Ολα θα τα γράψω, μα ξεκινώ απ’ το τέλος: Αυτός τα φταίει! Ολα! Και για τις υποκλοπές αυτός φταίει, και για τα φώτα που μας έχουν αλλάξει αυτός φταίει και για τις παρακολουθήσεις αυτός, αυτός, αυτός φταίει.
Τώρα που το ’βγαλα από μέσα μου, ας περάσουμε στις λεπτομέρειες. Ο Νίκολα Τέσλα ήταν Σέρβος. Σήμερα θα τον λέγαμε Κροάτη, αλλά τότε, το 1856 που γεννήθηκε, δεν είχαμε εφεύρει το ΝΑΤΟ, ούτε καλά καλά ο κομμουνισμός δεν είχε «εφευρεθεί» (το 1867 έβγαλε τον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου ο Μαρξ, το 1871 έγινε η Κομμούνα του Παρισιού, αν και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο είχε κυκλοφορήσει το 1848…). Τότε Σέρβοι και Κροάτες ζούσανε παρέα. Εκεί, λοιπόν, γεννήθηκε ο Νίκολα, εκεί πήγε σχολείο, εκεί έμαθε γράμματα. Μετά σπούδασε στην Πράγα, εργάστηκε σε Γερμανία, Ουγγαρία και Γαλλία ως μηχανικός, είδε κι απόειδε κι είπε να αναζητήσει την τύχη του στις ΗΠΑ. Εκεί, σε ηλικία μόλις 28 ετών, γνώρισε τον Τόμας Εντισον.
Μπορεί ο Τέσλα να φταίει για όλα, ωστόσο τον Εντισον μήτε να τον δούμε δεν θέλουμε (λες κι αν θέλαμε…). Ακριβώς γιατί ενώ ξεκίνησε από μια πολύ φτωχή οικογένεια, με προβλήματα βαρηκοΐας από μικρός και μ’ έναν πατέρα που τον έδερνε πολύ (λένε πως μια φορά τον μαστίγωσε και δημόσια, για να βάλει μυαλό!), ο ίδιος μεγαλώνοντας δεν έγινε καλύτερος. Κατόρθωσε –με τις δικές του δυνάμεις, δε λέμε– να γίνει επιχειρηματίας, ενώ ήδη καταπιανόταν με τις εφευρέσεις. Αυτό όμως δεν ακυρώνει το γεγονός ότι όχι μόνο έκλεψε κανονικά τις εφευρέσεις τού Τέσλα, αλλά έμεινε στην Ιστορία ως αυτός που κατόρθωσε το ακατόρθωτο έως τότε: να παράξει εναλλασσόμενο ρεύμα, που ήταν και το ζητούμενο για μεταφορά της ηλεκτρικής ενέργειας για μεγάλες αποστάσεις.
Αυτό το έκανε ο Τέσλα, αλλά εμείς ξέρουμε ότι το έκανε ο Εντισον. Μάλιστα, όταν ο Τέσλα μίλησε για την ιδέα του εναλλασσόμενου ρεύματος στον Εντισόν, ο τελευταίος τον αποπήρε, τον είπε «ονειροπόλο» και τις ιδέες του «ανεφάρμοστες». Αργότερα, βέβαια, όχι μόνο συνέδεσε πλήρως το όνομά του με τις «ανεφάρμοστες» ιδέες του Τέσλα, αλλά του απονεμήθηκε και το βραβείο Νόμπελ στη Φυσική (1912). Ηταν να το λάβει μαζί με τον Νίκολα, αλλά ο Τέσλα αρνήθηκε να το μοιραστεί με τον Εντισον, θεωρώντας το κοροϊδία… και καλά έκανε!
