O ιός της πανδημίας μπορεί να προσβάλει τα παιδιά είτε άμεσα είτε έμμεσα. Πέρα από την ασθένεια, η κοινωνική, η συναισθηματική και η ψυχική ευημερία πολλών παιδιών έχει επηρεαστεί από την πανδημία. Το τραύμα σ’ αυτό το αναπτυξιακό στάδιο της ζωής ενός ανθρώπου μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες σε όλη τη διάρκεια ζωής του.
Προκλήσεις
● Αλλαγή ρουτίνας
Εκτός από άλλα καθημερινά βήματα για την πρόληψη από τον Covid-19, η φυσική ή κοινωνική απoστασιοποίηση είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία που έχουμε ώστε να αποφύγουμε να εκτεθούμε στον ιό και να επιβραδύνουμε την εξάπλωσή του.
Ωστόσο, το να πρέπει κανείς να απομακρυνθεί φυσικά από αυτούς που αγαπάει -όπως η γιαγιά και ο παππούς, οι φίλοι ή τα ευπαθή μέλη της οικογένειας- μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα για τα παιδιά. Είναι σημαντικό οι ενήλικες να υποστηρίξουν τα παιδιά ώστε να έχουν χρόνο να επικοινωνούν με την οικογένεια και τους φίλους τους.
● Διακοπή στη συνέχεια της μάθησης
Το κλείσιμο του σχολείου σήμαινε ότι τα παιδιά έμειναν στο σπίτι με τους γονείς και τους φροντιστές. Οι τελευταίοι κλήθηκαν να καταφέρουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη φροντίδα των παιδιών, την εποπτεία της μάθησής τους και τη δική τους τηλεργασία. Η συμμετοχή στο σχολείο από το σπίτι είναι ένας τρόπος για να σταματήσει η διάδοση του Covid-19. Οι διαδικτυακές πλατφόρμες και οι κοινότητες μάθησης έγιναν απαραίτητες και οι οικογένειες οδηγήθηκαν στην αναζήτηση ψηφιακών λύσεων περισσότερο από ποτέ για να υποστηρίξουν τη μάθηση των παιδιών τους.
Δυστυχώς, η άμεση ανάγκη για ψηφιακό σχολείο και μάθηση αποκάλυψε την ανισότητα σε υποδομές, πρόσβαση και συνδεσιμότητα μεταξύ μαθητών και κοινοτήτων. Είναι σημαντικό για τις οικογένειες των παιδιών να γνωστοποιήσουν στο σχολείο τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν στην υποστήριξη της ψηφιακής μάθησης και να συζητήσουν πιθανές λύσεις, καθώς η ανάγκη αυτή μπορεί να προκύψει και στο μέλλον.
Ορισμένοι μαθητές μπορεί να νιώσουν άγχος με την είδηση της επιστροφής στο σχολείο λόγω της αβεβαιότητας που τη συνοδεύει. Οικογένειες και κοινότητες μπορούν να ενώσουν δυνάμεις προκειμένου να βρουν τρόπους ώστε η μετάβαση πίσω στο φυσικό σχολείο να γίνει ομαλά και πρώτα απ’ όλα με ασφάλεια.
● Διακοπή στη συνέχεια της υγειονομικής περίθαλψης
Γονείς και φροντιστές μπορεί να απέφυγαν να αναζητήσουν υγειονομική φροντίδα για τα παιδιά τους λόγω του lockdown και των οδηγιών για παραμονή στο σπίτι αλλά και του φόβου μην κολλήσουν Covid-19. Αυτό περιλαμβάνει τις σημαντικές επισκέψεις για έλεγχο της πορείας της υγείας και της ανάπτυξης των παιδιών, εμβολιασμούς και στοματική υγιεινή.
Επιπλέον, το κλείσιμο του σχολείου έχει επηρεάσει την ικανότητα πολλών παιδιών να λαμβάνουν υπηρεσίες ψυχικής υγείας και θεραπείες λόγου και έργου. Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι τα παιδιά δεν σταματούν να λαμβάνουν την απαραίτητη υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένων όλων των παραπάνω.
● Απώλεια σημαντικών γεγονότων της ζωής
Η φυσική απόσταση μπορεί να βιώνεται σαν να βάζει τη ζωή σε αναμονή. Η αλήθεια είναι ότι ο χρόνος προχωράει. Γενέθλια, αποφοιτήσεις, σχέδια διακοπών, γεννήσεις και κηδείες είναι απλώς ένα δείγμα των πολλών σημαντικών γεγονότων ζωής που μπορεί να έχουν χάσει τα παιδιά κατά τη διάρκεια του Covid-19. H κοινωνική αποστασιοποίηση, τα μέτρα του lockdown και τα αριθμητικά όρια στις συγκεντρώσεις έχουν επηρεάσει την ικανότητα των φίλων και της οικογένειας να συναντηθούν για να γιορτάσουν ή να θρηνήσουν όπως έκαναν πάντα.
Η θλίψη είναι μια φυσιολογική απάντηση στην απώλεια, είτε αυτή έχει να κάνει με ένα γεγονός είτε με έναν άνθρωπο. Είναι σημαντικό να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι η διοργάνωση συγκεντρώσεων κατά τη διάρκεια της πανδημίας θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τους συμμετέχοντες. Η οικογένεια και οι φίλοι μπορούν να βοηθήσουν στην εύρεση εναλλακτικών τρόπων σύνδεσης και υποστήριξης από απόσταση.
● Απώλεια ασφάλειας
Το εισόδημα των νοικοκυριών πολλών οικογενειών με παιδιά επηρεάστηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας λόγω απώλειας της εργασίας ή απολαβών. Η οικονομική ανασφάλεια συνδέεται άρρηκτα με τη δυσμενή ανάπτυξη των παιδιών, τη σχολική τους επίδοση και την πορεία της υγείας τους. Μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά τους να έχουν συνεχή πρόσβαση σε υγιεινά τρόφιμα, ασφαλή μεταφορά και στέγαση.
Η αύξηση των παραγόντων οικονομικού στρες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο των παιδιών να εκτίθενται στη βία. Μαζί με τις οδηγίες παραμονής στο σπίτι κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ορισμένα παιδιά ενδέχεται να εκτίθενται ολοένα και περισσότερο σε κακοποίηση και παραμέληση, στη βία και τη σεξουαλική βία μεταξύ των συντρόφων.
Επιπλέον, ο αυξημένος χρόνος των παιδιών μπροστά στην οθόνη αυξάνει τον κίνδυνο να πέσουν θύματα εκφοβισμού, σεξουαλικής εκμετάλλευσης, έκθεσης σε βλαπτικό περιεχόμενο και ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς. Είναι σημαντικό για τους γονείς και τους φροντιστές να διατηρήσουν μια αξιόπιστη σχέση και ανοιχτή επικοινωνία με τα παιδιά, παρακολουθώντας για αλλαγές συμπεριφοράς που μπορεί να σηματοδοτούν αγωνία.
ΠΗΓΕΣ: CDC, UNICEF, WHO
