O Fevzi Oruc γεννήθηκε στο Erzincan της Τουρκίας το 1971. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ανατόλια και είναι πτυχιούχος business administrator, ζει και εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη.
Ξεκίνησε φωτογραφία το 1998 και η δουλειά του εστιάζει κυρίως στη φωτογραφία δρόμου με κοινωνικό πρόσημο και ευαισθησία.
Τον τελευταίο καιρό ασχολήθηκε με τη φωτογραφία με κινητό τηλέφωνο (mobile photography) και είναι μέλος της 1415mobile photographers collective, μιας αρκετά σημαντικής κοινότητας στο instagram που ασχολείται αποκλειστικά με φωτογραφία κινητών τηλεφώνων.
● Ποιο ήταν το κίνητρό σου να ξεκινήσεις φωτογραφία;
Πάντα ήθελα να μιλήσω για την αγάπη, την ελευθερία.
Η φωτογραφία με βοηθάω να εκφράσω τα συναισθήματά μου και η ενέργεια που νιώθω όταν είμαι στον δρόμο είναι εκστατική.
Αφήνομαι στην αγκαλιά των δρόμων παρατηρώντας, κοιτάζοντας χαζολογώντας, περιμένοντας την ιδανική στιγμή.
Η ζωή στην Κωνσταντινούπολη και κυρίως οι δρόμοι της περιλαμβάνουν όλα τα συναισθήματα που θέλω να εκφράσω ανακατεμένα με μπαχαρικά και σκιές, ιστορία και αρχιτεκτονική. Η μυσταγωγία αυτής της πόλης δίνει έναν σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα στη φωτογραφία, ειδικά όταν το πρώτο φως αναδεύεται στην πρωινή ομίχλη.
Περπατώντας ανακαλύπτεις απίστευτα σημεία που οι φωτοσκιάσεις τα μεταμορφώνουν σε σκηνικά θεάτρου.
Μου αρέσει να κοιτάζω και να απολαμβάνω τις μεταμορφώσεις της πόλης από το φως, ένα φως ιδιαίτερο που προσδίδει έναν μοναδικό χαρακτήρα σ’ αυτή την πολύβουη εντυπωσιακή πόλη.
● Τι σημαίνει η φωτογραφία για σένα;
Το πραγματικό νόημα της φωτογραφίας για μένα είναι απλά να βρίσκομαι στον δρόμο όπου βρίσκεται η πραγματική ζωή.
Ολοι οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν από τη ρουτίνα της καθημερινής δουλειάς, ειδικά όταν είσαι αναγκασμένος να περνάς τη μέρα σου σ’ ένα γραφείο και να κάνεις μια δουλειά που πιθανότατα δεν σου αρέσει.
Είναι ωραίο να απολαμβάνεις και να αποτυπώνεις αυτές τις στιγμές, την αλληλεπίδραση των ανθρώπων στον δρόμο, τη σχέση τους με την πόλη.
Γίνονται οι πρωταγωνιστές στα στενά σοκάκια χωρίς να το γνωρίζουν ότι η σκιά τους ή η φιγούρα τους θα συμμετέχει στο παιχνίδι της φωτοσκίασης όπως αυτό τρυπώνει στους δρόμους.
Από τους αγαπημένους μου φωτογράφους είναι ο Κωνσταντίνος Μάνος, από τον οποίο έχω επηρεαστεί αισθητικά και συνθετικά κυρίως στα παιχνίδια των φωτοσκιάσεων στους τοίχους της πόλης.
