«Το νέο ελληνικό σινεμά ήταν ένα κίνημα όχι μόνο κινηματογραφικό αλλά κι ένα κίνημα που καθόριζε μια ηθική στάση απέναντι στην ελληνική πραγματικότητα…».
Τα λόγια ανήκουν στον δημιουργό Λάκη Παπαστάθη που αυτοβιογραφείται στο «Μονόγραμμα» το οποίο θα μεταδώσει απόψε στις 23.30 η ΕΡΤ 2.
Πρόκειται για έναν από τους ελάχιστους τολμηρούς πρωτοπόρους στη δημιουργία πολιτιστικής ταυτότητας της Ελληνικής Τηλεόρασης (ΕΡΤ).
Ενας από τους δύο, ο άλλος είναι ο Τάκης Χατζόπουλος, που δημιούργησαν τη ντοκιμαντερίστικη εκπομπή «Παρασκήνιο», η οποία δυστυχώς ουσιαστικά «οδηγήθηκε» στο να κατεβάσει οριστικά (;) «ρολά» όταν η συγκυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ έβαλαν «λουκέτο» στην ΕΡΤ.
Το «Παρασκήνιο» ήταν από τις μακροβιότερες και πλέον ξεχωριστές εκπομπές στη μικρή μας οθόνη, κι έχει γράψει τη δική της ιστορία στην ΕΡΤ, εμπλουτίζοντας το αρχείο της με ένα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής ιστορίας του τόπου μας.
Δύο πόλεις έχουν διαμορφώσει τη ζωή του Λάκη Παπαστάθη: ο Βόλος, όπου γεννήθηκε το 1943, και η Μυτιλήνη, στην οποία μεγάλωσε.
Τελειώνοντας το Γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα και ξεκίνησε να σπουδάζει στην Πάντειο, με το βλέμμα στραμμένο προς το όνειρό του που ήταν –από μικρό παιδί στη Μυτιλήνη– να κάνει ταινίες.
Από νωρίς στην Αθήνα συνδέθηκε με όλους τους σκηνοθέτες του λεγόμενου Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου.
Τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον Παντελή Βούλγαρη, τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, την Τώνια Μαρκετάκη, τη Φρίντα Λιάππα, τον Σταύρο Τορνέ.
Γύρω στο 1968 γνωρίζει τον Αλέξη Δαμιανό και γίνεται βοηθός του στη θρυλική πλέον ταινία «Ευδοκία».
Δημιούργησε τη «Cinetic» μαζί με τον Τάκη Χατζόπουλο κι άρχισαν να κάνουν διαφημίσεις, έχοντας στο μυαλό τους όμως ότι θα μαζέψουν χρήματα για να κάνουν κινηματογράφο.
Η ΕΡΤ τού οφείλει πολλά, αν και ο ίδιος λέει πως κι εκείνος οφείλει σε αυτήν. Κι αυτό έγινε όταν ξεκίνησε να προβάλλεται το «Παρασκήνιο», στο οποίο έβαλαν την υπογραφή τους περίπου 200 σκηνοθέτες.
Ο ίδιος, μαζί με τον Τάκη Χατζόπουλο, συμμετείχε στα περισσότερα επεισόδια-ντοκιμαντέρ. Σπουδαίοι άνθρωποι της νεότερης Ελλάδας, του τελευταίου μισού του 20ού αιώνα και των αρχών του 21ου, αποτύπωσαν το στίγμα τους στο «Παρασκήνιο».
Ο Λάκης Παπαστάθης έχει βάλει τη σκηνοθετική του υπογραφή σε τέσσερις κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους, «Τον καιρό των Ελλήνων» (1981), «Θεόφιλος» (1987), «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» (2001), «Ταξίδι στη Μυτιλήνη» (2010) και μία μικρού μήκους: «Γράμματα από την Αμερική» (1972).
Εχει δημοσιεύσει τις συλλογές διηγημάτων: «Η νυχτερίδα πέταξε» (Νεφέλη 2002), «Η ήσυχη» (Νεφέλη 2005), το χρονικό «Οταν ο Δαμιανός γύριζε την Ευδοκία» (Πατάκης 2006), «Το καλοκαίρι θα παίξει την Κλυταιμνήστρα» (Πόλις 2011) και «Ο δάσκαλος αγαπούσε το βωβό σινεμά» (Πόλις 2016).
Η παραγωγή του «Μονογράμματος» ανήκει στον Γιώργο Σγουράκη, τη σκηνοθεσία του επεισοδίου υπογράφει ο Περικλής Κ. Ασπρούλιας, η φωτογραφία είναι του Στάθη Γκόβα, η ηχοληψία του Νίκου Παναγοηλιόπουλου, το μοντάζ του Σταμάτη Μαργέτη και η διεύθυνση παραγωγής του Στέλιου Σγουράκη.
