• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.6°C / 14.0°C
    1 BF
    64%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    6°C 4.8°C / 8.8°C
    4 BF
    67%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 10.9°C / 12.3°C
    5 BF
    77%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 6.9°C / 7.5°C
    3 BF
    81%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 10.9°C
    2 BF
    93%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 4.1°C / 7.9°C
    2 BF
    76%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    3°C 2.4°C / 4.5°C
    5 BF
    70%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.2°C / 11.6°C
    3 BF
    89%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 9.9°C / 13.7°C
    2 BF
    82%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 10.9°C / 11.9°C
    5 BF
    87%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 12.8°C / 16.3°C
    3 BF
    67%
  • Σκόπελος
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 10.1°C / 12.6°C
    5 BF
    77%
  • Κεφαλονιά
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 12.9°C / 12.9°C
    6 BF
    63%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 9.5°C / 9.9°C
    3 BF
    76%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.5°C / 12.3°C
    2 BF
    100%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.7°C / 13.8°C
    1 BF
    84%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.8°C / 14.2°C
    0 BF
    66%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 7.7°C / 9.3°C
    2 BF
    96%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 4.8°C / 8.9°C
    2 BF
    74%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    3°C 2.8°C / 2.8°C
    2 BF
    90%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τριάντα χρόνια σκηνοθέτης

  • A-
  • A+
«Εφτιαξα το «Θέατρο του Νέου Κόσμου» γιατί ήθελα να κάνω πράγματα όπως εγώ τα φανταζόμουν και να στήσω σχέσεις με συνεργάτες και θεατές, όπως τις ήθελα» αναφέρει ο Έλληνας σκηνοθέτης.

Να μιλήσουμε με ημερομηνίες; Να μιλήσουμε με έργα; Να μιλήσουμε με βήματα πάνω και κάτω από τη σκηνή; Πώς στ’ αλήθεια μετράται ο χρόνος όταν μιλάμε για έναν σκηνοθέτη;... Που ήταν και ηθοποιός, αλλά επειδή ήθελε να παίζει μόνο ρόλους «κοντών με ψυχολογικά προβλήματα» (!) και ο ίδιος ήταν «ψηλός, με σύνδρομο κοντού», γι’ αυτό μάλλον έγινε τελικά σκηνοθέτης ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και έφτιαξε και θέατρο, πλειοδοτώντας σε διαγωνισμό ενώ δεν είχε φράγκο και τελικά τμήμα των χρημάτων του τα δάνεισε μία ηθοποιός (γιατί, τέτοιος ήταν!) και το πήρε το θέατρο και τρεις σκηνές έφτιαξε και 30 χρόνια τώρα σκηνοθετεί, τα 24 εκ των οποίων στο δικό του θέατρο.

Και διευθυντής του μεγαλύτερου Φεστιβάλ Θεάτρου στη χώρα έγινε και μετά ξέ-γίνε και πολλά καλά άκουσε και έκανε, αλλά υπάρχουν και κάποιοι που να τον βλέπουνε δεν θέλουν, μα αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, και ο ίδιος πολύ κοντά έχει τη δική του και μια χαρά συνεργάζεται με τη γυναίκα του Κοραλία και τον γιο του Μίλτο, ούτως ή άλλως αυτά έχει η ζωή, αλλά το τι έχει το θέατρο, τα πώς και τα γιατί θα μας τα πει ο ίδιος.

Τριάντα χρόνια δεν τα λες και λίγα, αν και είπαμε: ίσως ο χρόνος με τον σκηνοθέτη και δημιουργό του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου», Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, να μετριέται κι αλλιώς.

Πώς ξεκίνησε:

Ξεκίνησα ως ηθοποιός αλλά ήξερα ότι δεν θα συνεχίσω από αυτό το μετερίζι. Το καλύτερο που έχω κάνει είναι ο «Βόιτσεκ» του Μπίχνερ με το «Θέατρο της Ανοιξης». Τότε πάντα έλεγα για πλάκα ότι μου πάνε οι ρόλοι κοντών με ψυχολογικά προβλήματα. Οχι γιατί δεν υπάρχουν ψηλοί με ψυχολογικά – αν και εγώ δεν έχω, γιατί είμαι ψηλός με σύνδρομο κοντού! Αυτό είναι ένα αστείο που έλεγα την εποχή που έπαιζα στο θέατρο, καθώς πάντα ο αδερφός μου με περνούσε έναν-δυο πόντους!

