Τιμώντας τους πολεμικούς ανταποκριτές

Ενα άτομο μπορεί να δίνει αξία σε μια μέρα ζωής, μία χώρα σε έναν χρόνο, για την ανθρωπότητα, όμως, η αξία υπολογίζεται σε αιώνες. Δύο αιώνες πέρασαν από την Εξοδο του Μεσολογγίου.

Ο Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ, στο Μεσολόγγι, το 1826, διέγραψε έναν καθοριστικό ρόλο συμβάλλοντας στην ιστορία της δημοσιογραφίας. Εγραφε: «Η δημοσίευσις είναι ψυχή της δικαιοσύνης».

Το 1926, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου έγραφε: «Η δημοσιογραφία και η ελευθερία γεννήθηκαν την ιδίαν στιγμήν από την ιδίαν φλόγαν».

Το 2026, το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ δηλώνει: «Οι δημοσιογράφοι υποκλινόμενοι».

Ενα γλυπτό του Νίκου Γιώργου Παπουτσίδη, που στολίζει το Μεσολόγγι, προκάλεσε συγκίνηση και δάκρυα. Το ονομάσαμε «το δέντρο που κλαίει». Τα αποκαλυπτήρια έγιναν από την πρόεδρο της Διεθνούς Ομοσπονδίας στις 20 Μαρτίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που οργάνωσαν το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ, η Διεθνής Ομοσπονδία και η Πανελλήνια Ομοσπονδία.

Η συνάντηση αυτή στο Μεσολόγγι συνδέεται ιστορικά και δημοσιογραφικά. Ο Ελβετός φιλέλληνας Ι. Μάγερ το 1824-1826 ίδρυσε τα «Ελληνικά Χρονικά». Μάλιστα στο σημείο όπου βρισκόταν το τυπογραφείο τους στήθηκε στήλη προς τιμήν του. Επάνω βρίσκεται χαραγμένος ο στίχος του Κωστή Παλαμά: «…και με τον Μάγερ έστειλε κοντύλι και μαχαίρι του Τέλλου η πατρίδα».

Στις 20 και 21 Μάρτη, στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, σε συνέδριο με τίτλο «Δημοσιογράφοι στον πόλεμο», ζωντάνεψαν μνήμες μέσα από τις αφηγήσεις των δημοσιογράφων-ανταποκριτών. Ακούστηκαν αναμνήσεις, εμπειρίες, βιώματα. Τους τίμησαν όλους με αναμνηστικά μετάλλια, όπου είναι αποτυπωμένη η προσωπογραφία του Μάγερ. Το συνέδριο ήταν χωρισμένο σε ενότητες όπως: «Οι προκλήσεις στην πολεμική δημοσιογραφία σήμερα. Ο ρόλος των ενώσεων συντακτών και η ασφάλεια των δημοσιογράφων», «Η αλήθεια σε καιρό πολέμου. Παραπληροφόρηση, τεχνολογικές εξελίξεις και πολεμική δημοσιογραφία», «Ο ρόλος του Μάγερ στην έξοδο και η συμβολή του στο φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη».

Στην ενότητα «Προσωπικές εμπειρίες πολεμικών ανταποκριτών» μίλησα και για τη δική μου εμπειρία στον πόλεμο της Βηρυτού, το 1982, όταν έφτασα απεσταλμένη από την Ελληνική Ραδιοφωνία της ΕΡΤ. Εμεινα 25 μέρες.

Το Σάββατο, 21 Μάρτη, στο Μουσείο «Διέξοδος» εγκαινιάστηκε η έκθεση «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και θαυμάσαμε 22 βιβλιοδεσίες του Μπάμπη Λέγγα. Η «Διέξοδος» επιτελεί το έργο της ουσιαστικά γιατί διασώζει, φωτίζει και μεταδίδει την ιστορική μας συνείδηση.

Συγκινηθήκαμε από την παρουσία της 90χρονης Ελένης Καλάκη, Μεσολογγίτισσας, η οποία φροντίζει πενήντα χρόνια το μνημείο του Μάγερ και ανάβει το καντηλάκι του. Μας είπε η ίδια: «Ευχαριστούμε που τιμήσατε την ιερή πόλη του Μεσολογγίου, μια πόλη της οποία η ιστορία δεν γράφτηκε με πένα, αλλά με αίμα, θυσία και αγώνα για την ελευθερία. Η παρουσία σας είναι φόρος τιμής στη μνήμη των ηρώων που θυσιάστηκαν για τα ιερά ιδανικά της πατρίδας. Με τον λόγο και την πένα σας κρατάτε ζωντανή τη μνήμη και μεταφέρετε την ιστορική αλήθεια στις επόμενες γενιές. Είθε το έργο σας να παραμένει πάντα φάρος πολιτισμού, μνήμης και δημοκρατίας».

Η απόφαση του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ να τιμήσει τους πολεμικούς ανταποκριτές σε μια ιστορική στιγμή για όλη την ανθρωπότητα και να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις των 200 χρόνων της Εξόδου του Μεσολογγίου είναι αξιέπαινη και τιμητική προς όλους. Υποκλινόμαστε.