Τα «εκπαιδευτικά» βίντεο για την Προγεννητική Αγωγή που στάλθηκαν στα Γυμνάσια και τα οποία αναπαρήγαγαν τη θεωρία της έναρξης της ζωής του βρέφους με τη σύλληψη μπορεί να ανακλήθηκαν μετά τις σφοδρές αντιδράσεις. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής ενέκρινε επίσης τα εθνικιστικά και αντιεπιστημονικά προγράμματα της Ελληνικής Αγωγής του υπουργού Ανάπτυξης Αδ. Γεωργιάδη.
Είναι όμως το ίδιο υπουργείο Παιδείας και το ίδιο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής που προώθησαν νομοθετικά το 2020 τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων με τα οποία εισήχθησαν θεματικές ενότητες στο υποχρεωτικό πρόγραμμα της Γ΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού καθώς και στη Β΄ Γυμνασίου που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση;
Οι συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, της Ε.Ε., του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της UNESCO, της UNICEF και πολλών άλλων φορέων για την αναγκαιότητα ανάληψης δράσεων προς την κατεύθυνση αυτή στην εκπαιδευτική κοινότητα παραμένουν ισχυρές. Και όχι χωρίς λόγο καθώς τα δεδομένα είναι συντριπτικά. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ένα στα τρία κορίτσια και ένα στα πέντε αγόρια θα κακοποιηθούν σεξουαλικά πριν από την ηλικία των 18 ετών.
Εκατόν πενήντα εκατομμύρια κορίτσια και 73 εκατομμύρια αγόρια βιάζονται ή πέφτουν θύματα σεξουαλικής βίας κάθε χρόνο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπογραμμίζει ότι ένας στους τέσσερις ενήλικες έχει κακοποιηθεί ως παιδί με τη σεξουαλική κακοποίηση να προέρχεται κατά 80% από άτομα του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος του παιδιού.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έρευνα BECAN (επιδημιολογική μελέτη για την κακοποίηση και παραμέληση του παιδιού στα Βαλκάνια) ένα στα έξι παιδιά κατά τη διάρκεια της ζωής του θα υποστεί κάποια μορφής σεξουαλική βία, ένα στα 13 παιδιά θα υποστεί και σωματική επαφή από τους δράστες, ενώ ένα στα 30 παιδιά θα βιώσει την εμπειρία του βιασμού ή της απόπειρας βιασμού. Και όλα αυτά ενώ συνιστά κοινή διαπίστωση το γεγονός ότι η παιδική κακοποίηση παραμένει στην κοινωνική αφάνεια με τους αρμόδιους φορείς να κάνουν λόγο για το φαινόμενο του παγόβουνου.
Η ένταξη του μαθήματος της Σεξουαλικής Αγωγής σε χώρες της Ευρώπης και πολιτείες της Αμερικής έχει προχωρήσει εδώ και δεκαετίες μέσα από τις διαφορετικές βαθμίδες των εκπαιδευτικών τους συστημάτων με εξαιρετικά θετικά αποτελέσματα. Η Ελλάδα, στον αντίποδα, κατέχει τα σκήπτρα στην Ευρώπη ως προς τις αμβλώσεις μεταξύ των έφηβων κοριτσιών.
Η εισαγωγή λοιπόν -έστω και αποσπασματικά- της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο ελληνικό σχολείο προχώρησε. Η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. πάντως τον περασμένο χρόνο συντάχθηκε σύσσωμη με τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και αντιμεταρρυθμιστές που επελαύνουν στην Ε.Ε., καταγγέλλοντας ως απαράδεκτη και καταψηφίζοντας την έκθεση Matic (η οποία υπερψηφίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο) για το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση και την παρότρυνση για ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων.
Η αντιφατική πολιτική επομένως αφορά την αλλοπρόσαλλη θέση της ελληνικής κυβέρνησης επί αυτών των θεμάτων: αφενός συντάσσεται με ζέση σε ό,τι αφορά την περιστολή των δικαιωμάτων και την υιοθέτηση σκοταδιστικών και αντιεπιστημονικών θέσεων και αφετέρου συγκρούεται με τον εαυτό της στην προσπάθειά της να αναδείξει ένα «φιλελεύθερο» προφίλ.