Πράγματι ωστόσο αυτοί οι ρόλοι μου ταίριαζαν: όσοι είχαν αυτοκτονικές τάσεις και ψυχολογικά προβλήματα. Παράλληλα, σκηνοθετούσα στη Φοιτητική Εστία Πανεπιστημίου Αθηνών. Από εκεί ξεκίνησε η σκηνοθετική μου πορεία, με παρότρυνση της γυναίκας μου, Κοραλίας. Μία τέτοια παράσταση είδε η σπουδαία χορογράφος Ντόρα Τσάτσου και μου ζήτησε να ξαναδεί παράστασή μου.

Τότε συνεργαζόμουν με τον Κακλέα και έκανα την πρώτη μου επαγγελματική σκηνοθεσία με τον «Ηχο του όπλου» της Λούλας Αναγνωστάκη το καλοκαίρι του 1991. Την είδε η Ντόρα και με σύστησε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ετσι ξεκίνησα να δουλεύω στη Θεσσαλονίκη.

Για το «Θέατρο του Νέου Κόσμου»:

Ηταν μια παλαβομάρα δική μου. Ουσιαστικά ξεκίνησα να φτιάξω ένα θέατρο χωρίς λεφτά. Στάθηκα όμως πραγματικά τυχερός και ήταν και ευνοϊκές οι καταστάσεις. Θυμάμαι πως έψαχνα για χώρο και περνώντας τυχαία από την περιοχή, εκεί κοντά στο Φιξ, είδα μια παλιά αποθήκη, όπως αυτές που βλέπαμε στο παλιό σινεμά. Σκαρφάλωσα, μπήκα μέσα και μου άρεσε πολύ. Εμαθα πως ανήκει στην Εθνική Τράπεζα.

Πήγα και έτυχε ο διευθυντής στο αντίστοιχο τμήμα να παίζει μπάλα με τον Κούρκουλο. Αρα είχε μια συμπάθεια προς το θέατρο. Εγινε κανονικά διαγωνισμός, με κλειστούς φακέλους, πλειοδότησα και τον κέρδισα. Αλλά, σαν ήρθε η ώρα να πληρώσω, λεφτά δεν είχα καθόλου. Τότε έκανα πρόβες τον «Κοινό Λόγο» στη Θεσσαλονίκη, ήταν πολιτιστική πρωτεύουσα.

Ηταν καλά τα λεφτά και όλα πήγαν στο θέατρο φυσικά. Αλλά πριν από αυτό, θυμάμαι ότι πάω στις πρόβες και λέω στις ηθοποιούς (έπαιζαν πέντε γυναίκες) ότι κέρδισα τον διαγωνισμό, αλλά δεν έχω λεφτά. Μεταξύ των ηθοποιών ήταν και η Σούλα Αθανασιάδου που ήταν ήδη μιας κάποιας ηλικίας. Και γυρίζει τότε και μου λέει: «Εχω 10 εκατομμ. δραχμές στην τράπεζα για τα γεράματά μου. Πάρτα». Ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω αυτή την ευγένεια ψυχής. Πώς να πιστέψω ότι ένας άνθρωπος μπορεί να γυρίσει να σου πει κάτι τέτοιο; Και μου τα έδωσε!

Στα τέσσερα χρόνια της τα επέστρεψα, αλλά την πράξη της αυτή δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ακόμη ζει η Σούλα και είναι υπέροχη. Ε, μετά ο «Κοινός Λόγος» παίχτηκε ξανά και ξανά, όσο κανένα άλλο έργο μου, και στο εξωτερικό (είχα βρει και ένα τροτσκιστή δήμαρχο στην Τουρκία και παίξαμε - πού τον βρήκα, μου λες;) οπότε βγήκαν χρήματα και πάει λέγοντας. Ετσι έγινε το «Θέατρο του Νέου Κόσμου». Από αγάπη και τόλμη. Από το θέατρο για το θέατρο.

