Στη Φυσική, η επιστήμη του Χάους μελετά πώς από το τυχαίο, το ασταθές, το απρόβλεπτο, την αταξία δημιουργείται τάξη και μορφή. Φαίνεται πως ο χειμαζόμενος ελληνικός λαός είναι πολύ φιλοσοφημένος και μορφωμένος, εφόσον σε μια δημοσκόπηση που έγινε προ μηνών, μεταξύ Μητσοτάκη και Χάους, το 42% επιλέγει το Χάος, αντί για το 30% που απαντά «Μητσοτάκης». Μήπως οι Ελληνίδες και οι Ελληνες βλέπουν μακριά, μήπως διακρίνουν πως μέσα από το χάος, που είναι προτιμότερο από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, θα αναδυθεί μια τάξη που οπωσδήποτε θα είναι καλύτερη από την υπάρχουσα;
Αυτή η διάχυτη αίσθηση, ότι δεν πάει άλλο, επιβεβαιώνεται από ένα άλλο καταπληκτικό εύρημα αυτής της έρευνας: στην ερώτηση «ποιον πολιτικό αρχηγό εμπιστεύεστε περισσότερο για τη διακυβέρνηση της χώρας;», προηγείται η απάντηση «Κανέναν» με 32,3%, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθεί με 28,1%! Ο «Κανείς», λοιπόν, ο ομηρικός «Ούτις», όπως συστήθηκε στον Πολύφημο ο Οδυσσέας περιπαίζοντας τον Κύκλωπα, είναι ο ιδανικός για να εμπιστευτούμε – δεν το λες και ύμνο για το Καθεστώς αυτό. Πάντως, η πολιτική σκηνή απέκτησε κάποιο μυθολογικό κύρος, με τον Ούτινα και το Χάος…
Από το Χάος, λέει η Μυθολογία, έχουν γεννηθεί τα πάντα – η σύγχρονη επιστήμη αποδεικνύει και επιβεβαιώνει τις δοξασίες των αρχαίων. Στη Θεογονία, το Χάος προϋπάρχει όλων. Από αυτό γεννήθηκαν η Γαία και όλοι οι θεοί – «ἤτοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετ᾽· αὐτὰρ ἔπειτα Γαῖ᾽ εὐρύστερνος…» λέει ο Ησίοδος, δηλαδή «αληθινά πρώτα πρώτα έγινε το Χάος, αλλά έπειτα η πλατύστηθη Γαία…».
«Χάος» σημαίνει, σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, το άπειρο του διαστήματος, η άβυσσος, το βάραθρο και, μεταφορικά, η κατάσταση πλήρους συγχύσεως και αταξίας, ο χαμός, η ακαταστασία. Ομως, όπως φαίνεται και στα ευρήματα της δημοσκοπικής έρευνας, αυτή η χαοτική κατάσταση είναι προτιμότερη από τη μητσοτακική «ευταξία».
Επ’ αυτού διαφωνεί ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην αρχηγός κόμματος και κατόπιν… ξαναπρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Σαμαράς, ο οποίος σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Best στις αρχές Φεβρουαρίου είχε δηλώσει: «Ποιο χάος; Το χάος είναι ο κύριος Μητσοτάκης. Γιατί δημιούργησε σκόπιμα συνθήκες πολιτικής αναρχίας. Προκαλεί αστάθεια και μιλά για σταθερότητα, την ώρα που χρειάζονται εθνικές συναινέσεις, κανονική πολιτική και κοινωνική σταθερότητα».
Τελικά, μου φαίνεται πως το χάος, που όλοι το χρεώνουν στους αντιπάλους τους, δείχνοντας τον εαυτό τους ως τον εγγυητή της σταθερότητας, το χάος λοιπόν, είναι η ελληνική εκδοχή της κανονικότητας.
Πέρα από την πολιτική, το βιώνουμε στην καθημερινότητά μας τόσο πολύ, ώστε έχουμε δημιουργήσει και κάποια παράγωγα του όρου, που δεν έχουν λεξικογραφηθεί ακόμα. Ο Μπαμπινιώτης αναφέρει μόνο τον «χαώδη» και τον «χαοτικό» ως επίθετα προερχόμενα από το χάος, τα οποία είναι συνώνυμα, περιγράφοντας αυτόν που βρίσκεται σε σύγχυση, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη τάξης, οργάνωσης ή σαφήνειας. Ολα αυτά βέβαια είναι κοινός τόπος για τους Ελληνες, που βρίσκονται αντιμέτωποι με χαοτικές ή χαώδεις καταστάσεις καθημερινά, σχεδόν σε κάθε πτυχή της ζωής τους, ας πούμε στις συναλλαγές τους με το Δημόσιο.
Ζούμε μέσα στο χάος, όπως τα ψάρια στο νερό. Ετσι εξηγείται το γιατί επινοήσαμε το ρήμα «χαώνομαι», δηλαδή «μπερδεύομαι, συγχύζομαι, αναστατώνομαι, χάνω τον ειρμό, αποδιοργανώνομαι». Ετσι χαωμένοι που είμαστε λοιπόν, πώς να μην προτιμάμε το χάος από τον Μητσοτάκη;
