσια αγορά για χρέος. Η Oracle πρόσφατα εξέδωσε χρέος 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να χρηματοδοτήσει την επέκταση της AI και των υποδομών της.

Η «παράλογη» αγορά και η πιθανότητα κέρδους

Σύμφωνα με το Axios, πολλοί στρατηγικοί αναλυτές υπενθυμίζουν το παλιό κεϋνσιανό απόφθεγμα ότι «η αγορά μπορεί να παραμείνει παράλογη περισσότερο από ό,τι εσύ μπορείς να παραμείνεις φερέγγυος».

Με άλλα λόγια, το ράλι ανόδου που καθοδηγείται από την τεχνολογία θα μπορούσε να δημιουργήσει περισσότερο πλούτο πριν σκάσει η φούσκα. Ο Πέρκινς, ωστόσο, δεν είναι πεπεισμένος για αυτό: «Δεν θα άγγιζα αυτά τα πράγματα τώρα», αναφέρει και προσθέτει με νόημα ότι συγκρίνοντας τη σημερινή κατάσταση με τη «φούσκα» των dot-com, «είμαστε πολύ πιο κοντά στο 2000 παρά στο 1995».

Το κρυφό χρέος, η ανακύκλωση των επενδύσεων και η πώληση εμπιστευτικών πληροφοριών είναι παραδείγματα των προειδοποιητικών σημαδιών ενός όψιμου οικονομικού κύκλου, σημειώνει επίσης ο Πέρκινς, τονίζοντας πάντως πως ο ίδιος δεν βλέπει την οικονομία ως δεσμευμένη στην Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως έχουν υποστηρίξει ορισμένοι άλλοι μακροοικονομικοί στρατηγικοί αναλυτές. Αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές που είναι καλά διαφοροποιημένοι σε ολόκληρη την οικονομία των ΗΠΑ και παγκοσμίως, θα μπορούσαν να επωφεληθούν ακόμη και αν σκάσει η «φούσκα» της Τεχνητής Νοημοσύνης…