Εφτιαξα το «Θέατρο του Νέου Κόσμου» γιατί ήθελα να κάνω πράγματα όπως εγώ τα φανταζόμουν. Να στήσω σχέσεις με συνεργάτες και θεατές, όπως τις ήθελα. Να μπορώ να κάνω καλλιτεχνικές επιλογές και το μυαλό μου να μην είναι μόνο στο ταμείο. Και λέω «μόνο» γιατί, αν θες να είσαι σωστός επαγγελματίας απέναντι στους συνεργάτες σου, θα έχεις και εκεί τον νου σου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι βάζεις (πολύ) νερό στο κρασί σου... Μιλάς για νεποτισμό, γιατί στο θέατρο συμμετέχει και η γυναίκα και ο γιος μου.

Μα είναι κακό να έχεις κοντά σου δικούς σου ανθρώπους αν κάνουν καλά αυτό που κάνουν; Με τη γυναίκα μου συνεργαζόμαστε στα πάντα. Την εκτιμώ πολύ βαθιά. Εχει έντονη προσωπικότητα, δεν μου χαρίζεται, με ξέρει πολύ καλά και είναι δίπλα μου με τον καλύτερο τρόπο. Ο Μίλτος έχει αναλάβει την παραγωγή... Εξάλλου, ούτε η γυναίκα μου ούτε ο γιος μου έχουν το όνομά μου! Αρα, για ποια οικογενειοκρατία μιλάμε; (γελάει) (σ.σ. ο γιος τους έχει το όνομά της μητέρας του, καθώς σαν παντρεύτηκε το ζευγάρι με πολιτικό γάμο, αυτό αποφάσισαν να του δώσουν. «Ακόμη και η ληξίαρχος, που ήταν γυναίκα, αντέδρασε άσχημα σ’ αυτό!» λέει γελώντας). Πάντως, για να επανέλθω, ο χαρακτήρας ενός θεάτρου φαίνεται στις επιλογές του, στο να μη λαμβάνει μέρος σε εμφυλίους πολέμους απέναντι στην Τέχνη, στο πώς στέκεται απέναντι σε συνεργάτες και θεατές.

Για τους ηθοποιούς:

Είχα συνεργαστεί ως ηθοποιός σε μικρούς ρόλους με σπουδαίους ηθοποιούς: Φωτόπουλο, Καζάκο, Βόγλη, Ηλιόπουλο, Διαμαντόπουλο, Κώνστα, Χρυσομάλλη, Αλεξανδράκη, Γαληνέα... Ηταν εξαιρετικά σημαντικό για μένα ο τρόπος που φέρονταν. Ο Βόγλης μάλιστα με πήγαινε και σπίτι κάθε βράδυ, παρότι ήταν τόσο γνωστός. Τότε αυτό θεωρούνταν εμπορικό θέατρο – υπήρχε έντονα ο διαχωρισμός αυτός τότε.

Ως σκηνοθέτης, μ’ αρέσει να δουλεύω με καλούς ηθοποιούς, με νέους ανθρώπους. Οχι γιατί μπορώ να τους επιβληθώ. Αλλά γιατί έχουν διάθεση να δοκιμάσουν πράγματα πιο εύκολα. Υπάρχουν και μεγαλύτεροι ωστόσο που έχω περάσει πολύ καλά και άλλοιπου δεν πέρασα.

Για τα σκάνδαλα στον θεατρικό χώρο και μία προσωπική εξομολόγηση:

Αλλο σοβαρός, άλλο αυστηρός. Τα σταριλίκια αυτού του είδους μακριά από εμένα. Γιατί όλα αυτά τα σκάνδαλα που γνωστοποιήθηκαν τώρα, από τέτοιες ψωνίστικες διαθέσεις εκκινούν. Κάποιοι νομίζουν ότι είναι ο πάπας! Ή πιστεύουν πως ο Θεός τούς έχρισε ταλαντούχους. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.

Εν τω μεταξύ, παρόμοιες συμπεριφορές υπήρχαν πάντοτε στον χώρο. Θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια, μια σπουδαία και γνωστή ηθοποιό που δεν της άρεσε ένα νέο παιδί που έπαιζε στον θίασο και, ενώ κάναμε πρόβα, μιλούσε άσχημα για τον ίδιο, πίσω από τη σκηνή μα ακουγόταν. Θυμάμαι πως πήγα στο καμαρίνι της και της είπα πως αυτό δεν είναι σωστό. Και δεν το ξανάκανε. Θέλω να πω πως το φαινόμενο δεν είναι τωρινό, μα και το πώς το δέχονται και οι υπόλοιποι παίζει ρόλο. Βέβαια, οι εποχές αλλάζουν και ευτυχώς.

