Μαύρη εποχή του 1945… Η Ελλάδα, και κυρίως η ύπαιθρος, σε άθλια κατάσταση. Πόλεμος, Κατοχή, Αντίσταση, απελευθέρωση, φτώχεια, πείνα, ερημιά… Και αρχίζει ο Εμφύλιος…
Εκείνη ακριβώς την περίοδο κυκλοφόρησε ένα εφηβικό περιοδικό με τον τίτλο «Ελληνόπουλο». Γράφοντας μοναδική ιστορία στον ελληνικό Τύπο. Συμβάλλοντας ταυτόχρονα και στην «επόμενη μέρα» της πατρίδας μας. Και ιδιαίτερα της βασανισμένης μετακατοχικής ελληνικής νεολαίας…
Εμπνευστής και δημιουργός του «Ελληνόπουλου» ήταν ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Νίκος Τσεκούρας (1911-2007).
Εξήντα χρόνια επαγγελματίας δημοσιογράφος. Υπηρέτησε όλα τα είδη. Από τα προοδευτικά, αγωνιστικά έντυπα και όλες σχεδόν τις εφημερίδες, μέχρι τα εκπληκτικά, επιμορφωτικά νεανικά περιοδικά και την αντιστασιακή εφημερίδα της Κατοχής «Εξόρμηση»…
Θεατρικά έργα: «Αν δουλέψεις θα φας», «Μονοσάνδαλος», «Καημοί της λιμνοθάλασσας» κ.ά. Και ένα γεγονός που μοιάζει με ανέκδοτο. Που δείχνει όμως το πάθος του για το θέατρο και την ανθρώπινη ευαισθησία του. Μας το διηγήθηκε ο ίδιος, όταν γιορτάσαμε τα 90 χρόνια του στο Θέατρο Αλφα.
«Ημουνα 16 χρόνων και μπήκα κρυφά στο Εθνικό Θέατρο. Παίζανε το “Φυντανάκι”, με πρωταγωνιστή τον Αιμίλιο Βεάκη. Μου άρεσε πολύ το έργο. Σε μια σκηνή συγκινήθηκα. Κι άρχισα να κλαίω… Να κλαίω πολύ δυνατά. Με άρπαξαν οι ταξιθέτες και με βγάλανε έξω. Επειτα από 15 χρόνια ο Βεάκης θα είναι ο πρωταγωνιστής στο έργο μου που με καθιέρωσε. “Αν δουλέψεις θα φας”».
Το «Ελληνόπουλο», όμως, ήταν το μέγιστο έργο της ζωής του. Υπήρξε το περιοδικό που γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά. Σε μια εποχή που δεν υπήρχε τηλεόραση και το ραδιόφωνο ήταν σπάνιο είδος, το «Ελληνόπουλο» παρουσιάστηκε ως μια όαση ψυχαγωγίας και σωστής επιμόρφωσης.
Περισσότερα από δέκα χιλιάδες Ελληνόπουλα πέρασαν από τις στήλες επικοινωνίας «Μεταξύ Μας». Προπομπός τoυ σημερινού fb και άλλων, σχεδόν, παρόμοιων…
Ανάμεσα σ’ αυτά τα παιδιά, πολλοί σημερινοί επώνυμοι, επιστήμονες, συγγραφείς, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες που αλληλογραφούσαμε και ανταλλάσσαμε προχωρημένες, για εκείνη την εποχή, ιδέες με ψευδώνυμα.
Μικρός Τυμπανιστής, Αγάπανθος, Ραμπαγάς, Ρωμιός, Βολίδα, Σουρεαλιστής, Τσούχτρα και άλλα αμέτρητα…
Μεγάλη τιμή για το «Ελληνόπουλο» η απόφαση του Αγγελου Σικελιανού να δημοσιεύσει τότε σε ένα εφηβικό περιοδικό το πολυσήμαντο για εκείνη την εποχή κείμενό του «Χαιρετισμός στα Ελληνόπουλα». Μια θερμή προτροπή ουσιαστικά για όλους τους νέους να ξεπεράσουν την απελπισία εκείνης της εποχής και να αντιμετωπίσουν την επόμενη μέρα με ολοκληρωμένη γνώση και δυναμική αποφασιστικότητα.
Μακάρι και στη σημερινή Ελλάδα, που υπολειτουργεί, καίγεται, αρρωσταίνει και μαραίνεται, να βρεθεί ένα τέτοιο εμπνευσμένο δίδυμο. Και να βοηθήσει τη σημερινή «μπερδεμένη» νεολαία μας να δημιουργήσει μια επόμενη μέρα που της αξίζει και τη δικαιούται.
Και λίγα λόγια αποχαιρετισμού. Από μια μικρή ομάδα του «Συλλόγου Αναγνωστών του “Ελληνόπουλου”». Οσοι ζούμε ακόμη. Την ώρα που έφευγε για πάντα. 24.4.2007.
«Αποχαιρετισμός στον μεγάλο Φίλο μας και Δάσκαλό μας Νίκο Τσεκούρα.
Σε λέμε Δάσκαλο, γιατί δεν μπορούμε να βρούμε άλλη λέξη για να βγάλουμε από μέσα μας όλα όσα έδωσες και δίδαξες στη γενιά μας. Δεν μας έμαθες μόνο καλά ελληνικά γράμματα με τα μοναδικά κείμενα των σημαντικών συνεργατών σου. Μας έμαθες, μέσα από τις σελίδες του “Ελληνόπουλου”, προπάντων, να σκεπτόμαστε ελεύθερα, να μην ανεχόμαστε το ψέμα και να κάνουμε σημαία μας την Ελευθερία, την Ειρήνη, τη Δικαιοσύνη και την Ισότητα. Και να μένουμε πάντα όρθιοι στα σκαμπανεβάσματα της ζωής μας.
Δεν ξέρουμε τι θα ήμασταν και τι θα κάναμε τώρα αν δεν σε συναντούσαμε στον δρόμο μας τότε. Στη βασανισμένη ηλικία των 16 μας. Εκείνο όμως που ξέρουμε είναι ότι εδώ που είμαστε, νιώθουμε πολύ καλά. Και αυτό το χρωστάμε σε σένα.
Καλό ταξίδι, Μεγάλε Φίλε, Δάσκαλε, Ανθρωπε, Νίκο Τσεκούρα…».
-320x213.jpg)