«Η ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ωφελεί τους νέους.Το Ευρωκοινοβούλιο παροτρύνει τα κράτη-μέλη να διασφαλίσουν την καθολική πρόσβαση σε επιστημονικά ακριβή, τεκμηριωμένη, κατάλληλη για την εκάστοτε ηλικία, χωρίς επικρίσεις και ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και ενημέρωση για όλα τα παιδιά της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και για παιδιά εκτός σχολείου, σύμφωνα με τα πρότυπα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και το σχέδιο δράσης του για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, χωρίς διακρίσεις για οποιονδήποτε λόγο…»
(Εκθεση Predrag Fred Matić )
Ενα στα τέσσερα κορίτσια στη χώρα μας, πριν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θα υποβληθεί σε άμβλωση ενώ εκτιμάται ότι ο ετήσιος αριθμός τους ανέρχεται στις 200.000. Η παιδική και εφηβική σεξουαλική κακοποίηση επίσης διαπράττεται σε περιβάλλον αποσιώπησης, η έμφυλη βία και τα στερεότυπα αναπαράγονται, ενώ ιδιαίτερης προστασίας χρήζουν τα ΛΟΑΤΚΙ παιδιά που στο πλαίσιο μιας βαθύτατα συντηρητικής και πατριαρχικής κοινωνίας υφίστανται πολλαπλές διακρίσεις και κακοποιητικές συμπεριφορές.
Σύμφωνα με την UNESCO «η παιδαγωγική διάσταση της Σεξουαλικής Αγωγής έχει στόχο το άτομο να αναπτύξει, να κατανοήσει, να αποδεχτεί και να ζήσει με τη σεξουαλική του ταυτότητα, καθώς και να δημιουργήσει αρμονικές συναισθηματικές σχέσεις και να υιοθετήσει στάσεις και συμπεριφορές που συμβάλλουν στη συνολική υγιή σωματική και πνευματική του ανάπτυξη. Οι εκπαιδευτικοί και το σχολείο αποτελούν μέσα ενεργοποίησης μιας τέτοιας παιδαγωγικής διαδικασίας, όπου στόχος είναι η υγιής ανάπτυξη του νεαρού ατόμου».
Κατά τη διαβούλευση του νομοσχεδίου για τα εργαστήρια δεξιοτήτων και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές και σκοταδιστικές από μερίδα των πολιτών. Ενδεικτικά σταχυολογούμε: «Πραγματικά η εφαρμογή αυτού του προγράμματος δυναμιτίζει και προσβάλλει όλες τις χριστιανικές αξίες που αποτελούν τα θεμέλια για τη χαρά και την ευτυχία του ανθρώπου ως προς το θέμα της σεξουαλικότητάς του. Ο αγώνας της εγκράτειας, της σεμνότητας, της αγνότητας, της μονογαμίας απαξιώνεται με αυτά τα προγράμματα… Περιφρονείται ο πνευματικός αγώνας των νέων που επιθυμούν να προσέλθουν αγνοί στον γάμο τους… Περιφρονείται ο αγώνας όσων θα ήθελαν να ακολουθήσουν τον δρόμο του ορθόδοξου μοναχισμού, για να μην επεκταθούμε και στην αλλοίωση της έννοιας της αγνότητας…».
Επίσης «τα αποτελέσματα είναι η πρώιμη σεξουαλικοποίηση του παιδιού, που θεωρεί φυσιολογικό τον αυνανισμό, την ασυμβατότητα βιολογικού φύλου και ταυτότητας φύλου, ισότιμες όλες τις μορφές “οικογένειας”. Εθίζεται στην πορνογραφία, αποδέχεται στη συνείδησή του τις προγαμιαίες σχέσεις, την αντισύλληψη, την άμβλωση, την ομοφυλοφιλία, τη ρευστότητα στην ταυτότητα φύλου και αντιδρά σε όποιον κάνει παρέμβαση προς την κανονικοποίησή του (γονέα, θρησκευόμενο άτομο, ιατρό, κοινωνικό κανόνα) θεωρώντας τον καταχραστή των σεξουαλικών του δικαιωμάτων!». Πρόκειται για ανατριχιαστικά επιχειρήματα που καταδεικνύουν έλλειψη ενημέρωσης για τους στόχους της σεξουαλικής εκπαίδευσης.