Γιατί κανείς δεν πρέπει να ανέχεται ή να βιώνει κακοποιητικές συμπεριφορές όποιου είδους και σε όποιον κι αν απευθύνονται. Καλό είναι ακόμη και το αστείο που κάνεις, ακόμη κι αν δεν είναι από πρόθεση, να είναι προσεκτικό. Και δεν μιλάω για το αν θα υπάρξουν ερωτικές σχέσεις. Αλίμονο! Αν το θέλουν και οι δύο εννοείται θα υπάρξουν.

Μιλάω για κακοποιητικές και βίαιες συμπεριφορές. Κι εγώ έχω υποστεί μπούλινγκ. Ως σκηνοθέτης και ως διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Από τον Κιμούλη και τον Κραουνάκη. Κανονικό μπούλινγκ. Επειδή δεν τους έδωσα να κάνουν την παράσταση «Βάτραχοι» που είχα δώσει ήδη αλλού. Και ξαφνικά ένας πόλεμος απίστευτος: ο Κραουνάκης να έχει εκπομπή στο «Κόκκινο» και επί ενάμιση χρόνο να με βρίζει κάθε μέρα. Ο Κιμούλης να δίνει συνεντεύξεις και να αφήνει υπονοούμενα ότι κλέβω.

Κατανοώ πως όταν είσαι διευθυντής σε ένα φεστιβάλ αυτό σημαίνει πως θα έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοια πράγματα, παράπονα και δυσαρέσκειες. Αλλά στον χώρο τον δικό μου και από ανθρώπους που δηλώνουν αριστεροί, αυτό με τρέλαινε. Δεν μπορούσα αυτή τη χυδαιότητα. Επειδή είναι πιο πονηρός και έξυπνος ο Κιμούλης ή άκουσε κάποιους που του είπαν «Μείνε λίγο στην αφάνεια τώρα» και δεν μιλάει ούτε φαίνεται καθόλου από τη στιγμή που τον κατηγόρησαν για βίαιη και ανάρμοστη συμπεριφορά, αυτό δεν σημαίνει κάτι. Ο Κραουνάκης, πάλι, κάθε μέρα επί ενάμιση χρόνο με έβριζε. Ενώ μέχρι τότε με λάτρευε και με θεωρούσε τον μεγαλύτερο σκηνοθέτη. Με έβλεπε και ήθελε να με φιλάει στο στόμα.

Ευτυχώς το απέφευγα - για άλλους λόγους, που δεν θέλω να πω τώρα, και όχι επειδή «φοβάμαι» να μη με φιλήσει άνδρας φυσικά. Εως που πήρα τηλέφωνο τον διευθυντή του σταθμού τότε και του είπα «Αυτό είναι φασισμός. Δεν μπορεί να σε βρίζει κάποιος από δημόσιο βήμα, κάθε μέρα, επειδή δεν πήρε μια δουλειά». Και έζησα τέλος πάντων ένα τέτοιο μπούλινγκ επί ένα χρόνο από τον Κιμούλη και επί ενάμιση από τον Κραουνάκη και ήμουν και διευθυντής φεστιβάλ. Σκέψου δηλαδή έναν νέο ηθοποιό που τον ή την εκβιάζουν και παρενοχλούν και σεξουαλικά, για να μη χάσουν ένα ρόλο. Χυδαία πράγματα!

Για τη σκηνοθεσία:

Δεν ξέρω ποια είναι η δουλειά του σκηνοθέτη. Ξέρω ποια είναι η δικιά μου. Το ότι είμαι σκηνοθέτης δεν σημαίνει ούτε ότι είμαι πιο έξυπνος ούτε ότι έχω μεγαλύτερη εξουσία. Σημαίνει ότι πρέπει να κάνω κάποιους ανθρώπους να με εμπιστευτούν και να νιώθουν καλά στις πρόβες. Δεν σου ανήκουν οι ηθοποιοί... Ολα αυτά βέβαια θέλουν συνεχή αγώνα, γιατί μπορεί να ξεφύγεις ή να μην καταλάβεις πως έχεις ξεφύγει.

