Χρυσός«πυρετός» στη Γερμανία

Λίγες ώρες πριν ξεκινήσει τη χθεσινή συζήτηση η Βουλή για τις πολεμικές επανορθώσεις της Γερμανίας -που το Βερολίνο επιμένει να απορρίπτει- μια περίεργη είδηση έκανε κατά διαβολική σύμπτωση τον γύρο του κόσμου.

Μελέτη του γερμανικού κέντρου ερευνών Seinbeis αποκάλυψε ότι οι Γερμανοί πολίτες έχουν στην κατοχή τους σήμερα περισσότερους από 8.918 τόνους χρυσού, περίπου δηλαδή το 6,5% των παγκόσμιων αποθεμάτων, περισσότερο από τον χρυσό της κεντρικής τους τράπεζας – Bundesbank (3.370 τόνοι) ή της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ – Fed (8.130 τόνοι).

Η έρευνα έδειξε ότι 3 στους 4 Γερμανούς έχουν σήμερα στην κατοχή τους χρυσάφι, αλλά και ότι η δίψα τους γι’ αυτό αυξάνεται διαρκώς.

Ενας στους 4 Γερμανούς δήλωσε ότι πέρυσι αγόρασε το πολύτιμο μέταλλο, ενώ συνολικά στην τριετία 2014 – 2017 οι ιδιώτες αύξησαν το χρυσαφένιο χαρτοφυλάκιό τους κατά 246 τόνους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός των φυσικών προσώπων την τελευταία πενταετία και η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας αυξάνει τα αποθέματά της, αγοράζοντας ή επαναπατρίζοντας εκατοντάδες τόνους χρυσού που διατηρούσε στο εξωτερικό.

Ετσι ο χρυσός αντιστοιχεί πλέον στο 70% των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Γερμανίας. Το αντίστοιχο ποσοστό της Ελβετίας είναι 6%, ενώ της Κίνας μόλις 2%.

Το ερώτημα που προβάλλει είναι βέβαια γιατί το γερμανικό κράτος και οι πολίτες του αγκαλιάζουν με τόσο θέρμη σήμερα το χρυσό.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο χρυσός αποτελεί μια καλή επένδυση. Η τιμή του πολύτιμου μετάλλου όμως υποχωρεί από το ιστορικό ρεκόρ των 1.921 δολαρίων -που σημείωσε το 2011- κάτω από τα 1.300 δολάρια σήμερα. Η επένδυση αυτή –τουλάχιστον για την ώρα– δείχνει ασύμφορη, αν όχι ηλίθια.

Για κάποιους, η υπερσυσσώρευση χρυσού αποτελεί κατά βάθος ένδειξη μιας τεράστιας ανασφάλειας. Αντικατοπτρίζει τις μύχιες αμφιβολίες των Γερμανών απέναντι στο διεθνές νομισματικό σύστημα, μέρος του οποίου όμως είναι και το ευρώ, το νόμισμά τους.

Η ανασφάλεια αυτή έχει τις ρίζες της στον υπερπληθωρισμό της δεκαετίας του 1920. Η καθημερινή, σχεδόν ωριαία, αύξηση των τιμών σε εκείνη τη χρονική περίοδο, λένε, εκτόξευσε τον σκεπτικισμό της κοινωνίας απέναντι στο χάρτινο χρήμα και την έστρεψε προς τη σταθερή αξία του χρυσού.

Από την περίοδο αυτή, όμως, έχει περάσει σχεδόν ένας αιώνας. Τουλάχιστον 3 γενιές Γερμανών μεγάλωσαν έκτοτε χωρίς πληθωρισμό. Το «σύνδρομο» θα έπρεπε λογικά να έχει ξεπεραστεί.

Νεότερες γενιές άλλων χωρών του κόσμου που βίωσαν περιόδους με ανάλογα υψηλό υπερπληθωρισμό (π.χ. η Ελλάδα της Κατοχής) δεν ελκύονται άλλωστε ανάλογα όπως οι Γερμανοί από το χρυσό σήμερα.

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι το πρώτο πράγμα που έκαναν οι ναζί στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου όταν καταλάμβαναν μια χώρα ήταν η κλοπή του χρυσού των κεντρικών τραπεζών.

Στη διάρκεια του πολέμου, οι ναζί απαλλοτρίωσαν ξένο χρυσό αξίας μεγαλύτερης του μισού τρισ. δολαρίων. Σε αυτό το νούμερο δεν περιλαμβάνεται ο χρυσός που κλάπηκε από ιδιώτες και εταιρείες.