Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν… Ειδικά στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών όπου μετά την αποχώρηση του «αρχιτέκτονα της ευρωπαϊκής λιτότητας» Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ελάχιστα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν.
Ο νέος υπουργός Οικονομικών Ολαφ Σολτς, πρώην γενικός γραμματέας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και τέως δήμαρχος του Αμβούργου, επέλεξε να βαδίσει στην πεπατημένη του προκατόχου του, ορίζοντας νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα υφυπουργούς του τον Βέρνερ Γκάτσερ -μια «παλιά καραβάνα» του υπουργείου, που συνεργάστηκε επί χρόνια με τον Σόιμπλε- και τον Γιεργκ Κούκις – έναν άνθρωπο της… Goldman Sachs.
Ο πρώτος διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών, αρμόδιος για τον προϋπολογισμό της Γερμανίας, από το 2005 έως το 2017. Αρχικά συνεργάστηκε με υπουργό τον Σοσιαλδημοκράτη Πέερ Στάινμπρουκ και στη συνέχεια με τον Χριστιανοδημοκράτη Σόιμπλε.
Ο τελευταίος τον διατήρησε στη θέση του υφυπουργού παραβλέποντας ότι ήταν Σοσιαλδημοκράτης και εκτιμώντας τις άριστες τεχνοκρατικές του δεξιότητες.
Ο Γκάτσερ δεν τον διέψευσε, αφού ήταν ο αρχιτέκτονας του πρώτου ισοσκελισμένου προϋπολογισμού στη Γερμανία μετά από 45 χρόνια.
Στα τέλη του 2017, μετά την αποχώρηση Σόιμπλε και εν μέσω των διαπραγματεύσεων για «κυβέρνηση Τζαμάικα» (συνασπισμός Κεντροδεξιάς, Φιλελεύθερων, Πρασίνων), ο Γκάτσερ αναζήτησε αλλού την τύχη του, αναλαμβάνοντας επιτελική θέση στους Γερμανικούς Σιδηροδρόμους.
Πριν προλάβει να κάτσει στη νέα καρέκλα του όμως, επιστρέφει ξανά στο υπουργείο. Μαζί του προφανώς και η δημοσιονομική τάξη και πειθαρχία που πέρασε τα σύνορα της Γερμανίας και απλώθηκε σκιάζοντας όλη την Ευρώπη.
Ο δεύτερος νέος υφυπουργός Οικονομικών, ο Γιεργκ Κούκις, ήταν ένας από τους δύο επικεφαλής της Goldman Sachs στη Γερμανία.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε αντιπολίτευση (και συμπολίτευση), καθώς υπάρχουν ανησυχίες για το αν θα ασκήσει αμερόληπτα τα καθήκοντά του ή απλώς θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα του τραπεζικού τομέα στο υπουργικό συμβούλιο.
Ο Κούκις θα είναι πιθανότατα υπεύθυνος για τα ευρωπαϊκά και τα διεθνή θέματα του υπουργείου.
Υπέρ της επιλογής του τάχθηκε -διόλου τυχαία- o πρόεδρος της γερμανικής κεντρικής τράπεζας (και «γνωστό γεράκι» της ΕΚΤ) Γενς Βάιντμαν.
