Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μια εικόνα, 332 λέξεις
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μια εικόνα, 332 λέξεις

  • A-
  • A+

Τα έργα που παρουσιάστηκαν στην έκθεση «Βάλ’ τους Χ – Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας» ήταν όλα συγκλονιστικά. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το, έτσι κι αλλιώς, σκληρό θέμα τους –τα αποτρόπαια περιστατικά ρατσιστικής και φασιστικής βίας στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας– αλλά με τους τρόπους που επινόησαν οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες για να εικονοποιήσουν το έγκλημα.

Είναι τόσο βαθύς ο εθισμός μας στις σκηνές βίας που η απλή αναπαράσταση ενός εγκλήματος δεν σοκάρει. Συνήθως, δεν προκαλεί καν ενδιαφέρον. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις ή δεν πρέπει να αποκαλύπτεται η ωμότητα και η φρίκη στην ολότητα της αποκρουστικής μορφής τους. Λέω ότι για να προκληθούν πια τα αντανακλαστικά του κοινού και να υπάρξει η ανταπόκρισή του, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι εκτός από τον ρεαλισμό.

Ενας από αυτούς, στο ένα άκρο της κλίμακας είναι η εξώθηση στα όρια του ρεαλισμού που οδηγείται σε οιονεί ντοκιμαντέρ, όπως στο εντέχνως και συνειδητά αποστασιοποιημένο «Elephant» του Γκας Βαν Σαντ. Ντοκιμαντέρ που, επίσης συνειδητά, αυτοϋπονομεύεται ως τέτοιο χρησιμοποιώντας τη «Σονάτα υπό το Σεληνόφως» ως μουσική υπόκρουση κατά τη διάρκεια ενός μακελειού σε σχολείο των ΗΠΑ με δράστη έναν κατά τα άλλα καθωσπρέπει μαθητή.

Στο άλλο άκρο της κλίμακας βρίσκονται αριστουργηματικές αφαιρετικές εικόνες όπως αυτή του Παναγιώτη Πανταζή από την έκθεση «Βάλ’ τους Χ». Σιωπηλή εικόνα, το μόνο που «ακούγεται» όταν τη βλέπεις είναι η ανάσα σου στην προσπάθειά σου να διακρίνεις τη λεπτομέρεια που σχετίζεται με τη ρατσιστική βία.

Οταν την ανακαλύπτεις, η ανάσα γίνεται βαριά. Σχεδόν λαχανιάζεις. Πνίγεσαι. Και σε πλακώνει ο Αγιος Παντελεήμονας στο φόντο, δίπλα στον οποίο τέσσερις μαυροφορεμένοι φασίστες ξυλοκόπησαν και άφησαν αναίσθητο και αιμόφυρτο έναν ανυποψίαστο μετανάστη. Στη σκιά τού –τάχα– συμβόλου της αγάπης, στο όνομα, πιθανώς, του οποίου οι φασίστες δολοφονούν ανθρώπους. Ενα από τα εργαλεία στην κατανόηση της φασιστικής βίας (προσοχή: όχι στη δραματοποιημένη εικονοποίησή της, αυτή είναι αναπόφευκτη και απαραίτητη, δεν χρειάζεται αντίδοτα αλλά ικανούς καλλιτέχνες για να την αποδώσουν) δεν είναι πάντα οι κραυγές, αλλά και οι υπαινικτικές εικόνες που αποκαλύπτουν το φόντο που τη γεννά.

ΚΑΡΕ ΚΑΡΕ
Η Δημοκρατία στα χρόνια της κρίσης
Λέξη – καραμέλα και έννοια πολυβασανισμένη, η δημοκρατία έχει περάσει τα πάνδεινα στα χρόνια της κρίσης. Οι Ελληνες γελοιογράφοι καλούν τους Ιταλούς συναδέλφους τους στο ετήσιο ραντεβού τους στο Μετρό του...
Η Δημοκρατία στα χρόνια της κρίσης
ΚΑΡΕ ΚΑΡΕ
Μια εικόνα, 353 λέξεις
Τέτοιες μέρες, πριν από είκοσι χρόνια, το περιοδικό «The Comics Journal», που ώς τότε απέφευγε τις τεχνητές κατηγοριοποιήσεις και τις αξιολογικού τύπου κατατάξεις, επέλεξε να αποχαιρετήσει τον εικοστό αιώνα με...
Μια εικόνα, 353 λέξεις
ΚΑΡΕ ΚΑΡΕ
Κόμικς χωρίς μεσάζοντες
Οι εναλλακτικές μέθοδοι χρηματοδότησης του έργου ενός δημιουργού, χωρίς μεσάζοντες, γνωρίζουν όλο και μεγαλύτερη διάδοση τα τελευταία χρόνια. Ο Τάσος Μαραγκός μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας «Patreon» καλεί...
Κόμικς χωρίς μεσάζοντες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας