Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα
Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Επιστολογράφος μας ο Διαμαντής Αξιώτης.
Επιμέλεια: Μισέλ Φάις
Aγαπητέ Ορλάντο,
Σκόπευα να σου γράψω από τότε που εμφανίστηκες μπροστά μου λέγοντας Είμαι μόνος. Επαιζες θέατρο και ήσουν η ίδια η θεατρικότητα. Εισέβαλες στο δωμάτιό μου για να αναστατώσεις εξίσου την κόμισσα, τον δούκα κι εμένα.
Μου είχε μιλήσει για σένα η αριστοκράτισσα Βίτα κι εγώ ήθελα να γράψω για κείνη, για σένα, για τη Βιρτζίνια∙ με πρόλαβε η τελευταία, γράφοντας τη μαγική φράση: Ορλάντο, μια βιογραφία. Σου είπε: Υποθέστε ότι τα πάντα γυρίζουν γύρω από σας… υποθέστε ότι τότε βλέπουμε αυτό το λαμπύρισμα που μοιάζει με σεντέφι σε κοχύλι.
Σε βλέπω στολισμένο με διπλή σειρά μαργαριτάρια στον λαιμό, βλέμμα απόμακρο και γυμνό ώμο, έτοιμος να χαρείς με τον πιο ηδονικό τρόπο τον πλούτο σου, να παλέψεις με τους πλέον σκληροτράχηλους άντρες και, το κυριότερο, να ερωτευτείς την ωραιότερη γυναίκα του κόσμου.
Βλέπεις στον καθρέφτη το είδωλό σου έτσι όπως δεν θα τολμούσες να δεις ή να ονειρευτείς, κι ωστόσο έτσι όπως είσαι. Αυτό ακριβώς κατάφερε η Βιρτζίνια: να σου εμφυσήσει την πεποίθηση ότι το αρσενικό και το θηλυκό είναι απλοί πόλοι. Μ’ αυτή την πεποίθηση συνδέεσαι με τη βασίλισσα Ελισάβετ, στη συνέχεια με τη σαγηνευτική Σάσα από τη Μόσχα.
Ο προορισμός και το πεπρωμένο σου η λάγνα Istanbul. Εκεί συναντηθήκαμε, θυμάσαι; Σε είδα που, αποχαυνωμένος στο Kilic Ali Rasa Hamami, αφήνεσαι στα έμπειρα χέρια του Γιασάρ. Δείχνεις να χαίρεσαι τη συνάντηση με έναν Ευρωπαίο και με καλείς στην πρεσβεία όπου υπηρετείς ως έκτακτος πρέσβης της Αγγλίας.
Είναι η μέρα που πεθαίνεις. Την επομένη ξυπνάς ολοζώντανος, μεταμορφωμένος σε γυναίκα. Με υποδέχεσαι, και τίποτα από την καινούργια σου μορφή δεν σε εκπλήσσει, δεν σε αναστατώνει. Ομολογώ, ούτε εμένα.
Πριν καλά γνωρίσει ο ένας τον άλλο, επιστρέφεις με καράβι στην Αγγλία. Εκεί ο Εδουάρδος έχει διαδεχθεί στον θρόνο τη Βικτωρία, κι εσύ παίζεις χωρίς καμιά διαμαρτυρία τον νέο σου ρόλο. Αναπολείς, σε κατάσταση πλήρους ευφορίας, ολόκληρο τον τόσο ταραγμένο και συνάμα τόσο γοητευτικό βίο σου.
Είχε δίκιο η Βιρτζίνια όταν με προειδοποίησε να παραιτηθώ. Ποτέ δεν θα μπορέσεις να γράψεις για Κείνον, μου είπε. Να εμπνευστείς ένα βιβλίο στραμμένο γύρω από τις σαρκικές επιθυμίες ενός λατρεμένου προσώπου στο οποίο συναιρούνται το αρσενικό και το θηλυκό, για να πλάσουν μιαν αμφίπλευρη όσο και βαθιά ερωτική ταυτότητα.
Εχει δίκιο, συνυπογράφεις την προειδοποίησή της. Είσαι ακατάλληλος για κάτι τέτοιο, κι εγώ Είμαι μόνη.
Βασίζεται στον Ορλάντο (Κέδρος, 1999) της Βιρτζίνια Γουλφ.
Τελευταίο εκδοτικό ίχνος του Δ. Αξιώτη το θεατρικό κείμενο Βασιλιάς της Ασίας (συλλογικός τόμος «Τα κείμενα των Φιλίππων», Εκδόσεις Κάπα, 2015).
