Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας της καρδιάς. Οχι λόγω του Αγίου Βαλεντίνου, αλλά επειδή είναι ο μήνας αναγνώρισης του οργάνου που εργάζεται σκληρά καθημερινά για να μας κρατήσει ζωντανούς. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν τις επιδράσεις της καρδιακής ασθένειας όλη τους τη ζωή. Οι συγγενείς καρδιοπάθειες είναι η πιο συχνή γενετική ανωμαλία. Με αυτή γεννιούνται 8 – 10 στα 1.000 παιδιά.
Με αφορμή την 14η Φεβρουαρίου, η οποία έχει καθιερωθεί ως η παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης του κοινού για τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες, η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία και η «Καρδιά του Παιδιού» ενημερώνουν γι’ αυτήν την ξεχωριστή μέρα που γιορτάζουν όλοι οι μικροί μαχητές της ζωής που έχουν παλέψει για την καρδιά τους.
Πριν από λίγες δεκαετίες, οι συγγενείς καρδιοπάθειες θεωρούνταν ότι αφορούσαν την παιδική ηλικία, δεδομένου ότι η πλειονότητα των ασθενών σπάνια επιβίωνε μέχρι την ενηλικίωση. Η μεγάλη πρόοδος στη διαγνωστική προσέγγιση στη χειρουργική και επεμβατική αντιμετώπιση και στη φαρμακευτική θεραπεία οδήγησε στην αύξηση του αριθμού των ενήλικων ασθενών, οι οποίοι υπερβαίνουν σε αριθμό τούς παιδιατρικούς ασθενείς με συγγενείς καρδιοπάθειες.
Σήμερα γίνεται -παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα- προσπάθεια για την οργάνωση ειδικών κέντρων παρακολούθησης για την ολοκληρωμένη προσέγγιση και αντιμετώπιση των συγγενών καρδιοπαθειών και για την ενημέρωση των ενηλίκων ασθενών με συγγενείς καρδιοπάθειες για την αναγκαιότητα της τακτικής παρακολούθησής τους από τα κέντρα αυτά, με σκοπό την καλύτερη ποιότητα της ζωής τους και την αύξηση της επιβίωσής τους, η οποία τα τελευταία χρόνια πλησιάζει, με τη σωστή αντιμετώπιση, αυτήν του γενικού πληθυσμού.
2 ομάδες
Οι ενήλικοι με συγγενείς καρδιακές παθήσεις εντάσσονται γενικά σε δύο κατηγορίες:
1. σε ασθενείς, όπου η διάγνωση, η αντιμετώπιση και παρακολούθηση της νόσου έγινε κατά τη διάρκεια των παιδικών τους χρόνων και στη συνέχεια απαιτούν παρακολούθηση κατά την ενήλικη ζωή τους.
2. σε ασθενείς, όπου στην παιδική τους ηλικία δεν διεγνώσθη η νόσος, διότι ήταν ασυμπτωματικοί και διαγνώστηκαν στην ενήλικη ζωή. Σε κάποιες παθήσεις τα συμπτώματα είναι πιθανόν να μην εμφανιστούν για πολλές δεκαετίες.
