Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ιστορίες και εικόνες των δυστυχισμένων
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ιστορίες και εικόνες των δυστυχισμένων

  • A-
  • A+

Η Ελένη Δραμητινού γεννήθηκε στην Αθήνα, η καταγωγή της όμως είναι από την Κρήτη και συγκεκριμένα από το Οροπέδιο Λασιθίου. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και εργάστηκε ως οικονομικό στέλεχος του ΟΤΕ. Ξεκίνησε γράφοντας διηγήματα, αλλά γρήγορα πέρασε στο μυθιστόρημα. «Οι αθώοι ανάμεσά μας» είναι το τρίτο της μυθιστόρημα.

Στο πρώτο της μυθιστόρημα, την «Γκιουζέλ Ανθή», με μια ποιητική γλώσσα και με προσχηματικό φόντο της ιστορίας της τη Μικρασιατική Καταστροφή, μιλάει για τη θεσμική καταπίεση της γυναίκας και τη συνειδησιακή αλλοτρίωσή της που φτάνει σε τέτοιο σημείο ώστε να τη θεωρεί φυσιολογική και να μη διαμαρτύρεται.

Στο επόμενο μυθιστόρημά της που έχει τίτλο «Δύο φορές εγώ», η Δραμητινού, με την ίδια ποιητικολυρική γλώσσα, διάστικτη με κρητικές λέξεις, τοποθετεί την πλοκή της στον τόπο καταγωγής της, το Οροπέδιο Λασιθίου. «Οπου κι αν ταξιδεύουμε, κι όπου μας ξημερώνει/ η Κρήτη μάς ακολουθεί χωρίς να μας πληγώνει». Αυτό, για εμάς τους Κρητικούς.

Το βιβλίο αυτό της Δραμητινού μου θύμισε την ταινία του Κινέζου σκηνοθέτη Γουάνγκ Σιαοσουάι «Στην αγάπη έχουμε εμπιστοσύνη». Πώς αλλιώς θα άφηνε η αδελφή τη δίδυμη αδελφή της να πάει με τον άντρα της προκειμένου να αποκτήσει διάδοχο, μια και η ίδια ήταν στείρα; Κανείς δεν θα το έπαιρνε χαμπάρι. Στη συνέχεια θα το μεγάλωνε αυτή σαν μητέρα του.

Στο καινούργιο της μυθιστόρημα που έχει τίτλο «Οι αθώοι ανάμεσά μας», η Δραμητινού τιθασεύει τα λυρικά της πετάγματα για να μας δώσει, σε ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, ιστορίες και εικόνες των δυστυχισμένων της ζωής, των ταπεινωμένων και καταφρονεμένων (οι συνειρμοί με τον Ντοστογιέφσκι και τον Κουροσάβα είναι αναπόφευκτοι), των «αθώων», όπως τους αποκαλεί με μια λέξη που επαναλαμβάνεται συνεχώς σαν λάιτ μοτίφ, που η ζωή τους αδίκησε.

Ανάμεσα στους ήρωές της είναι ένας ανάπηρος νεαρός, μια υπέρβαρη που πρέπει να διαχειριστεί τα ειρωνικά σχόλια που ακούει και ένας νεαρός που η κρίση, αφήνοντάς τον άστεγο, τον έριξε στους δρόμους, ή μάλλον στο νεκροταφείο όπου βρήκε καταφύγιο ανάμεσα στους νεκρούς. Πιο πριν είχε νοσηλευθεί σε ψυχιατρείο.

Τα ψυχολογικά προβλήματα είναι συνηθισμένα στους δυστυχισμένους της ζωής. Μια άλλη από τις ηρωίδες της Δραμητινού θα αναπτύξει μια διπλή προσωπικότητα, θα ζήσει μια διπλή ζωή, όπως ο «Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ». Βλέπουμε ακόμη μια γυναίκα να ψάχνει με αγωνία για την κόρη της. Είναι χρήστης ναρκωτικών και φοβάται τα χειρότερα.

Υπάρχει και μια άλλη δυστυχία, ο ματαιωμένος έρωτας και η απιστία. Η μια γυναίκα θα βιώνει μόνιμα τη ματαίωση, ενώ η άλλη θα διαπιστώσει την απιστία μετά τον θάνατο του συζύγου της. «Δύο γυναίκες μ’ έναν άντρα, κομπολόι με μια χάντρα», θα παραλλάξουμε τον στίχο του γνωστού τραγουδιού, που αποτελεί ένα μοτίβο που το έχουμε συναντήσει και άλλες φορές. Θα εκμανεί όταν το μάθει, όμως συχνά η ζωή επιφυλάσσει τέτοιου είδους δυσάρεστες εκπλήξεις.

