Πολύ τη χάρηκα τη διάταξη του Τζαβέλλα

Μου άρεσε η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα για το αίσχος της διάταξης Τζαβέλλα και ισχύει 100%: όσο εύκολα μπαίνει μια υπόθεση στο αρχείο, άλλο τόσο εύκολα και βγαίνει. Και τελικά μου άρεσε το αίσχος της διάταξης Τζαβέλλα διότι παρουσιάζει ανάγλυφα το καθεστώς στο οποίο ζούμε. Σκεφτείτε μόνο αυτό: ανέθεσαν σε εισαγγελέα που έχει υπογράψει ο ίδιος διάφορες υποκλοπές να ψάξει το θέμα υποκλοπές! Πιο ξεδιάντροπα δεν γίνεται.

Η Ελίζα Τριανταφύλλου εξιστόρησε ένα περιστατικό που δείχνει το στημένο παιχνίδι: «Την περασμένη εβδομάδα συναντήθηκα με ένα πρόσωπο που ήταν αρκετά πιθανό να αντιμετώπιζε σοβαρές κατηγορίες αν ξανάνοιγε η υπόθεση. Μου είπε ότι δεν είχε βρει καν δικηγόρο. Εκτιμούσε ότι θα οδηγηθούμε σε λύση “Ζήσης Νο2”. Δεν το πίστεψα. Χθες κατάλαβα γιατί είχε αυτήν τη σιγουριά. Τη Δευτέρα 27 Απριλίου 2026 ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάσισε να διατηρήσει στο αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών που τόσο ανερυθρίαστα είχε βάλει ο (πρώην) αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης. “Δυστυχώς σήμερα δεν ήταν μια καλή μέρα για τη δικαιοσύνη”, μου έγραψε εχθές ένα από τα θύματα των παράνομων παρακολουθήσεων με Predator, που μέχρι στιγμής έχει κρατήσει πολύ χαμηλούς τόνους. Δίκιο έχει».

Ο Αρης Χατζηστεφάνου στο Info-War το πάει το ζήτημα πιο πέρα: «Το βασικό πρόβλημα είναι ότι εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τις υποκλοπές αποκλειστικά σαν εσωτερική, εθνική υπόθεση μιας αυταρχικής κυβέρνησης που παρακολουθεί τους πολίτες της και τα ίδια τα στελέχη της και όχι σαν μια υπόθεση διεθνούς κατασκοπείας με όλα τα χαρακτηριστικά εθνικής προδοσίας, στην οποία εμπλέκονται διαδοχικές κυβερνήσεις. Ο Ταλ Ντίλιαν, σάρκα από τη σάρκα των υπηρεσιών πληροφοριών του IDF του Ισραήλ, ξεκαθάρισε ότι αν καταδικαστεί θα πάρει μαζί του μεγάλο τμήμα του πολιτικού κατεστημένου με πρώτο τον Μητσοτάκη (γι’ αυτό μίλησε για Watergate παραπέμποντας στην παραίτηση του Νίξον) και η υπόθεση έκλεισε».