Και αυτό καθώς «το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Στις χώρες όπου εφαρμόζεται τα παιδιά καθυστερούν την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητάς τους και εισέρχονται σε αυτήν με μεγαλύτερη ωριμότητα και εφόδια» επισημαίνει στις «Νησίδες» η Ελενα Σκαρπίδου, εκπαιδεύτρια σε ομάδες γονέων και εκπαιδευτικών για τη Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση, υπεύθυνη του Τομέα Εκπαίδευσης του «Πολύχρωμου Σχολείου» (που αναδεικνύει το θέμα των διακρίσεων γύρω από ζητήματα Σεξουαλικού Προσανατολισμού στο ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο) και συνεργάτιδα του Κέντρου Ψυχοθεραπείας και Εκπαίδευσης «Συνηχήσεις».
Τα παιδιά είναι απροστάτευτα
Η Συμπεριληπτική Ολοκληρωμένη Σεξουαλική Εκπαίδευση (ΣΟΣΕ) διαβάζουμε στο sexualeducation.gr (που διαχειρίζεται η κ. Σκαρπίδου) προετοιμάζει τους μαθητές και τις μαθήτριες «για μια ασφαλή, παραγωγική και γεμάτη ζωή σε έναν κόσμο, όπου η έμφυλη βία, η ανισότητα των φύλων, οι πρόωρες και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ευημερία τους. Προσεγγίζει τη σεξουαλικότητα με θετικό τρόπο, τονίζοντας αξίες όπως ο σεβασμός, η αποδοχή, η μη διάκριση, η ισότητα, η ενσυναίσθηση, η ευθύνη και η αμοιβαιότητα. Παρέχει επίσης ηλικιακά κατάλληλη και σταδιακή εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα των φύλων, τις σχέσεις, την αναπαραγωγή και τους κινδύνους της σεξουαλικής συμπεριφοράς».
Γιατί εν τέλει, σημειώνει η κυρία Σκαρπίδου, «τα παιδιά είναι απροστάτευτα. Το μυαλό τους είναι γεμάτο εικόνες σεξ πολύ μπερδεμένες. Δεν αντιλαμβάνονται τι είναι συναινετικό και τι δεν είναι. Ενδιαφέρονται πολύ, ρωτάνε, θέλουν να συζητήσουν. Μέσα από τη διαδικασία της εκπαίδευσης συνδημιουργείται ένα καινούργιο νόημα».
Τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα Δικαιώματα του Παιδιού περιλαμβάνονται στη συμπεριληπτική σεξουαλική εκπαίδευση «όπως το δικαίωμα της προστασίας μέσα από την καλλιέργεια δεξιοτήτων ώστε ένα παιδί να λειτουργεί με ασφαλή τρόπο, αναγνωρίζοντας κινδύνους και να ζητά βοήθεια σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης» σύμφωνα με το sexualeducation.gr.
Ως προς τα ΛΟΑΤΚΙ παιδιά και εφήβους υπογραμμίζεται πως «όταν δεν βλέπουν τις ανησυχίες τους να εκπροσωπούνται στο σχολικό περιβάλλον χάνουν το αίσθημα του ανήκειν στη σχολική κοινότητα, κλείνονται στον εαυτό τους και εγκαταλείπουν το σχολείο, καθώς το μήνυμα που έχουν λάβει είναι ότι κάτι λάθος συμβαίνει με αυτά. Η ανάγκη της προστασίας τους είναι μείζονος σημασίας προκειμένου να σταματήσουν οι διακρίσεις και ο σχολικός εκφοβισμός που υφίστανται».
