Αν και κολυμπά ανάμεσα σε διάσημους και πολυδιαφημισμένους γείτονες, η μικρούλα Σίκινος καταφέρνει ακόμη και τώρα να κρατά καλά κρυμμένα τα γοητευτικά μυστικά της.
Το πλοίο της γραμμής θα προκαλέσει μια αναστάτωση μερικών λεπτών όταν θα αποβιβάσει τους λιγοστούς επιβάτες και θα φορτώσει τα οχήματα που παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής.
Με το σφύριγμα του πλοίου που αποχαιρετά το λιμάνι, η νησιώτικη νηνεμία επανέρχεται και σύντομα όλα θα ξαναβρούν τους ήρεμους ρυθμούς της καλοκαιρινής ανεμελιάς.
Φυσικά και βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και θα ήταν άστοχο να πούμε πως η σημερινή Αλοπρόνοια, το λιμάνι της Σικίνου, θυμίζει τον μικρό ψαράδικο οικισμό των προηγούμενων δεκαετιών.
Η Σίκινος πλέον το καλοκαίρι ζει από τον τουρισμό και προσφέρει αρκετές από τις ανέσεις που θεωρούνται απαραίτητες για να περάσει κάποιος ευχάριστα τις καλοκαιρινές του διακοπές, ακόμη και στον πιο απομονωμένο τόπο.
Η έκταση της Σικίνου είναι μόλις 41 τ.χ. -πρόκειται για ένα από τα πιο μικρά κατοικημένα νησιά των Κυκλάδων- και ο πληθυσμός της αγγίζει τους 300 μόνιμους κατοίκους, που σήμερα ασχολούνται με το ψάρεμα, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία (εξαιρετικό είναι το τοπικό θυμαρίσιο μέλι) και τελευταία με τον τουρισμό.
Σχεδόν στο σύνολό του το νησί είναι άγονο και ορεινό, με ψηλότερη κορφή τον Τρούλο (552 μ.).
Αν δεν θέλετε να αποχωριστείτε το αυτοκίνητό σας και μπορείτε να επωμιστείτε τα ναύλα για τη μεταφορά του, θα το πάρετε μαζί σας αφού στο νησί υπάρχει και βενζινάδικο.
Σε αντίθετη περίπτωση, εξαιρετικά βολικό θα βρείτε το τοπικό λεωφορείο που εκτελεί πυκνά δρομολόγια, ανάμεσα στην Αλοπρόνοια, στο Κάστρο, στην Επισκοπή και στην παραλία του Αϊ-Γιώργη.
Το Κάστρο και το Επάνω Χωριό
Στην Αλοπρόνοια υπάρχουν αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια (μερικά από αυτά πάνω στη θάλασσα) και καλές ταβέρνες που εξυπηρετούν τους καλοκαιρινούς επισκέπτες.
Το χωριό διαθέτει το Λιβάδι, μια θαυμάσια καθαρή αμμουδιά που σκιάζεται από αρμυρίκια.
Από εδώ ξεκινά ο στενός ασφάλτινος δρόμος ο οποίος ανηφορίζει για το Χωριό ή τη Χώρα (5 χιλιόμετρα), που χωρίζεται σε δύο ευδιάκριτες συνοικίες, του Κάστρου και του Επάνω Χωριού.
Σίγουρα στη Χώρα της Σικίνου θα πρέπει να αφιερώσετε αρκετό από τον χρόνο σας περιδιαβαίνοντας τα ασβεστωμένα σοκάκια.
Ο λευκός μεσαιωνικός οικισμός είναι χτισμένος στο φρύδι του γκρεμού και ατενίζει από ψηλά το ανοιχτό πέλαγος.
Το απομεσήμερο θα χαλαρώσετε στην άπλα της πλατείας της Παντάνασσας όπου ξεχωρίζει η ομώνυμη εκκλησία (κτίσμα του 1787) με το λεπτοδουλεμένο επίχρυσο τέμπλο και τις αγιογραφίες, φιλοτεχνημένες από τον Σκορδίλη.