Προσωπικά, με τη σκηνοθεσία κατάλαβα τι θέλω στη ζωή μου. Μ’ άρεσε να είμαι σε μια ομάδα και να ασχολούμαι με τα πάντα – αυτό έκανα και στο «Θέατρο της Ανοιξης» που ήμουν για χρόνια. Με ενδιέφερε δηλαδή συνολικά το θέατρο, όχι μόνο να παίζω. Οσο για το τι σημαίνει καλός σκηνοθέτης, τι να πω; Μ’ ενδιαφέρει να είμαι καλά με τους ηθοποιούς. Σημασία έχει το τι κλίμα δημιουργείται. Πώς ένας θίασος γίνεται παρέα, δηλαδή νιώθουν καλά σαν κάνουν πρόβα. Το πώς επικοινωνούν θεατρικά – αυτό με ενδιαφέρει. Και σε αυτό έχει ευθύνη ο σκηνοθέτης, καθώς αυτός είναι ο μαέστρος.

Για τη φετινή θεατρική σεζόν:

Θα ανεβούν αρχικά τέσσερα έργα, δύο στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» και δυο στο «Ιλίσια»: «Η τριλογία των Λίμαν Μπράδερς» του εξαιρετικού Στέφανο Μασίνι (από 4/10, στο «Ιλίσια») ουσιαστικά φανερώνει, με έναν ποιητικό τρόπο όμως, την ιστορία του καπιταλισμού τα τελευταία 150 χρόνια!

Και όλο αυτό μέσα από την προσωπική ιστορία των τριών αυτών αδερφών που πήγαν ως μετανάστες, μέσα του 19ου αιώνα, στις ΗΠΑ και από ένα μαγαζάκι που πουλούσε ρούχα σε σκλάβους έφτιαξαν τράπεζα, έχοντας όραμα και παίρνοντας ευφυείς αποφάσεις. Φυσικά εκμεταλλεύτηκαν τα πάντα. Αργότερα, η «αυτοκρατορία» τους πέρασε σε ανάξια χέρια και έσκασε η φούσκα που όλοι ξέρουμε το 2008.

Μετά είναι το «Τσέρνομπιλ - Ενα χρονικό του μέλλοντος», βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς (βραβείο Νόµπελ Λογοτεχνίας 2015). Η ίδια έχει καταγράψει μαρτυρίες ανθρώπων που το έζησαν, 10 χρόνια μετά. Μα είναι σαν να μιλάνε για το σήμερα, για την πανδημία. Το έχουν αυτό τα πολύ καλά έργα - γίνονται εξαιρετικά επίκαιρα. Μας αφορούν (από 10/11, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου»).

Επίσης, θα συνεχιστεί το πολύ επιτυχημένο Mute του Γιώργου Χρυσοστόμου (από 2/10, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου») και θα ανεβεί σε σκηνοθεσία του εξαιρετικού Αρη Μπινιάρη το «Ξύπνα Βασίλη» του Δημήτρη Ψαθά (από 13/10, στο Θέατρο «Ιλίσια»).

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ζωή που ξέραμε πολύ δύσκολα θα επανέλθει ίδια
Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Σάββας Στρούμπος μιλά στην «Εφ.Συν.» για τη νέα του δουλειά με την ομάδα «Σημείο Μηδέν», τη περίοδο της πανδημίας και την επίδρασή της στη ζωή μας.
Η ζωή που ξέραμε πολύ δύσκολα θα επανέλθει ίδια
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Il Postino / Ο Ταχυδρόμος του Νερούδα»
Η παράσταση «Il Postino / Ο Ταχυδρόμος του Νερούδα» σε σκηνοθεσία Μίκαελ Ζάιμπελ ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα στη θεατρική σκηνή Αθηναΐς.
«Il Postino / Ο Ταχυδρόμος του Νερούδα»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η φύση είναι σοφή, αν την ακολουθείς
Η Μπέτυ Αρβανίτη και ο Νίκος Μαστοράκης συνεργάζονται στο Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας και μιλούν για τη νέα τους παράσταση στην «Εφ.Συν.».
Η φύση είναι σοφή, αν την ακολουθείς
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το να θαυμάζεις είναι σπουδαίο
H Ηρώ-Ελένη Μπέζου δοκιμάζεται ταυτόχρονα στη συγγραφή και τη σκηνοθεσία και μιλά στην «Εφ.Συν.» για την παράστασή της «Οι ναυαγοί».
Το να θαυμάζεις είναι σπουδαίο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας