Ενας ενεργός, μάχιμος επαγγελματίας ηχολήπτης, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος, που έχει ταλαιπωρηθεί από απολύσεις και συρρικνώσεις εργαζομένων, με αφορμή τη μεγάλη επιθυμία του γιου του, να ασχοληθεί με τον ήχο, αναρωτήθηκε αν θα υπάρχει το επάγγελμά του, τα επόμενα δέκα χρόνια και σε ποιο αντικείμενο θα δουλεύει ένας ηχολήπτης το 2031.
Οσο κι αν υπολογίζεις κάποια σημερινά δεδομένα και όσο κι αν προβλέψεις τη σίγουρη εξέλιξη της τεχνολογίας, η απάντηση είναι έωλη.
Οι προβληματισμοί αυτοί γέννησαν ένα βιβλίο – ντοκουμέντο.
Στις σελίδες του βρίσκεις την επαγγελματική του πορεία και ταυτοχρόνως την πραγματοποίηση του ονείρου του, ως ηχοπλάστη, που κυλάνε σαν νεράκι καθώς τις αφηγείται.
Πολλές μοναδικές εμπειρίες μιας μαγευτικής και δημιουργικής εποχής, χρήσιμες για όλους μας, έχουν καταγραφεί σ’ αυτό το πυκνογραμμένο βιβλίο.
Στην παρουσία του, που έγινε αρχές Ιουλίου, νόμιζα πως μπορώ να μάθω τα πάντα, αρκεί να ρωτήσω.
Ο Στέλιος, με καλή διάθεση και χιούμορ, που μάλλον δεν το χάνει με τίποτα πάντα, μίλησε για τα πάντα.
Αναφέρθηκε σε γεγονότα, πράγμα που κάνει και στο βιβλίο του, συνδυάζοντάς τα με εμβληματικά βινύλια της ελληνικής δισκογραφίας στο διάστημα της θρυλικής διαδρομής του, που εργαζόταν ως ηχολήπτης (ή φωνολήπτης στα πρώτα χρόνια).
Οι πληροφορίες είναι ανεκτίμητης αξίας, αρχειακού περιεχομένου, αφού πολύ λίγα στοιχεία έχουν καταγραφεί από τους ερευνητές του ελληνικού τραγουδιού, ειδικά για εκείνες τις πολύ γόνιμες δεκαετίες.
Ταυτόχρονα, με την πολύ καλή μνήμη του, μπορεί και τοποθετεί τις ιστορίες του με φόντο το αντίστοιχο χρονολόγιο της χώρας μας και μας κάνει να φανταστούμε τις συνθήκες της ηχοληψίας στην Ελλάδα, στο τότε ραδιόφωνο με τις ορχήστρες του και τον θεατρικό λόγο αλλά και στα στούντιο, μεγάλα και μικρά, για τη δισκογραφία.

Ο ίδιος γεννήθηκε το 1929 στο Ναύπλιο και ζει στην Αθήνα.
Το 1955, προσλήφθηκε ως τεχνικός ήχου από το Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου.
Το 1962, βρέθηκε στα στούντιο της Κολούμπια να ηχογραφεί για 20 και πλέον χρόνια τους σπουδαιότερους Ελληνες συνθέτες, μουσικούς και τραγουδιστές.
Τελευταία στάση, τα στούντιο της ΕΡΤ και του Τρίτου Προγράμματος, στα οποία και θα «δέσει» την άκρη του νήματος, το 1992.

Μαθαίνουμε από αυτόν πώς γινόταν η εκπαίδευση, με ποια μέσα, ποιος ήταν ο ηχολήπτης που φυλακίστηκε από τους κατακτητές γιατί ηχογράφησε το «κορόιδο Μουσολίνι», τι θα πει χάραξη στο κερί, σε ποιες περιπτώσεις έκοβαν και κολλούσαν την ταινία του μαγνητοφώνου, αν ήταν δύσκολο το μοντάζ ή χρειαζόταν καλό αυτί και επιδέξιο χέρι, πώς μεταφερόταν το πιάνο, το μεταλλόφωνο, η μαρίμπα, και αν είναι δυνατόν να χρειαστούν 3 εκκλησιαστικές καμπάνες σε μια συναυλία.
Ο Γιαννακόπουλος, για να έχει αυτό που λέμε «επαγγελματική επάρκεια», δεν άκουσε για πρώτη φορά, την ώρα της ηχογράφησης, ποίηση όπως π.χ. την αρχαϊκή Σαπφώ «κέλομαί σε Γογγύλα» στην αιολική διάλεκτο ή τον κλασικό Ευριπίδη ή από το Ασμα Ασμάτων του Σολομώντα το «κραταιά ως θάνατος αγάπη».
Οταν αναφέρεται στα παιδικά του χρόνια, θυμάται τον πατέρα του, Κυριακές, γιορτές και σχόλες, να τον παίρνει μαζί του στην εκκλησία που ψέλνει.
Τότε, ο μικρός Στέλιος από το διπλανό στασίδι, άρχισε να εξοικειώνεται με την εκκλησιαστική γλώσσα και με το βυζαντινό μέλος, άρχισε να προσεγγίζει τη βυζαντινή μουσική διά της ακοής. Μέσα στην καθημερινότητά του ήταν η εκκλησία, το σπίτι με τη μάνα, τα αγόρια της ηλικίας του, το Ωδείο, η μικτή χορωδία του Γυμνασίου, τα μαθήματα του συντακτικού, οι Μ. Παρασκευές των Χαιρετισμών.
Εχει εκφράσει δημόσια την ευγνωμοσύνη του στους δασκάλους του. Με αυτό το βιβλίο του, είναι σαν να θέλει να διαδώσει τη γνώση που έλαβε.


Θα ήταν παράλειψη να μην προσθέσουμε την αξία του πολύτιμου οπτικού υλικού στο dvd, που συνοδεύει την έκδοση.
Θα δείτε σε ασπρόμαυρο φιλμ τον Γιώργο Νταλάρα, ένα αδύνατο, δυνατό και όμορφο αγόρι να τραγουδάει με σθένος το «πάγωσε η τσιμινιέρα». Δίπλα του, στυλοβάτες, ο Μάνος Λοΐζος και ο Φώντας Λάδης.

Ακόμη, σπάνιο υλικό με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιώργο Ζαμπέτα, νέους, να παίρνουν τις θέσεις τους στο στούντιο, να διευθύνουν τους μουσικούς τους, να τους κοιτάνε στα μάτια και να αρχίζουν την ηχογράφηση.


Στο ίδιο dvd, πολλές πληροφορίες για μια εποχή που τελείωσε… όμως κάθε νέος επαγγελματίας οφείλει να γνωρίζει πώς βγήκαν αυτά τα θαύματα στη μεγάλη οικογένεια του ελληνικού τραγουδιού, γιατί έτσι θα υπάρχει η συνέχεια ως εξέλιξη, με γνώση και σεβασμό.
