Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Κλοπή» συνηθειών και βεβαιοτήτων
EUROKINISSI/ILIALIVE.GR/ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΥΡΟΥΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Κλοπή» συνηθειών και βεβαιοτήτων

  • A-
  • A+

«Χτες, με καρδιά βαριά από τη θλίψη, καθόμουν μόνος σε ένα σκιερό άλσος και ροκάνιζα τον πόνο μου. Γιατί είναι φάρμακο στις στενοχώριες μου σιωπηλό διάλογο να ανοίγω με την ψυχή μου. Αύρες ψιθύριζαν κι απ' τ' ακροκλώναρα τα πουλιά στάλαζαν με το τραγούδι τους γλυκιά ηρεμία στην κουρασμένη μου ψυχή. Κι απ' τα δέντρα τα τζιτζίκια, του ήλιου οι φίλοι, τερέτιζαν και γέμιζαν το άλσος με τη χαρούμενη φλυαρία τους.

Στο γρασίδι, κοντά στα πόδια μου, σιγοκυλούσε δροσερό νερό. Εγώ όμως δεν μπορούσα να ξεφύγω απ' τη θλίψη μου κι απαρηγόρητος όπως πριν καθόμουν εκεί. Ξένα όλ' αυτά μου φαίνονταν, γιατί όταν πονάει η ψυχή δεν μπορεί ν’ απολαύσει την ομορφιά της φύσης. Και μες στη μαυρίλα της ψυχής μου αναρωτήθηκα: Ποιος ήμουν, ποιος είμαι, τι θα γίνω; Δεν ξέρω, κι ούτε κανείς σοφότερός μου μπορεί να με φωτίσει. Τυλιγμένος στην ομίχλη πλανιέμαι εδώ κι εκεί κι ούτε στα όνειρά μου δεν έχω αυτό που ποθώ».

Μέρες λοιπόν που [δεν] είναι, λαμπριάτικες δηλαδή, καλό είναι να ρίχνουμε καμιά ματιά και σε χριστιανικά κείμενα, που διακρίνονται για έναν ιδιότυπο λυρισμό, ένα είδος ματαιότητας για τα ανθρώπινα, μια -αν όχι ριζωμένη- τουλάχιστον φευγαλέα απαισιοδοξία.

Το χωρίο αντλήθηκε από το ποιητικό έργο του Γρηγόριου του Ναζιανζηνού (4ος μ.Χ. αιώνας), φίλου και συμφοιτητή του Ιουλιανού [του παραβάτη, είπαν οι αθεόφοβοι]. Η ενασχόλησή του με την κλασική Ελλάδα ίσως του επέτρεψε να μπορέσει να αρθρώσει λόγο ποιητικό και παρεκκλίνοντα από τη θεολογική θεώρηση. Φαίνεται λες κι είχε διαταχθεί να εξοριστεί σε άλσος σκιερό και δροσογόνο, κάπως σαν κι εμάς που έχουμε διαταχθεί να μένουμε σπίτι -η όποια θλίψη ας πάει να κουρεύεται, δεν γνοιάζονται για τέτοια όσοι τέτοια διέταξαν.

Εχει ενδιαφέρον πόση σημασία δίνει ο χριστιανός ποιητής στη συνομιλία με την ψυχή του και πόσο τη συνδέει με τον πόνο και την ομορφιά. Ποια ομορφιά όταν η ψυχή είναι μαύρη και θλιμμένη; Πάντα έτσι συμβαίνει με την ψυχή είτε είναι θρησκεύων κανείς είτε όχι, είτε πιστεύει, εννοείται, σε αλλότριες [θείες] δυνάμεις είτε όχι.

Είναι κάτι το οποίο πρέπει να προσεχτεί στις μέρες τούτες της καραντίνας. Μοιάζουμε σαν την κορασίδα του Εμπειρίκου που «της πήραν τα παιγνίδια και τον εραστή της». Από εμάς αφαίρεσαν τις συνήθειες [άκριτα καταναλωτικές, άθυμες και ράθυμες - απνευματικές] και τις φτωχές μας βεβαιότητες· για δες τι μας έλαχε των καψερών.

Και τι θα απογίνουμε οι δόλιοι χωρίς την [από άλλους βέβαια κατασκευασμένη] κοσμοεικόνα μας; Πώς θα αντέξουμε να ζήσουμε χωρίς εκείνα που καθόρισαν την ώς τούδε ζωή μας; Η ψυχούλα μας το ξέρει. Οψόμεθα εντούτοις -[όσοι επιζήσουμε].

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Για την πρώην «κανονικότητα»
Η επιστροφή στην κανονικότητα είναι μία λάθος έκφραση. Κανονικότητα για ποιους, κατασκευασμένη από ποιους; Είναι αλήθεια ότι πολλοί έχουμε τις βεβαιότητές μας και τις συνήθειές μας και σε αυτές θέλουμε να...
Για την πρώην «κανονικότητα»
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η θεία μετάληψη, ο διάολος και το λιβάνι
Μερικοί δημοσιογράφοι, αλλά και γιατροί είναι ανεκδιήγητοι. Ερωτώμενοι, μεταξύ τους δε, εάν οι ίδιοι θα προέβαιναν στη θεία μετάληψη, αρνούνται βεβαίως, αλλά «κάθε πιστός μπορεί να εκφράσει την πίστη του όπως...
Η θεία μετάληψη, ο διάολος και το λιβάνι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Αγαπώ αγγίζω», μαμά
Διαβάζοντας τον τίτλο του βιβλίου («Αγαπώ αγγίζω» και υπότιτλο «η ζωή μου η οικογένειά μου») και αναλογιζόμενος ότι πρέπει σήμερα να κρατάς τις αποστάσεις από φίλους, γνωστούς και οικείους, ε, αιμορραγείς,...
«Αγαπώ αγγίζω», μαμά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Καπέλα με μεγάλο μπορ
Τώρα, για πόσο καιρό δεν θα μπορούμε να αγκαλιάσουμε και να φιλήσουμε τους αγαπημένους μας; Για μερικούς μήνες; Μερικά χρόνια; Πόσο φυσιολογικό είναι αυτό;
Καπέλα με μεγάλο μπορ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ιδρυματισμός
Το βήμα που πάει να βγει έξω, ξάφνου διστάζει σαν να φοβάται το κενό. Κανονικά το κενό είναι μέσα, στη μοναξιά, στον εγκλεισμό, στην έλλειψη νοήματος της ύπαρξης που καιροφυλακτεί στην απραγία.
Ιδρυματισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας