Πριν από περίπου 12 χρόνια φαινόταν ότι τα είχε καταφέρει, πετυχαίνοντας να διεισδύσει μεταξύ των αμερικανικών τραπεζικών κολοσσών και καθιστώντας την επενδυτική της θυγατρική μείζονα «παίκτη» της Wall Street.
Την περασμένη Κυριακή σήκωσε όμως λευκή σημαία ανακοινώνοντας την «επανίδρυσή» της, δηλαδή την απομάκρυνση από συναλλαγές και επενδύσεις στα διεθνή χρηματιστήρια, τη συρρίκνωση των δραστηριοτήτων της στις επενδύσεις σταθερού εισοδήματος και 18.000 απολύσεις, περίπου το 1/5 του προσωπικού της.
Ο λόγος για τη μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας, Deutsche Bank, στα γραφεία της οποίας σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Τόκιο, Χονγκ Κονγκ, Σίδνεϊ και άλλες πόλεις της υφηλίου παίχτηκαν χθες μικρά δράματα από υπαλλήλους της που έχασαν τη δουλειά τους. Αρκετοί εξ αυτών αποχωρούσαν με δάκρυα στα μάτια μετά την ανακοίνωση της απόλυσής τους.
Στόχος των ύψους 7,4 δισ. ευρώ περικοπών που ανακοινώθηκαν προχθές από τον διευθύνοντα σύμβουλο της γερμανικής τράπεζας, Κρίστιαν Ζέβινγκ, η επιστροφή στα κέρδη και η βελτίωση των αποδόσεων των μετοχών. Από περίπου 110 ευρώ το καλοκαίρι του 2007 η τιμή της μετοχής της Deutsche διολισθαίνει σήμερα κάτω από τα 7 δολάρια ενώ η χρηματιστηριακή της αξία στα 15 δισ. ευρώ, όταν την ίδια στιγμή η ισπανική ανταγωνίστριά της Santander αξίζει 68 δισ. ευρώ.
Τίποτα δεν προμήνυε αυτήν την πορεία. Εχοντας ως έτος ίδρυσης το 1870, η Deutsche Bank ήταν ανέκαθεν το καμάρι του γερμανικού τραπεζικού συστήματος. Για δεκαετίες αποτέλεσε βασική πηγή χρηματοδότησης και παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών στις γερμανικές επιχειρήσεις, πριν στραφεί στην υψηλού ρίσκου επενδυτική τραπεζική διεκδικώντας μερίδιο.
Η διεθνής επέκτασή της ξεκίνησε το 1989 με την αγορά τής Morgan Grenfell στο Λονδίνο και συνεχίστηκε με μπαράζ εξαγορών και την απόκτηση της αμερικανικής Banker Trust μία δεκαετία μετά. Πληρώνοντας, όπως και οι αμερικανικές ανταγωνίστριές της, παχιά μπόνους στα golden boys των διεθνών χρηματιστηριακών αγορών, παρούσα σε όλα τα μεγάλα σκάνδαλα χειραγώγησης των τιμών και ευνοούμενη από τη συνεχή άνοδο μετοχών και λοιπών κινητών αξιών, η Deutsche Bank κατάφερε περί τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας να μπει στην πεντάδα των κορυφαίων επενδυτικών τραπεζών του πλανήτη.
Το «ταξίδι προς τα άστρα» τελείωσε όμως με το κραχ του 2008. Σε αντίθεση με τις ανταγωνίστριές της, η αντίδραση της Deutsche Bank στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση ήταν υπερβολικά αργή. Απέφυγε την κρατική διάσωση, όμως από την άλλη πλευρά δεν προχώρησε στη δεκαετία που ακολούθησε ποτέ σε μια σοβαρή αναδιάρθρωση.
Μετά την αποτυχία συγχώνευσής της με την Commerzbank τον περασμένο Μάιο, η «επανίδρυσή» της έδειχνε μονόδρομος στο ενδεχόμενο έναρξης επιθετικών προσφορών εξαγοράς της από ανταγωνιστές της.
Το ερώτημα είναι αν αυτή έρχεται αργά. Αρκετοί αναλυτές εκφράζουν ήδη προβληματισμό για το σχέδιο αναδιάρθρωσής της που εξαγγέλθηκε, θεωρώντας το μεταξύ άλλων υπέρμετρα αισιόδοξο.
