Ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης, τακτικός επισκέπτης του Πόρου, γράφει στο Ημερολόγιό του τον Αύγουστο του 1946: «Ο Πόρος έχει κάτι από τη Βενετία: κανάλι, επικοινωνία ανάμεσα στα σπίτια με βάρκες, χλιδή, νωχέλεια, αισθησιακός πειρασμός, τόπος για διακεκριμένους διεθνείς ερωμένους».
Στις ένδοξες δεκαετίες του ’50 και του ’60 το νησί του Αργοσαρωνικού αποτελούσε το αγαπημένο μέρος για γυρίσματα ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου.
Από το «Το κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη με πρωταγωνιστές τους Δημήτρη Χορν και Ελλη Λαμπέτη, την ταινία «Μια ζωή την έχουμε» και πάλι με τον Δημήτρη Χορν και την Yvonne Sanson μέχρι τον Θανάση Βέγγο με το έργο «Τύφλα να ‘χει ο Μάρλον Μπράντο» και φυσικά την εμβληματική ταινία «Η Αλίκη στο ναυτικό» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον «δόκιμο» του Πολεμικού Ναυτικού, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, ο Πόρος έχει την τιμητική του.
Για πολλούς ακόμη λόγους, το νησί όπου κατά τη μυθολογία γεννήθηκε ο Θησέας και στο οποίο στις αρχές του 19ου αιώνα είχε εγκατασταθεί ο ναύσταθμος του Ρωσικού Στόλου, ενώ αργότερα επί Καποδίστρια έλαβε χώρα η διάσκεψη των πρέσβεων των Μεγάλων Δυνάμεων, έχει μπόλικη αίγλη και είναι πασπαλισμένο με αρκετή χρυσόσκονη από το μακρινό παρελθόν…
Πάντως, οι αρχές και οι κάτοικοί του, όπως διαπιστώσαμε τις ημέρες της ζεστής φιλοξενίας μας από τον δήμο και την Επιτροπή Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής δεν επαναπαύονται στις δάφνες τού χθες.
Φιλοδοξούν και προσπαθούν, αξιοποιώντας τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα, τις φυσικές ομορφιές και τον πολιτιστικό πλούτο, ο τόπος τους να εξελιχθεί σε πόλο έλξης και τουριστικό προορισμό για κάθε εποχή του χρόνου.
Πώς το καταφέρνουν; Ενα παράδειγμα είναι η προώθηση του περιβαλλοντικού-οικολογικού τουρισμού στην αξιοζήλευτη ενδοχώρα και τα δεκάδες μονοπάτια που χαρτογραφούνται και αναδεικνύονται ή του γαμήλιου τουρισμού στα γραφικά ξωκλήσια του Δασκαλειού και στο λεγόμενο (διόλου τυχαία) «Λιμανάκι της Αγάπης».
Για τους λάτρεις της ναυσιπλοΐας, δε, πραγματοποιείται τον Οκτώβριο το Ναυτικό Σαλόνι παραδοσιακών σκαφών, το οποίο συν τοις άλλοις συνιστά και μια προσπάθεια προστασίας τους από την εξαφάνιση, λόγω ενός ακατανόητου νόμου που υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες, όταν παραδίδουν τις άδειες, να σπάνε(!) τα σκαριά τους αντί π.χ. να μένουν ως εκθέματα σε μουσειακούς χώρους…
Αιφνιδιαστήκαμε, για να μην πω μειδιάσαμε, όταν ο νεαρός (μόλις 39 ετών) και φέρελπις δήμαρχος Γιάννης Δημητριάδης, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε για να παρουσιάσει τη στρατηγική τουριστικής ανάπτυξης του δήμου και το καλοκαιρινό πολιτιστικό πρόγραμμα, μας ενημέρωσε πως οι χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις στον Πόρο ξετρέλαναν τους επισκέπτες του νησιού!
Κι όμως ήταν πραγματικότητα…
Προφανώς, η εποχή που ενδείκνυται να πάει κανείς είτε ακτοπλοϊκώς (1 ώρα και 15 λεπτά από τον Πειραιά) είτε οδικώς μέσω Τροιζηνίας (περίπου 2 ώρες) είναι το καλοκαίρι.
Γι’ αυτό ακριβώς δίνεται έμφαση σε δράσεις κατά τους θερινούς και φθινοπωρινούς μήνες, έτσι ώστε όσοι επιλέξουν τον Πόρο για τις διακοπές τους να έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν συναυλίες με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής (ανάμεσα σε αυτά θα είναι φέτος οι Διονύσης Σαββόπουλος, Φωτεινή Βελεσιώτου, Πασχάλης, Apurimac και Τόνι Σφήνος).
Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, όλες με ελεύθερη είσοδο, περιλαμβάνουν επίσης διεθνούς επιπέδου ρεσιτάλ πιάνου και μουσικής δωματίου, θεατρικές, φωτογραφικές, κινηματογραφικές και ιστορικές παρουσιάσεις και παιδικά προγράμματα.
Βασικός διοργανωτής είναι ο Δήμος Πόρου και συμβάλλουν καταλυτικά τοπικά σωματεία και εθελοντές, ενώ οι σημαντικότερες από αυτές τις εκδηλώσεις επιχορηγούνται οικονομικά από την Περιφέρεια Αττικής και από μεγάλους και μικρούς χορηγούς.
Αναλυτικά το πρόγραμμα υπάρχει στην ιστοσελίδα poros.gr
Ως μαγνήτης για τους φίλους των εικαστικών λειτουργεί εξάλλου η έκθεση Citronne (το όνομα είναι εμπνευσμένο από το Λεμονοδάσος που βρίσκεται κοντά στον Γαλατά, απέναντι από τον Πόρο) της Τατιάνας Σπινάρη – Πολλάλη, ιδιοκτήτριας της γκαλερί και διακεκριμένης ιστορικού τέχνης.
Στους χώρους της εκτίθενται τα γλυπτά του Γιώργου Λάππα και της Αφροδίτης Λίτη και ακολουθούν οι εκθέσεις του Γιάννη Αδαμάκου και της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη, μετατρέποντας τον Πόρο σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς προορισμούς.
Ενα ακόμη σπάνιο αξιοθέατο που επιβάλλεται να επισκεφθεί κανείς, είτε πάει στον Πόρο καλοκαίρι είτε χειμώνα, είναι το Μουσείο Κοχυλιών στη Χατζοπούλειο Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Δεν υπάρχει άλλη έκθεση στην Ελλάδα με τόσο μεγάλη πληρότητα, λεπτομέρεια και επιστημονική αρτιότητα. Θα δείτε κάθε λογής κοχύλια από παλαιοντολογικά εκθέματα μέχρι σήμερα, χάρη στη δωρεά που έκαναν η Χέλγκα και ο Γιώργος Κανελλάκης, δύτες και βιρτουόζοι της παρατήρησης του βυθού.
Η δημοτική αρχή του Γιάννη Δημητριάδη διαπνέεται μεν από σύγχρονη αντίληψη στον τρόπο άσκησης διοίκησης, δεν παραβλέπει ωστόσο ότι ορισμένες καλές παραδόσεις του νησιού μπορούν και την καθημερινότητα των κατοίκων να βελτιώσουν και να ωθήσουν περαιτέρω το τουριστικό προϊόν.
Στο πλαίσιο αυτό, καταβάλλεται προσπάθεια αναβίωσης της χρήσης των παραδοσιακών λέμβων (οι λεγόμενες λάντζες) που κάνουν το δρομολόγια Πόρος – Νεώριο και Πόρος – Λεμονοδάσος.
Σε μια από αυτές τις λάντζες επιβιβαστήκαμε για να μεταβούμε στην απέναντι πλευρά του νησιού, στην περιοχή Αλυκή, όπου με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι ο Πόρος έχει και ηπειρωτικό κομμάτι, το οποίο μάλιστα είναι υπέροχο!
Για το τέλος του οδοιπορικού μας, αφήσαμε δύο ζητήματα αιχμής για το νησί των περίπου 4.000 κατοίκων.
Το πρώτο αφορά τη διεκδίκηση της έκτασης του Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων που πλέον υπολειτουργεί και ο δήμος ζητά να περιέλθει στην τοπική κοινωνία.
Εχει ήδη καταθέσει σχετική πρόταση στο Πολεμικό Ναυτικό και στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και αναμένει στο… ακουστικό του.
Το έτερο θέμα έχει μορφή μελλοντικής απειλής και σχετίζεται με την υποχρεωτική δημιουργία ζωνών ιχθυοκαλλιέργειας από το 2019 και μετά.
Ο Πόρος όπως και εκατοντάδες άλλες περιοχές της χώρας εντάσσονται στον σχεδιασμό που εγκυμονεί τον κίνδυνο να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του νησιού.
Γι’ αυτό ο δήμαρχος Γιάννης Δημητριάδης μας δήλωσε από τώρα έτοιμος για πόλεμο με όποια κυβέρνηση έχει τότε την εξουσία…
