Αφήνοντας εκτός την ιδιωτική τηλεόραση, καθώς υπήρχε ακόμα ανοιχτό το θέμα της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον νόμο Παππά (Ν.4339/2015) και την αδειοδότηση των καναλιών, ο ΟΟΣΑ στην καθιερωμένη έκθεσή του περιλαμβάνει σειρά αλλαγών που αφορούν το καθεστώς το οποίο διέπει τους ραδιοσταθμούς, τις εφημερίδες, τους παραγωγούς οπτικοακουστικών έργων αλλά και τη συνδρομητική τηλεόραση. Παράλληλα όμως… συστήνει και την κατάργηση της διάταξης που προβλέπει ότι η ΕΡΤ μπορεί ως πάροχος δικτύου να προσφέρει υπηρεσίες γενικώς σε «τρίτους».
Στην Εκθεση Αποτίμησης του Ανταγωνισμού στην Ελλάδα ο ΟΟΣΑ εισηγείται στην κυβέρνηση είτε την τροποποίηση είτε την κατάργηση της σχετικής διάταξης του νόμου ώστε να μην μπορεί η ΕΡΤ να χρησιμοποιεί τις δωρεάν κρατικές συχνότητες και τις εγκαταστάσεις της για να ανταγωνίζεται εμπορικά τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς.
Οπως επισημαίνεται, κρίνεται «επιβλαβής για τον ανταγωνισμό» η πρόβλεψη του άρθρου 2 παρ. 11 του νόμου 4173/2013, σύμφωνα με την οποία η ΕΡΤ εκτός από πάροχος περιεχομένου και πάροχος δικτύου για τη μετάδοση των δικών της προγραμμάτων, μπορεί να αποτελεί πάροχο και για τη μετάδοση των προγραμμάτων τρίτων, ενώ απαλλάσσεται από την υποχρέωση λήψης κάθε σχετικής άδειας και με υπουργική απόφαση της εκχωρούνται χωρίς αντάλλαγμα οι συχνότητες.
Κατά τον ΟΟΣΑ, «η διάταξη αυτή μπορεί να είναι επιβλαβής για τον ανταγωνισμό και προτείνει η φράση «τρίτο μέρος» να διαγραφεί ή διαφορετικά να αποσαφηνιστεί περαιτέρω στη νομοθεσία, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ΕΡΤ δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις κρατικά επιδοτούμενες συχνότητες και τις εγκαταστάσεις της για να ανταγωνιστεί τους παρόχους εμπορικού δικτύου».
Ο ΟΟΣΑ όμως ζητά και την αποσαφήνιση κανονισμών που διέπουν τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία στους κανόνες για τα τέλη αδειοδότησης, την εταιρική δομή και την πολλαπλή ιδιοκτησία διαφορετικών μέσων που διέπουν τη συνδρομητική τηλεόραση.
Θα πρέπει επίσης να αναθεωρηθεί ο ορισμός των ανεξάρτητων παραγωγών οπτικοακουστικών μέσων σύμφωνα με τη σχετική οδηγία της Ε.Ε.
Οπως επισημαίνεται, η νομοθεσία θέτει κριτήρια που πρέπει να πληρούν εφημερίδες και περιοδικά για να μπορούν να δημοσιεύουν κρατικές ανακοινώσεις/δημοσιεύσεις και να επωφελούνται από ειδικό τιμολόγιο ταχυδρομικής διακίνησης.
Και για τα δύο ο ΟΟΣΑ συστήνει την αναθεώρηση των κριτηρίων ώστε να εξασφαλιστεί «η ίση μεταχείριση νεοεισερχόμενων και υφιστάμενων εντύπων».
Στην έκθεση χαρακτηρίζεται «κατακερματισμένο» το νομικό πλαίσιο για την αδειοδότηση και λειτουργία των ραδιοσταθμών και «σε σημαντικό βαθμό, δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη. Οι ελληνικές αρχές πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σε ένα νομικά σταθερό και ασφαλές περιβάλλον και ότι μπορούν να κάνουν επιχειρηματικές επιλογές και να λαμβάνουν αποφάσεις εντός ενός σαφούς ρυθμιστικού πλαισίου».
Ο ΟΟΣΑ συνιστά και την επανεξέταση του ορισμού του ανεξάρτητου παραγωγού οπτικοακουστικών μέσων σύμφωνα με τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία και ζητά την κατάργηση της υποχρεωτικής εγγραφής παραγωγών και εταιρειών παραγωγής στα μητρώα των οικείων επιμελητηρίων.
«Η άρση των περιορισμών θα επιτρέψει την είσοδο νέων παικτών στην αγορά και θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό. Οι συστάσεις για τους παραγωγούς οπτικοακουστικών έργων αναμένεται επίσης να διευκολύνουν τους δημιουργούς ως προς τη σύναψη συμφωνιών και συμβάσεων για την παραγωγή των οπτικοακουστικών έργων τους».
Επισημαίνεται ακόμα ότι πρέπει να εκσυγχρονιστεί το πλαίσιο αδειοδότησης και λειτουργίας συνδρομητικής τηλεόρασης και ραδιοφώνου «ώστε να αντανακλά τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις.
Επιπλέον, αρκετές ρυθμίσεις που αφορούν το περιεχόμενο συνδρομητικής τηλεόρασης και ραδιοφώνου πρέπει να γίνουν λιγότερο περιοριστικοί, όπως επίσης να επανεξεταστούν οι περιορισμοί που εφαρμόζονται στους προμηθευτές προγράμματος συνδρομητικής τηλεόρασης και ραδιοφώνου».
