Με τους στίχους και τη μουσική της μεγαλώσαμε τα παιδιά μας. Τώρα, κάποια από τα παιδιά μας συνεχίζουν την «παράδοση» και μεγαλώνουν με τον ίδιο τρόπο τα εγγόνια μας.
Η «Λιλιπούπολη» είναι ένα εμβληματικό έργο. Αβάσταχτα μελαγχολική και ταυτόχρονα χαρούμενη, βρήκε γόνιμο έδαφος να αναπτυχθεί τη χρυσή εποχή της κρατικής ραδιοφωνίας, όταν επικεφαλής της ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Και πιο συγκεκριμένα, την τριετία 1977–1980.
Η ιστορία της «Λιλιπούπολης» τώρα γράφτηκε κι έγινε βιβλίο, από τον Γιώργο Αλλαμανή. «Ηταν –μας λέει ο ίδιος στη συνέντευξη που θα διαβάσετε στις επόμενες σελίδες– ένα λάθος που έγινε… Είναι το συναρπαστικότερο λάθος στην ιστορία της ελληνικής ραδιοφωνίας. Διότι απέτυχε ως παιδαγωγικό πρόγραμμα για νήπια, αλλά πέτυχε ως κάτι θαυμάσιο, άλλο. Εγινε, στην ωριμότητά της, μια αόρατη μουσικοθεατρική παράσταση για μεγάλους, την οποία ώς έναν βαθμό μπορούσαν να παρακολουθήσουν και παιδιά».
Και παραμένει επίκαιρη, θα συμπληρώσουμε εμείς.
Ας θυμηθούμε απλώς τον πονηρό πολιτικάντη, τον δήμαρχο Χαρχούδα, που εξαπατά τους υπηκόους του προσφέροντας δήθεν υπηρεσίες, ενώ στην ουσία τούς πίνει το αίμα με την πολιτική του.
Πόσο επίκαιρο παραμένει…
Κάντε μια σύντομη αναδρομή στα έργα και στις ημέρες Μητσοτάκη.
Δεν χρειάζονται πολλά. Φτάνουν οι λογαριασμοί ρεύματος, ο τρόπος που το χειρίστηκε, η απαξίωση των προτάσεων όχι μόνο της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά οποιασδήποτε διαφορετικής φωνής, τα υπερκέρδη των εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που αρχικά αμφισβητήθηκαν αλλά μετά ήταν μόνο 900 εκατομμύρια, σύμφωνα με τη ΡΑΕ. Θυμηθείτε την πανδημία και πώς τα πάντα διαστρεβλώθηκαν.
Καθώς έχουμε μπει στην τελική ευθεία για τις κάλπες, καθώς οι χαρχουδικοί και ο Τύπος θα κάνουν το άσπρο μαύρο, ας μην ξεχνάμε τους στίχους της «Λιλιπούπολης»:
Λαέ της Λιλιπούπολης, σήκωσε πια παντιέρα,
με το Χαρχούδα δήμαρχο δε βλέπεις άσπρη μέρα.
Κι αν ήσουνα Χαρχουδικός, καιρός να μετανιώσεις,
γίνε Δυστροποπιγκικός, αν θέλεις να προκόψεις.