Εκτός από τη λέξη «αθώος» που επαναλαμβάνεται σαν λάιτ μοτίφ, υπάρχουν και φράσεις που επαναλαμβάνονται, αυτούσιες ή σε παραλλαγές, υπογραμμίζοντας μια κατάσταση κομβική για την ψυχολογία των ηρώων. Τέτοια είναι η «Ελειπε ταξίδι μακρινό, για το καλό τους, να μην τους λείπει τίποτα». Αυτός είναι ο μπαμπάς. Υποψιαζόμαστε ότι τα ταξίδια αυτά δεν ήταν και τόσο αθώα. «Δύο ώρες δρόμο». Αυτό της έλεγαν τα παιδιά της, ότι δεν βρίσκονται μακριά, μόλις δύο ώρες δρόμο, για να την παρηγορήσουν. Ομως δεν ήταν δύο ώρες δρόμος, ήταν δύο ώρες πτήση, Λονδίνο-Αθήνα.

Ομως να δώσουμε κάποια αποσπάσματα, και σαν δείγμα γραφής και για να τα σχολιάσουμε.

«-Ησυχία έχει απόψε, ένα δύο ήρθαν.

-Ποιοι; ξαναρώτησε η Κικίτσα.

-Αυτοί που κοιμούνται στα παγκάκια, της είπε» (σελ. 131).

Οι άστεγοι, άλλοι ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι.

«Ασε τα συγγνώμη και τα ζαχαρώματα, γεράματα ξέρεις τι είναι; Να μαλώνουν τα παιδιά σου ποιος δεν θα έρθει. Να μην έχουν χρόνο ούτε για ένα πέρασμα από το σπίτι σου, να τους κουράζει η ανημποριά σου γιατί δεν μπορεί να τους δώσει αυτά που έχουν συνηθίσει, τα πάντα δηλαδή» (σελ. 149).

Τα γηρατειά, ακόμη μια δυστυχία. Ομως δεν έχουν όλοι οι γέροι αυτή την αντιμετώπιση από τα παιδιά τους, να το λέμε κι αυτό.

«…τότε που την έπιανε κρίση κοκεταρίας» (σελ. 228).

Ελάχιστες γυναίκες τις πιάνει κρίση κοκεταρίας, για τις υπόλοιπες είναι μια μόνιμη κατάσταση.

Αυτό το μυθιστόρημα της Δραμητινού μου άρεσε ακόμη περισσότερο από τα άλλα. Εύχομαι κι αυτό να είναι καλοτάξιδο.

*συγγραφέας, μεταφραστής, φιλόλογος

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
Λογοτεχνικός ήρωας είναι ο άνθρωπος αυτός που είναι διαρκώς απών. Ακόμα και μέσα στην παρουσία του. Και ίσως τελικά όλοι αυτοί που φεύγουν να γίνονται λογοτεχνικοί ήρωες. Να αποχωρούν συνταξιοδοτημένοι από την...
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο χρυσός αιώνας της ρωσικής λογοτεχνίας
Με τα διηγήματα «Η πιστολιά» και «Η χιονοθύελλα» του Πούσκιν αρχίζει τη μύηση του αναγνώστη ο Γιάννης Μότσιος στο πραγματικά εντυπωσιακό δίτομο έργο του «Ανθολογία Ρωσικού Διηγήματος» (από το 1830 έως το...
Ο χρυσός αιώνας της ρωσικής λογοτεχνίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ανατομία μιας κοινωνίας
Ο Μιχάλης Μοδινός, μολονότι βραβεύτηκε πρόσφατα (2019) με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για την επική «Εκουατόρια», περισσότερο επίκαιρος παρά ποτέ είναι με το βιβλίο του «Επιστροφή», που επανακυκλοφόρησε.
Η ανατομία μιας κοινωνίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η λογοτεχνία ακμάζει στη δημιουργική αντιπολίτευση
Ο Γιάννης Μότσιος, ομ. καθ. του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και βαθύς γνώστης του ρωσικού πολιτισμού επανέκδωσε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης από τα ρωσικά στα ελληνικά, την «Ανθολογία Ρωσικού...
Η λογοτεχνία ακμάζει στη δημιουργική αντιπολίτευση
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο εξωτερικός δανεισμός μας
Η νέα μελέτη του Μιχάλη Ψαλιδόπουλου έχει αντικείμενο την αναλυτική εξιστόρηση του διεθνούς δανεισμού της ελληνικής οικονομίας από την εποχή του αγώνα της ανεξαρτησίας ώς και την Ελλάδα των μνημονίων.
Ο εξωτερικός δανεισμός μας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το μοιραίο πάθημα ενός σκοτεινού μπίζνεσμαν
Το μυθιστόρημα του Κίκε Φεράρι «Από μακριά μοιάζουν με μύγες» είναι χτισμένο πάνω σε έναν γνώριμο κι από τα δικά μας χαρακτήρα· αυτόν του επιτυχημένου, αλλά με σκοτεινά μέσα, επιχειρηματία.
Το μοιραίο πάθημα ενός σκοτεινού μπίζνεσμαν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας