Ένα Εurogroup για τη μετα-Σόιμπλε εποχή

Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης αναμένεται να ξεκινήσουν μια πρώτη συζήτηση σχετικά με τις προτάσεις του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, και τα σχέδια του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για αλλαγές.

Μια ήρεμη, χωρίς τριβές και συγκρούσεις, σύνοδος των χωρών της ευρωζώνης συνέρχεται σήμερα στο Λουξεμβούργο. Δεν είναι, όμως, μια οποιαδήποτε σύνοδος, δεδομένου ότι πρόκειται για την τελευταία συμμετοχή του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μιας προσωπικότητας που σημάδεψε όσο κανείς άλλος το κοινοτικό αυτό όργανο, επιβάλλοντας πολλές φορές με το «έτσι θέλω» τις γερμανικές θέσεις, χωρίς κανείς να μπορέσει να σταθεί απέναντί του…

Σήμερα, θα σκύψουν το κεφάλι ενώπιον του φόβητρου Σόιμπλε για τελευταία φορά όλοι οι ομόλογοί του, μέσα σε ένα κλίμα υποκρισίας αλλά και αναγνώρισης της πολιτικής του ανωτερότητας. Παραδόξως, τα πράγματα ήρθαν έτσι που το ελληνικό ζήτημα, γύρω από το οποίο χτίστηκε ο «μύθος» του «μισητού» για τους Ελληνες Γερμανού υπουργού, δεν αποτελεί μέρος της ημερήσιας διάταξης του συμβουλίου.

Αλλωστε, στις τελευταίες δηλώσεις του για την Ελλάδα ο Β. Σόιμπλε δεν είναι πλέον επιθετικός και άφησε στην άκρη τις επικρίσεις του για την πορεία της οικονομίας της χώρας. Και αμέσως τον ακολούθησαν εν χορώ οι αυλικοί του, από τον επικεφαλής του Εurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, μέχρι τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις και τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) Κλάους Ρέγκλινγκ. Η φωνή του Κυρίου τους θα αντιλαλεί για πολύ καιρό…

Το θέμα της Ελλάδας λοιπόν θα περάσει ξώφαλτσα από τη σημερινή σύνοδο των «19». Ενδεχομένως θα ανταλλαχθούν απόψεις στο περιθώριο, θα ακουστούν «καλά λόγια» και συστάσεις, αλλά το ενδιαφέρον έχει μεταφερθεί στην υπουργική σύνοδο του ΔΝΤ στα μέσα Οκτωβρίου, στην οποία αναμένεται να καθοριστεί και η ακριβής ημερομηνία της άφιξης του κουαρτέτου στην Αθήνα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης.

Αυτό που αναμένεται με ενδιαφέρον είναι η πρώτη συζήτηση για τις αλλαγές στην ευρωζώνη κατά τη μετα-Σόιμπλε εποχή. Μια πρώτη αναγνώριση εδάφους για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να αλλάξει στο γερμανοκρατούμενο αυτό όργανο, μετά τις προτάσεις του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και τα σχέδια του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. Φυσικά, το «κύκνειο άσμα» του χερ Βόλφγκανγκ θα σηματοδοτήσει λίγο-πολύ και την πολιτική του διαδόχου του. Η συζήτηση θα συνεχιστεί στις 19 του μηνός στο συμβούλιο κορυφής των Βρυξελλών και θα πάρει μήνες για τη λήψη αποφάσεων.

Στις Βρυξέλλες δεν καλλιεργούνται πολλές αυταπάτες. Η γερμανική κυριαρχία στην ευρωζώνη θα συνεχιστεί και το Βερολίνο δεν πρόκειται να αποδεχθεί αλλαγές που θα έρθουν σε αντίθεση με τα συμφέροντά του. Δέχεται τον διορισμό υπουργού Οικονομικών για τη θέση του επικεφαλής του Eurogroup (λίγο-πολύ όπως σήμερα με τον Γ. Ντάισελμπλουμ), αλλά να μην είναι το ίδιο πρόσωπο με τον αρμόδιο για τις οικονομικές υποθέσεις επίτροπο. Δεν δέχεται κοινό προϋπολογισμό, αλλά συμφωνεί για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, θέτοντας ως βασική προϋπόθεση τη «μη κοινοτικοποίηση χρεών» και μια σειρά από όρους που «κονταίνουν» τις γαλλικές φιλοδοξίες. Ως προς τη δημοκρατικοποίηση της ευρωζώνης, θα αναζητηθεί μια φόρμουλα-αυταπάτη… Οπως σήμερα.