Σύμφωνα με έρευνα του «Πολύχρωμου Σχολείου» για τον ομοφοβικό / τρανσφοβικό εκφοβισμό «τα ομοφυλόφιλα αγόρια αναφέρονται συχνότερα ως θύματα, γεγονός που συνδέεται με τα στερεότυπα αρρενωπότητας, ενώ αυξάνονται στο Γυμνάσιο και το Λύκειο σε σχέση με το Δημοτικό. Ωστόσο τα περιστατικά εκφοβισμού στο Δημοτικό δείχνουν να έχουν ισχυρότερο αντίκτυπο, καθώς εμφανίζουν υψηλότερη επαναληψιμότητα και διάρκεια».
Πολλές φορές επαναλαμβάνεται το επιχείρημα ότι η σεξουαλική εκπαίδευση ανήκει στη δικαιοδοσία των γονέων. «Στην πραγματικότητα το επιχείρημα αυτό έχει καταρριφθεί, καθώς διαπιστώνεται ότι οι περισσότεροι γονείς δεν παράσχουν την κατάλληλη σεξουαλική αγωγή στα παιδιά τους» προσθέτει η κ. Σκαρπίδου και συμπληρώνει: «Σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα των γονιών δεν αναιρείται από τη διδασκαλία της Σεξουαλικής Αγωγής, καθώς αυτό που επιδιώκεται είναι η συνεργασία μαζί τους».
Ανεκπαίδευτοι εκπαιδευτικοί
Ο γενικός γραμματέας Α΄ και Β΄ εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας Αλεξ. Κόπτσης δήλωσε ότι 80.000 εκπαιδευτικοί έχουν επιμορφωθεί για τη Σεξουαλική Αγωγή. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς ενώ έγινε το πρώτο βήμα για την ένταξη της θεματικής ενότητας στα εργαστήρια δεξιοτήτων το επόμενο βήμα έμεινε μετέωρο. Το υπ. Παιδείας δεν σκοτίστηκε ιδιαίτερα ως προς αυτό, παρά το γεγονός ότι η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών αποτελεί την προϋπόθεση για την επιτυχή εφαρμογή της σεξουαλικής εκπαίδευσης στα σχολεία.
Μέχρι στιγμής το εγχείρημα αυτό έχει αφεθεί σε ΜΚΟ, όπως οι «Συνηχήσεις», ή σε πανεπιστημιακά ή άλλα ιδρύματα όπου εν προκειμένω οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καταβάλουν σοβαρό χρηματικό αντίτιμο. Πάντως, όπως επισημαίνει στις «Νησίδες» ο κ. Πέτρος Σαπουτζάκης, εκπαιδευτικός και ιδρυτικό μέλος του «Πολύχρωμου Σχολείου» «προγραμματίζεται η έναρξη μαθημάτων μέσω του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης για την επιμόρφωση των δημοσίων υπαλλήλων, σύμφωνα τουλάχιστον με τις δηλώσεις του μέλους της επιτροπής για τη σύνταξη Εθνικής Στρατηγικής για των Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ Αλέξη Πατέλη».
«Εμείς από την πλευρά μας έχουμε προτείνει πιστοποιημένους εκπαιδευτές. Σε κάθε περίπτωση η πολιτεία οφείλει να αναλάβει το βάρος των επιλογών της. Δεν μπορούν οι εκπαιδευτικοί να προχωράνε μόνοι τους. Δεν μπορεί να μην έχει εκδοθεί εγκύκλιος που να αποσαφηνίζει και να δίνει κατευθυντήριες γραμμές στην εκπαιδευτική κοινότητα. Χαρακτηριστικά, το ζήτημα της ενδυμασίας όπως προέκυψε και με το περιστατικό στο Ιλιον έχει επιλυθεί και ενώ τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα του παιδιού έχουν κατοχυρωθεί και οι παιδαγωγικές αρχές είναι σαφείς διαπιστώνεται ότι δεν εφαρμόζονται ισότιμα στα ΛΟΑΤΚΙ άτομα με αποτέλεσμα το βάρος να μετατίθεται στους Συλλόγους Εκπαιδευτικών και στους Συλλόγους Γονέων που καλούνται να μεταφράσουν τον νόμο», καταλήγει ο κ. Σαπουτζάκης.
-320x213.jpg)
