Τη Γεωργία Δρακάκη τη συνάντησα για μία από τις πολλές ιδιότητές της: είναι sex editor στο ανδρικό περιοδικό Andro.gr. Πώς ένας αθλητικός συντάκτης γράφει για μπάλα, έτσι η Γεωργία γράφει για σεξ. Για να καταλάβετε, ιδού ένα απόσπασμα από το τελευταίο της κείμενο με τίτλο «5+1 άγραφοι νόμοι για το σεξ της πρώτης φοράς»: «Αγραφος Κανών νούμερο Ενα: Και να μην πηδηχτούμε στο πρώτο ραντεβού, δεν έγινε και τίποτα. Κάποιες δεν θέλουμε να σας κάτσουμε στο πρώτο ραντεβού και αυτό είναι ok. Θέλουμε να σας γνωρίσουμε, να σας πάρουμε μυρωδιά και να δούμε, στην συνέχεια, αν θα μας έρθετε στο νου γυμνοί, αλαλάζοντες, σπερματοχύνοντες απάνω μας».
Καταλάβατε; Καταλάβατε. Οπότε συναντήθηκα μαζί της για να μιλήσουμε για τη σεξουαλική δημοσιογραφία (αδόκιμος όρος, το ξέρω, ανύπαρκτος, συγχωρήστε με λοιπόν).
● Τι ακριβώς γράφει ένας-μία sex editor;
Ακόμα και αν η ιδιότητα sex editor μπορούσε να θεωρηθεί εφάμιλλη με εκείνη ενός πιο περιχαρακωμένου επαγγέλματος ή ιδιότητας, η ερώτηση θα ήταν και πάλι δύσκολη. Βλέπεις, άλλα κάνει αυτός ο ηθοποιός, άλλα εκείνος. Αλλιώς εργάζεται η συγκεκριμένη nail artist, αλλιώς η παραπέρα.
● Εσύ;
Προσωπικά, ως sex editor, καταθέτω λογοτεχνικά και ημερολογιακά, με χιούμορ, πάθος και φροντίδα για ωραία ελληνικά, εμπειρίες, γνώμες και σκέψεις γύρω από το σεξ, ένα ζήτημα, ένα σπορ και μια ασχολία που αφορά όλους-όλες-όλα μας.
● Για να κάνεις μια στήλη για το σεξ πρέπει να είσαι όμορφος ή όμορφη;
Οχι, βέβαια. Ας είσαι και ο Κουασιμόδος.
● Τι πρέπει, τότε;
Για να διατηρήσεις μια σεξ στήλη οφείλεις να αγαπάς τη ζωή. Και, κατά συνέπεια, το σεξ και τα συγγενικά του στοιχεία: το φλερτ, τον έρωτα, τους ανθρώπους, τις αισθήσεις, το παιχνίδι. Αδιανόητο για μένα να έχεις σεξ στήλη και να μην κάνεις σεξ. Ή να μην έχεις κάνει το σεξ εκείνο (σε ποιότητα, ποσότητα, ποικιλία) που θα δικαιολογούσε την ύπαρξη μιας στήλης η οποία ευαγγελίζεται χρησιμότητα, άνοιγμα διαλόγου, παράθεση πληροφοριών και ενός γνωστικού πεδίου περισσότερο βιωματικού και λιγότερο επιστημονικού ή de facto.
● Επομένως ένας sex editor κάνει θέμα και τον εαυτό του…
Ναι. Και, μάλιστα, σε όχι μικρό βαθμό εάν θέλει κανείς να το κάνει όπως εγώ. Προσωπικά, επέλεξα μια gonzo γραφή-δημοσιογραφία. Αυτό είναι μια πολιτική και μια καλλιτεχνική επιλογή, ξέρεις. Για μένα, δεν θα είχε νόημα αλλιώτικα. Ποια είμαι για να πω σε ποιον πώς θα φιλά ή θα γλείφει; Θέλησα να με βάλω κομμάτι των ιστοριών και των αφηγήσεων, όχι πάντοτε, όχι απαρεγκλίτως, όχι -θέλω να πιστεύω- φορτικά και εγωκεντρικά. Αλλά του τύπου «δίνω το παράδειγμα».
● Υπάρχουν ταμπού σε μια τέτοια στήλη;
Πολλά, δυνητικά. Οπως και σε άλλες στήλες: πολιτικές, πολιτιστικές, αθλητικές. Τα ταμπού καραδοκούν πάντα και παντού! Πόση αλήθεια αντέχει ο γραφιάς; Πόση έκθεση; Κατά πόσο γράφει για να πάρει κλικ και κατά πόσο για να παράξει έργο, ούτως ή άλλως; Είναι θεμιτές και εφικτές τυχόν μπαλάντζες; Συγκεκριμένα, προσπαθώ να μην τυφλώνομαι από ταμπού και προσωπικές αγωνίες. Βιώνω τη στήλη σαν μια επί χάρτου performance και δεν μπορώ, αν θέλω να το κάνω σωστά, να σκέφτομαι τον μπαμπά μου που θα το διαβάσει, τους εραστές, τους έρωτές μου ή τους haters ή τους γύπες ή τον οποιονδήποτε. Γράφω με την ευθύνη της υπογραφής μου, ελεύθερα, ελευθεριακά, θαρρετά. Συχνά, έχω φάει τα μούτρα μου βεβαίως…
● Για πες μας λοιπόν, ποια ήταν η πιο αρνητική αντίδραση που είχες;
Προ ετών, είχε βαϊραλιάσει ένα συγκεκριμένο κείμενο και είχε σηκώσει κύμα οργής και παρεξήγησης στα social. Δέχτηκα βρισίδι και απειλές γιατί, λέει, ήμουν μισογύνισσα και, ακουσίως ή μη, στήριζα με κάποιες φραστικές επιλογές μου την κουλτούρα του βιασμού.
● Πώς σε αντιμετωπίζει γενικά το αναγνωστικό κοινό;
Mε πάθος. Εχω αναγνώστες από 17 μέχρι 80 ετών – κυριολεκτώ. Αντρες και γυναίκες, ok, περισσότερο άντρες, γιατί το Andro είναι ένα ανδρικό online περιοδικό. Βρίσκω πολύ cool μια γυναίκα να γράφει για τους άντρες. Πολλά χρόνια, οι γυναίκες ακούγαμε την άποψη των αντρών για εμάς. Τώρα, ας αντιστραφεί αυτό λιγάκι, το σηκώνουν και το ζητούν οι εποχές.
● Τι σου λένε, τι σου γράφουν;
Μου στέλνουν δώρα, εξομολογήσεις, ευχαριστίες, δακρύβρεχτα σημειώματα συγκίνησης και ταύτισης. Ή μου εκφράζουν διαφωνίες και ανοίγουμε διάλογο στα σόσιαλ. Επίσης, με φλερτάρουν, με διεκδικούν και, συχνά, αυτό μου αρέσει. Τα κορίτσια μού στέλνουν προσωπικές ιστορίες, απορίες, συχαρίκια, υποστηρικτικά μηνύματα. Είμαι πολύ ευγνώμων στους αναγνώστες, μόνο σε αυτούς οφείλεται η επιτυχία της στήλης. Δεν έχει διαφημιστεί ιδιαίτερα.
● Είμαστε συντηρητικός ή προοδευτικός λαός σε σχέση με το σεξ;
Δεν είμαι πολύ βέβαιη. Τι είναι συντηρητικό; Η μονογαμία; Η α-σεξουαλικότητα; Τα πράγματα κάνουν κύκλους και προβλέπω να γίνεται ξανά μόδα ο έρωτας και η καψούρα που θεωρούνται λιγάκι πασέ, τοξικά ή «της πλάκας». Πάντως, οι Ελληνες, οι Μεσόγειοι, οι Βαλκάνιοι έχουμε αίμα βραστερό. Είμαστε τύπισσες και τύποι που το λέει το φυλλοκάρδι μας, μας χτυπά αυτό το φως κατακούτελα, εισπνέουμε και λίγο αλμύρα και δίνουμε πόνο.
♦ Η Γεωργία Δρακάκη είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας, απόφοιτη της Νομικής Σχολής Αθηνών με μεταπτυχιακές σπουδές στη «Δημοσιογραφία και Νέα Μέσα» (ΕΚΠΑ). Εχει γράψει και συνεχίζει ως freelancer σε πλήθος εντύπων και sites, ενώ διατηρεί τη στήλη sex editor στο Andro από το 2021. Εργάστηκε και ως ραδιοφωνική παραγωγός, στίχοι της έχουν μελοποιηθεί και θεατρικά της κείμενα έχουν ανέβει σε σκηνές της Αθήνας. Επίσης τραγουδά σε μουσικές σκηνές επαγγελματικά. Το τελευταίο της βιβλίο «Ο Τάσος πέθανε» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κάκτος.