Το βραδάκι θα δοκιμάσετε τους τοπικούς μεζέδες στα ταβερνάκια που απλώνουν τα τραπέζια τους στο λιθόστρωτο, όπου ντόπιοι και επισκέπτες γίνονται μια παρέα.
Από την πλατεία της Παντάνασσας κατηφορίστε το παλιό μεσαιωνικό καλντερίμι που θα σας βγάλει στο ύψος της εκκλησίας του Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου.
Στη συνέχεια θα διασχίσετε τον ασφάλτινο δρόμο και θα ανηφορίσετε προς τις γειτονιές του Επάνω Χωριού, όπου τα περισσότερα από τα παλιά σπίτια έχουν αναπαλαιωθεί με σχολαστική ευλάβεια από τους νέους, κυρίως Βορειοευρωπαίους ιδιοκτήτες.
Ακατέργαστη Σίκινος
Θα ήταν μέγα σφάλμα να φύγετε από το νησί χωρίς να έχετε ανηφορίσει το φαρδύ καλντερίμι που ξεκινά από την πλατεία του Κάστρου και καταλήγει στο φρουριακής μορφής μοναστήρι, αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή, κτίσμα του 1690.
Η θέα από τα τείχη του προαύλιου, αλλά και από το παρακείμενο εκκλησάκι της Αγίας Αννας που μετεωρίζεται στο χείλος του γκρεμού είναι πέραν κάθε περιγραφής και θα σας αποζημιώσει.
Ενα ακόμη μονοπάτι που ξεκινά από το σχολείο του Κάστρου κινείται στην άκρη του γκρεμού με κατεύθυνση νοτιοδυτική, διασχίζει φροντισμένες πεζούλες, ξεχωμένα αλώνια και μοναχικά ξωκλήσια.
Περνά πλάι από το επισκέψιμο οινοποιείο Μάναλη και μετά από περίπου μία ώρα καταλήγει στον ναό της Επισκοπής, που δεσπόζει στα μεσόγεια του νησιού.
Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και το αρχικό κτίσμα του 5ου αιώνα ανεγέρθηκε πιθανόν σε θέση όπου προϋπήρχε αρχαίος ναός, αφιερωμένος στον Πύθιο Απόλλωνα.
Βέβαια, στην Επισκοπή μπορείτε να έρθετε με τα πόδια και να επιστρέψετε με το λεωφορείο, που το καλοκαίρι πραγματοποιεί καθημερνά δρομολόγια προς το σημαντικό αυτό αξιοθέατο.
Ταμπέλα με τα δρομολόγια θα βρείτε στη Χώρα, αλλά και στην Επισκοπή.
Σε γενικές γραμμές οι παραλίες της Σικίνου είναι ελάχιστες, μικρές σε μέγεθος, όμως με κρυστάλλινα, βαθιά γαλάζια νερά.
Στον Αϊ-Γιώργη, αλλά και στις υπόλοιπες μικροσκοπικές ακρογιαλιές που κρύβονται ανάμεσα σε βράχια και γκρεμούς, όπως είναι ο Αγιος Παντελεήμονας, ο ορμίσκος Σαντοριναίικα με το λευκό βοτσαλάκι και οι μικρές αμμουδερές αγκαλιές Διαλισκάρι και Διαλισκαράκι, θα έρθετε με τη βάρκα του Δημήτρη (τηλ. 6937261800) που αναχωρεί καθημερινά από την Αλοπρόνοια (καιρού επιτρέποντος βέβαια).
Διαμονή
● «Πόρτο Σίκινος», τηλ. 22860 51220
● «Οστρια», τηλ. 22860 51062
● «Στεγάδι», τηλ. 6948409566
● «Μαϊστράλι», τηλ. 22860 51181
● «Καμάρες», τηλ. 22860 51281
● «Βράχος», τηλ. 22860 51186
● «Lukas», τηλ. 22860 51076
Κείμενο – φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης / viewsofgreece.com