Πάμε τώρα στο γιατί «φταίει» για όλα ο Τέσλα. Κατ’ αρχάς, ο ίδιος πρόσφερε στην ανθρωπότητα εφευρέσεις όπως το εναλλασσόμενο ρεύμα, το πολυφασικό σύστημα, το πηνίο τέσλα, η ακτινογραφία, τα ραδιοκύματα, το ραδιόφωνο, το ραντάρ… ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για τον εξηλεκτρισμό του πλανήτη ολάκερου. Ταυτόχρονα, σε αυτόν οφείλουμε την ενεργειακή απελευθέρωση (αφού το ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να ταξιδέψει παντού, σε τεράστιες αποστάσεις) καθώς και τις ασύρματες επικοινωνίες. Μου κάνει εντύπωση που ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, αποποιούμενος κάθε ευθύνη για τις υποκλοπές και ρίχνοντας, ταυτόχρονα, όλες τις ευθύνες στους «εσωτερικούς εχθρούς» και στα «αλλότρια συμφέροντα» –στον ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή–, δεν χρησιμοποίησε και τον Τέσλα. Αφού στον Νίκολα οφείλουμε τις ασύρματες επικοινωνίες, αυτός φταίει και για τις «νόμιμες επισυνδέσεις» της ΕΥΠ… όχι;
Το θέμα μου, βέβαια, δεν είναι ούτε ο Τέσλα ούτε ο Κυριάκος. Το θέμα μου είναι τα συνεχόμενα, επικίνδυνα ψεύδη του Κυριάκου και οι δημοσιογράφοι. Οχι όλοι, αλλά αρκετοί. «Αν δεν υπήρχαν οι υποκλοπές, η χώρα και οι πολίτες της θα απολάμβαναν την ελευθέρωσή τους από το καθεστώς της αυξημένης επιτήρησης. Θα μπορούσαν να σκεφθούν απερίσπαστοι τι σημαίνει να ανακτάς τη χαμένη δημοσιογραφική σου ανεξαρτησία και πώς είναι να ορίζουν ο λαός και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις την κατανομή των δημοσίων πόρων».
Αυτά έγραψε την προηγούμενη Κυριακή ο διευθυντής της εφημερίδας «Το Βήμα», Αντώνης Καρακούσης, στο κύριο άρθρο του με τίτλο «Αν δεν υπήρχαν οι υποκλοπές». Και τι μας λέει; Οτι αν δεν υπήρχαν οι υποκλοπές, τώρα που βγήκαμε από την «εποπτεία» θα το χαιρόμασταν. Μα αφού, βρε Αντώνη (Αντουάν, Τόνι, Τονίνο), το ξέρεις πολύ καλά πως από την εποπτεία θα βγαίναμε όπως και δήποτε, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ σαν βγήκαμε από τα μνημόνια, το καλοκαίρι του 2018, είχε κάνει συμφωνία να βγούμε και από την εποπτεία, ακριβώς τέσσερα χρόνια μετά. Τώρα δηλαδή! Δεν το έκανε ο Μητσοτάκης αυτό – κανονισμένο ήταν (α ρε έρμε Τέσλα). Δεύτερον, ποια ακριβώς «δημοσιογραφική ανεξαρτησία» βρέθηκε; Ποιος την είχε χάσει και πώς τη βρήκε; Ο Μητσοτάκης το έκανε κι αυτό; (ε ρε έρμε Τέσλα!). Και όταν, πιο κάτω στο κείμενο, γίνεται αναφορά για «το σκάνδαλο των υποκλοπών που θόλωσε την εικόνα της κυβέρνησης», τι ακριβώς εννοεί ο ποιητής πάλι; Οτι έως τώρα ήταν πεντακάθαρη, γυαλί, διάφανη, με Αζαξ περασμένη, αλλά μόνο οι υποκλοπές θόλωσαν την εικόνα της; Να τρελαθώ άλλη μια με τα γραπτά σου, κ. διευθυντά μου – αυτό να κάνω;
Ενα ξέρω. Ο Τέσλα είναι ο εφευρέτης της καντήφλας μας (γι’ αυτήν βέβαια εμείς ευθυνόμαστε), αλλά άλλος πήρε τα εύσημα. Κα δεν φταίει μόνο ο άλλος που τα πήρε, αλλά και όλοι όσοι τον στήριξαν σε αυτή την «κλοπή» της έρευνας και της φήμης… Γίνομαι κατανοητή ή ν’ ανάψω κάνα φως, μπας και δούμε την αλήθεια;
