«Εξυπνοι» κάδοι απορριμμάτων, οι οποίοι θα ανταμείβουν τους καταναλωτές που κάνουν σωστή χρήση των απορριμμάτων τους θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αύξηση του ποσοστού ανακύκλωσης των πλαστικών, στη μείωση της ποσότητας πλαστικού που καταλήγει στη θάλασσα και στους χώρους υγειονομικής ταφής καθώς και στη δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών από τη μείωση των αποβλήτων.
Αυτό τονίζει, μεταξύ άλλων, σε άρθρο του το περιοδικό έρευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Horizon», επισημαίνοντας ότι η προσπάθεια αυτή συνιστά τμήμα των καινοτομιών που στοχεύουν στη διατήρηση του πλαστικού στην οικονομία. Παράλληλα περιλαμβάνει έναν τρόπο να μετατρέπονται τα κενά μπουκάλια και πάλι σε πρώτη ύλη, καθώς και ένα καινούργιο μοντέλο εφοδιαστικής αλυσίδας, το οποίο επιτρέπει την ανακύκλωση πλαστικών από ηλεκτρονικά απόβλητα.
Οπως τονίζει ο Σεζάρ Αλιάγα από το Ερευνητικό Κέντρο ITENE στη Βαλένθια, «πρόκειται για μια πρόκληση που μπορεί να αντιμετωπιστεί, μόνο αν όλοι στη βιομηχανία ανακύκλωσης συνεργάζονται – και το πρώτο βήμα είναι να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να ανακυκλώνουν σωστά».
Ο Αλιάγα συντονίζει ένα φιλόδοξο σχέδιο που ονομάζεται «PlastiCircle», το οποίο εξελίσσει έναν «έξυπνο» κάδο απορριμμάτων για πολυκατοικίες ή γειτονιές, με απώτερο στόχο την αύξηση του ποσοστού των αποβλήτων που ανακυκλώνεται και την αντίστοιχη μείωση της ποσότητας που αποστέλλεται στον χώρο υγειονομικής ταφής.
«Ο στόχος του έξυπνου δοχείου συλλογής είναι να διευκολύνει τους πολίτες να διαχωρίζουν τα απόβλητα», δήλωσε ο Aliaga, «αλλά και να πει ποιος το κάνει καλά και να τους ανταμείψει γι’ αυτή τη συμπεριφορά». Εξοπλισμένοι με συστοιχίες αισθητήρων, οι κάδοι θα είναι σε θέση να αντιληφθούν τόσο την ποιότητα όσο και την ποσότητα των απορριμμάτων που εναποτίθενται, καθώς και ποιος κάνει την εναπόθεση.
Ως κίνητρο, αυτοί οι άνθρωποι, ή οι γειτονιές που διαχωρίζουν τα απόβλητα σωστά, θα μπορούσαν να έχουν μια σειρά από οφέλη, όπως μειωμένους φόρους στα αστικά απορρίμματα ή να «επενδύσουν» τα κέρδη τους σε κοινοτικά έργα. «Ωστόσο, ένας έξυπνος κάδος αποτελεί μόνο την αρχή» τονίζει ο Σ. Αλιάγα και προσθέτει πως, με το νέο σύστημα, όταν οι αισθητήρες στο δοχείο ανιχνεύσουν ότι είναι αρκετά γεμάτοι, «ενημερώνουν» το σκουπιδιάρικο, το οποίο στη συνέχεια μεταφέρει τις πληροφορίες σε μια κεντρική βάση δεδομένων.
Ο Ισπανός επιστήμονας και οι συνεργάτες του αναπτύσσουν ένα καινοτόμο σύστημα ταξινόμησης για τον αποτελεσματικότερο διαχωρισμό των διαφόρων πλαστικών που συλλέγονται, συνδυάζοντας μια σειρά τεχνολογιών σάρωσης και απεικόνισης με χρήση κοντινής υπέρυθρης ακτινοβολίας, η οποία παραδοσιακά χρησιμοποιείται για την ταξινόμηση των πλαστικών.
«Περίπου το 30% του πλαστικού ανακυκλώνεται, αλλά στα περισσότερα απορρίμματα συσκευασίας, το υλικό αυτό χρησιμοποιείται σήμερα μόνο για εφαρμογές χαμηλών προδιαγραφών», δήλωσε ο κ. Αλιάγα. «Υπάρχει άφθονος χώρος για την προώθηση της επαναχρησιμοποίησης πλαστικών και η ιδέα μας είναι να τα χρησιμοποιήσουμε σε νέες εφαρμογές υψηλής αξίας, π.χ. για εξαρτήματα αυτοκινήτων, όπως κάνει η FIAT στο Ερευνητικό Κέντρο της» πρόσθεσε.
Η PlastiCircle θα δρομολογήσει τα επόμενα χρόνια πιλοτικά έργα σε γειτονιές της Βαλένθια, της Αλμπα Λούλια στη Ρουμανία και της Ουτρέχτης στην Ολλανδία. Εάν αποβούν επιτυχείς, τέτοιες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να αποδειχθούν ζωτικής σημασίας για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων της Ε.Ε. για τα πλαστικά σε μια κυκλική οικονομία, οι οποίες αποσκοπούν στο να ανακυκλώνονται όλες οι πλαστικές συσκευασίες έως το 2030.
Οπως, ωστόσο, επισημαίνει το άρθρο του «Horizon», ικανή και αναγκαία συνθήκη για να επιτευχθούν οι στόχοι του 2030, είναι να διατηρείται στην κυκλοφορία το πλαστικό, και τα απόβλητα να μετατρέπονται σε άλλα χρήσιμα προϊόντα.
Οπως δυστυχώς συμπεραίνει το περιοδικό, η σημερινή πραγματικότητα απέχει πολύ από την κυκλική οικονομία, αφού λιγότερο από το 30% από τα 25,8 εκατομμύρια τόνων πλαστικού που παράγει η Ευρώπη, ανακυκλώνεται κάθε χρόνο.
Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τον Αλιάγα η «Ευρώπη κάθεται πάνω σε ένα χρυσωρυχείο, καθώς τα πλαστικά τα οποία δεν καταλήγουν σε ανακύκλωση αντιπροσωπεύουν 10,56 δισ. ευρώ σε χαμένη πρώτη ύλη».
