Με τροπολογία άπαξ οι αρμοδιότητες στον Ν. Παππά

Στο ίδιο έργο θεατές θα βρεθούμε και πάλι, όπως όλα δείχνουν, με το θέμα της περιβόητης αδειοδότησης περιεχομένου των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας. Η κυβέρνηση κατηγορεί την αντιπολίτευση για διαρκή άρνηση στην επιλογή προσώπων για το νέο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και εξυπηρέτηση της διαπλοκής. Και τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση για υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων στον υπουργό Επικρατείας και επιχείρηση χειραγώγησης του νέου μιντιακού τοπίου.

Επειτα από την τρίτη αποτυχημένη προσπάθεια στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής για την επιλογή μελών του ΕΣΡ, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς προχωράει σε νέα τροπολογία με την οποία αρμοδιότητες της Ανεξάρτητης Αρχής μεταφέρονται, μόνο για την πρώτη φορά της αδειοδότησης, στον ίδιο.

Η τροπολογία αναμένεται να κατατεθεί και να ψηφιστεί αύριο και σύμφωνα με πληροφορίες, θα δίνεται η δυνατότητα στον υπουργό Επικρατείας να αποφασίζει αυτός για: την προκήρυξη του διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού για την αδειοδότηση περιεχομένου, τον καθορισμό όρων και προϋποθέσεων αλλά και τον έλεγχο και την τελική έγκριση των φακέλων.

Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Επικρατείας, δεν υπάρχει αντισυνταγματικότητα στη συγκεκριμένη τροπολογία καθώς υποστηρίζουν ότι «γίνεται ουσιαστικά τροποποίηση στη νομοθεσία που διέπει το ΕΣΡ» και όχι σε κάποια συνταγματική πρόβλεψη.

Προσθέτουν μάλιστα ότι «αντισυνταγματική είναι η διαρκής άρνηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη στελέχωση του ΕΣΡ», ενώ τονίζουν ότι όλα «θα γίνουν με απόλυτη διαφάνεια». Σημειώνουν επίσης ότι η διαρκής καθυστέρηση με την άρνηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν είναι απλά ύποπτη, αλλά θα καταστήσει ουσιαστικά ανενεργό τον νόμο για την αδειοδότηση..

Αρκετά διαφορετική πάντως φαίνεται να είναι η άποψη συνταγματολόγων, με κάποιους να επισημαίνουν ότι αν και η έγκριση των φακέλων μεταφερθεί στην αρμοδιότητα του εκάστοτε υπουργού αρμόδιου για τα ΜΜΕ, τότε θα πρόκειται για επιστροφή σε «υπουργοκεντρικό μοντέλο» ρύθμισης του τηλεοπτικού τοπίου.

Αλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι δεν εγείρονται θέματα αντισυνταγματικότητας, αλλά δημιουργείται σειρά θεσμικών προβλημάτων σχετικά με τη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και τη λειτουργία του ΕΣΡ.

Υπάρχουν όμως και ορισμένοι που επιμένουν ότι για να μην αντιμετωπιστεί περίπτωση αντισυνταγματικότητας το μόνο που θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση θα ήταν πιθανότατα μια αλλαγή του κανονισμού της Βουλής με παράλληλη μεταφορά της επιλογής των μελών του ΕΣΡ σε μια νέα ad hoc επιτροπή στην οποία θα μπορούσε να εξασφαλίσει την πιθανότητα να επιτευχθεί συμφωνία των 4/5 των μελών που την αποτελούν. Κι αυτό πάντως φαντάζει οριακό και σχετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί.

Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση κάνει απανωτά… λάθη στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την αδειοδότηση περιεχομένου των καναλιών και μάλιστα στην ψηφιακή εποχή με αρκετές περιοριστικές διατάξεις αλλά και υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων στον υπουργό Επικρατείας, οι οποίες ανήκουν στο ΕΣΡ.

Ορισμένοι σημειώνουν ότι κάτι τέτοιο θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ακύρωση της αδειοδότησης. Από την άλλη όμως και η διαρκής άρνηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης δημιουργεί υποψίες, είναι… αντικοινοβουλευτική πρακτική και σαφέστατα δείχνει… ασέβεια στο Σύνταγμα το οποίο υποτίθεται ότι υπερασπίζονται.

«Δεν εγείρεται θέμα αντισυνταγματικότητας», μας απάντησε η Ιφιγένεια Καμτσίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου και πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκηση και Αυτοδιοίκησης. Σημείωσε όμως ότι δημιουργούνται ερωτήματα «σχετικά με τη θεσμική αρχιτεκτονική ρύθμισης του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου».

Το Σύνταγμα, διευκρινίζει, δίνει τον κατασταλτικό έλεγχο της ραδιοτηλεόρασης στο ΕΣΡ, αλλά «από τη στιγμή που έχει ανατεθεί αυτό στην Ανεξάρτητη Αρχή είναι πιο συνεκτικό και θεσμικά συνεπέστερο να διαχειρίζεται όλες τις σχετικές αρμοδιότητες της ραδιοτηλεόρασης η ίδια Ανεξάρτητη Αρχή.

»Είναι ευθύνη όλων των κομμάτων να εξασφαλίσουν τη στελέχωση και λειτουργία του ΕΣΡ. Ο συνταγματικός νομοθέτης θέλησε να το αναθέσει σε όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις και τούτο σημαίνει ότι μοιράζονται εξίσου την ευθύνη τυχόν καθυστερήσεων στην εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας του…».