Ηθελαν να είναι ένα χαμόγελο στα ωραία της ζωής σε περίοδο κρίσης. Ηθελαν μια άλλη ματιά στα πρόσωπα και στα γεγονότα. Η ζωή όμως είχε άλλα σενάρια, άλλες ανάγκες.
Οι «νησίδες» απέκτησαν έτσι τη δική τους κοινή ιστορία παράλληλα με την «Εφημερίδα των Συντακτών».
Γίνανε νησίδες για την κοινωνία, την τέχνη, τον πολιτισμό, τον φιλοσοφικό στοχασμό, τις ιστορίες του παρελθόντος που στριμώχνονται ανεκμετάλλευτες στα ντουλάπια της Ιστορίας.
Εκαναν αφιερώματα και έρευνες με αιχμή το περιβάλλον, τη διανόηση, την Ιστορία.
Κάθε βδομάδα εμείς, οι άνθρωποι των «νησίδων» νιώθουμε αυτή την ευλογημένη ανησυχία, την άγια αναστάτωση που προηγείται της έκδοσης. Διαλέξαμε τα καλύτερα θέματα; Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε; Συλλέξαμε τις γήινες προσεγγίσεις της καθημερινότητας; Πλησιάσαμε το υπερβατικό της τέχνης;
Καμιά φορά νιώθουμε πως ο χρόνος είναι πολύ «στενός» για να χωρέσουν. Αλλά πάντα προσπαθούμε.

Ο Σταύρος Μαλαγκονιάρης ψάχνει τα αρχεία του, η Βάση Παναγοπούλου φέρνει στην επιφάνεια τα σοβαρά θέματα του περιβάλλοντος, η Ντίνα Ιωακειμίδου ερευνά θέματα που μοιάζουν κουκουλωμένα, η Ζιζή Σαλίμπα εμπλουτίζει την ιστορική έρευνα, η Νόρα Ράλλη μάς γνωρίζει ενδιαφέροντες ανθρώπους, η Χαρά Τζαναβάρα μάς μεταφέρει πάντα σε έναν τόπο σημαντικό, η Αγνή Κατσιούλα μπαίνει στους υπέροχους χώρους της τέχνης, ο Θωμάς Τσαλαπάτης σχολιάζει τον κόσμο με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, ο Θοδωρής Αθανασιάδης μάς ταξιδεύει στην Ελλάδα, ο Διονύσης Λιβέρης μάς πάει βόλτες με ονειρεμένα αυτοκίνητα, η Αλίκη Πανοπούλου βάζει τη διατροφή μας σε τάξη –και ας μας βάζει σε πειρασμούς η Καίτη Βλάχου με τις καταπληκτικές συνταγές της–, η Αλλοπάρ μάς μιλάει για τους φίλους μας τα ζώα, η Στελίνα Μαργαριτίδου μάς μεταφέρει στη Θεσσαλονίκη, η Δήμητρα Αθανασοπούλου και πολλοί από σας, που δεν είναι απλώς αναγνώστες, δεν είναι απλώς εργοδότες μας, αλλά και συνεργάτες μας, αφήνετε στις σελίδες των «νησίδων» το δικό σας αποτύπωμα.
Η υπογράφουσα διαβάζει όσο γίνεται περισσότερα βιβλία και σας λέει τη γνώμη της, πολλές φορές ταξιδεύει εκτός της πρωτεύουσας για να βρεθεί στα μέρη εκείνα που αγαπούν την τέχνη και τον πολιτισμό.
Μέσα σε αυτήν την αναστάτωση, ένας παραμένει ψύχραιμος: ο Κώστας Μανιμανάκης, που είναι η ψυχή των «νησίδων».
Αν με ρωτούσε κάποιος «μα τι διαφορετικό έχουν οι “νησίδες” από άλλα ένθετα εφημερίδων;», θα του έλεγα πως κάθε βδομάδα είναι νησίδες ενημέρωσης μιας διευρυμένης θεματολογίας με κέντρο τον άνθρωπο. Αναζητούν την ουσία των πραγμάτων και σαν σπόροι στο κέντρο μιας σπουδαίας εφημερίδας μεγαλώνουμε κι εμείς όλο και περισσότερο με κατεύθυνση την αυγή της έντυπης δημοσιογραφίας.
Ευχόμαστε να συνεχίσουμε για πολλά χρόνια να χτίζουμε ένα ένθετο που θα δίνει σημασία στο ουσιώδες, κάτω από τον αστερισμό του πολιτισμού, των ατέλειωτων ιδεών και των αληθινά σημαντικών πραγμάτων στη συνεχή ροή των ανθρώπινων υποθέσεων. Χρόνια πολλά, «νησίδες», χρόνια πολλά «Εφημερίδα των Συντακτών».
