Ερωτας με τον πρώτο θάνατο

Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο τους λογοτεχνικό ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Επιστολογράφος μας ο Κυριάκος Σιφυλτζόγλου.

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Αγαπημένη μου Ορα,

διαβάζω αυτά που μου γράφεις. Η γλώσσα σου χοροπηδά πάνω στο χαρτί και με ρίχνει κάτω, αδέξιο αναβάτη. Δεν ανασκευάσαμε την κόλαση, γλυκιά μου, απλώς υποκύψαμε. Ναι, υποκύψαμε. Ημασταν προορισμένοι να βρεθούμε για να χωρίσουμε.

Οταν με ξέθαψαν από τη γη, ήρθες και με βρήκες. Ο έρωτάς μας δεν ήταν με την πρώτη ματιά, αλλά με τον πρώτο θάνατο. Βουλιμικοί ο ένας για τον άλλο, σκάβαμε στα τέσσερα – η έρημος της Γαλιλαίας ήταν το προνόμιό μας, έτσι δεν έλεγες;

Βάλαμε τα σώματά μας και κάναμε σπιτικό. Λάμπαμε από ταπείνωση -μέσα μας, όμως, σπασμωδικά υγρά, υδρορροές- πνιγόμασταν σε κάθε άνοιγμα. Ο Αβραμ έλεγε πως ήμασταν τα μέρη μιας τεράστιας διαδικασίας, εγώ πάλι μας έβλεπα σαν δυο ξερόκλαδα που παντρεύτηκαν ή τουλάχιστον εγώ ένα ξερόκλαδο, ένα παλιοσιδερικό. Ακόμα κουβαλούσα χώμα απ’ την εκταφή, ενώ εσύ εγκυμονούσες τη μοίρα. Κάτι θορυβούσε μέσα σου κι εγώ βουβός με τις γάζες στο στόμα.

Μου ‘λεγες πως η μητρότητα είναι ένα «σφουγγαρόπανο», θα τα ρουφήξει όλα, όλα καλά θα πάνε κι αντί γι’ αυτό, στράγγιζα μέρα με τη μέρα. Φοβόμουν, Ορα μου. Οσο έβλεπα τον μικρό μέσα στην κούνια κι εσένα πάνω του, επέστρεφα στον λάκκο, στη βαριά γη, στα σκονισμένα πνευμόνια – στο φτυάρι καθώς πέρναγε δίπλα απ’ τ’ αυτί.

Δεν ήμουν καλά, Ορα, καθόλου καλά κι ίσως ούτε καν προορισμένος. Το «σφουγγαρόπανο» που ‘λεγες μάζευε και το δικό μου χυμένο γάλα. Το Τελ Αβίβ με έθαβε κάθε μέρα, δεν άντεχα άλλο να είμαι Ισραηλινός. Επρεπε κάπου να γυρίσω την πλάτη.

Καλύτερα, όμως, να σταματήσω. Σε λίγο θα πάω να ποτίσω τα άλογα. Μ’ αυτά περνώ την ώρα μου. Εδώ έχουμε χειμώνα τώρα, το αντίθετο με σας. Γνώρισα το κρύο σ’ αυτήν τη χώρα – μαζεύομαι γύρω μου κι ίσως αυτό με κρατάει στη ζωή.

Σε φιλώ αδέξια,

Ο Ιλαν σου

Η Ορα προέρχεται από το μυθιστόρημα του Ντάβιντ Γκρόσμαν «Στο τέλος της γης» (μτφρ. Λουίζα Μιζάν, Καστανιώτη, 2011)

Τελευταίο βιβλίο του Κ. Σιφυλτζόγλου είναι η ποιητική συλλογή «Στο σπίτι του κρεμασμένου» (Θράκα, 2015)