«Ο εξοντωμένος εργαζόμενος δεν είναι δημιουργικός»

Η ελληνικής καταγωγής Αριάννα Χάφινγκτον-Στασινοπούλου ονομάστηκε η νούμερο 12 γυναίκα επιρροής στα ΜΜΕ από το περιοδικό Forbes τo 2009. Τo 2011, το ηλεκτρονικό έντυπο της Huffington Post πουλήθηκε στη γιγαντιαία εταιρεία AOL, η Χάφινγκτον ωστόσο διατήρησε τον τίτλο της αρχισυντάκτριας του Huffington Post Media Group. Αν και κυκλοφορούν φήμες για φοροδιαφυγή, οι οποίες αμαύρωσαν την προεκλογική της εκστρατεία για το κυβερνητικό αξίωμα της Καλιφόρνια το 2003, ή για έλλειψη γενναιοδωρίας απέναντι στους συνεργάτες της, η Χάφινγκτον εξακολουθεί να κυριαρχεί στο σύμπαν των ΜΜΕ όχι μόνο ως δημοσιογράφος, αλλά και ως μια γυναίκα μοντέρνα που κατέχει το μυστικό της επιτυχίας στην επαγγελματική αλλά και την προσωπική ζωή.

Πρόσφατα εξέδωσε το βιβλίο της «Thrive», η ελληνική έκδοση του οποίου από την «Ωκεανίδα» με τίτλο «Δες τη ζωή αλλιώς» την έφερε στην Ελλάδα. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι η Huffington Post μόλις απέκτησε και την ελληνική εκδοχή της. Τη συναντήσαμε στις ΗΠΑ, λίγο πριν έρθει στην Αθήνα.

• Πώς βλέπετε την κατάσταση των ΜΜΕ στις ΗΠΑ; Θεωρείτε ότι γίνεται αντικειμενικό ρεπορτάζ στην περίπτωση, π.χ., των γεγονότων στο Ισραήλ και τη Γάζα;

Τα media έχουν πολύ μεγάλη γκάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τον παραδοσιακό Τύπο μέχρι τα κοινωνικά δίκτυα, παρόλο που συμβαίνει να συγκλίνουν ολοένα και περισσότερο καθώς ο παραδοσιακός Τύπος αποκτά μεγαλύτερη παρουσία στο διαδίκτυο, ενώ τα νέα μέσα ενημέρωσης προβάλλουν δημοσιογραφικές έρευνες. Καταστάσεις σαν τις συγκρούσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων, ειδικά όταν προκαλούν απώλεια ζωής, φυσικά επηρεάζουν τον ρεπόρτερ. Και ενώ η αντικειμενικότητα είναι ουσιώδης, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι οι δημοσιογράφοι δεν συμπάσχουν όταν βρίσκονται μπροστά σε τέτοια δυστυχία. Ενα από τα θέματα που θίγω στο βιβλίο μου είναι ότι η καλλιέργεια της συμπόνιας είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, απαραίτητη προϋπόθεση για να ζει κανείς μια πλήρη ζωή, το αντίθετο μιας ύπαρξης ναρκισσιστικής. Γενικά πρέπει να προσεγγίσουμε τη ζωή πέρα από τα δύο μέτρα της επιτυχίας –το χρήμα και τη δύναμη– και να προσθέσουμε ένα τρίτο που μας ενώνει με τους συνανθρώπους μας, τη συμπόνια.

• Αν το μέτρο μας για την επιτυχία είναι το χρήμα και η δύναμη, τι λέει αυτό για την κοινωνία μας;

Ζούμε σε μια μεταβατική εποχή. Ολο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι ο τρόπος με τον οποίο μετράμε την επιτυχία δεν είναι βιώσιμος. Ο Βέλγος φιλόσοφος Πασκάλ Σαμπό είπε ότι η εξάντληση είναι η αρρώστια του πολιτισμού μας. «Γιατί είμαι τόσο κουρασμένος;» Αυτή είναι η πιο συχνή ερώτηση στο Google. Και η δεύτερη ερώτηση είναι «Γιατί είμαι πάντα κουρασμένος;». Υπάρχει κάτι λάθος, λοιπόν, αν νομίζουμε ότι θα επιτύχουμε επειδή είμαστε πάντα σε εγρήγορση. Μιλάμε για τον ύπνο, την αναζωογόνηση, την αυτοσυγκέντρωση και την προσευχή σαν να είναι πολυτέλειες, new age ή χίπικα, καλιφορνέζικα πράγματα. Πρέπει, όμως, να δούμε τι λέει η επιστήμη. Εχω στο βιβλίο μου 55 σελίδες από επιστημονικές παρατηρήσεις που λένε ότι όλοι, ακόμα και οι ηγέτες, πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στην αναζωογόνηση, στην αποκοπή από τα τεχνολογικά εξαρτήματα. Αλλιώς παίρνουμε κακές αποφάσεις και χαλάμε την υγεία μας.

• Σύμφωνα με το Forbes, είστε η δωδέκατη στη σειρά γυναίκα με επιρροή στον κόσμο. Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας ως εργοδότη στο Huffington Post;

Στο Huffington Post εφαρμόζω τις πεποιθήσεις μου. Θέλω οι υπάλληλοί μας να νιώθουν ότι τους εκτιμάμε ως ανθρώπους, όχι μόνο για τη δουλειά που παράγουν. Κι αυτό σημαίνει ότι μπορούν να δίνουν προτεραιότητα στην υγεία και την ευημερία τους. Για παράδειγμα, έχουμε έναν κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο όταν τελειώνει η δουλειά σου, δεν απαιτούμε να είσαι συνδεδεμένος με το email σου. Αν είναι κάτι επείγον, θα επικοινωνήσουμε με το τηλέφωνο, αλλά αυτό σπάνια συμβαίνει. Το Huffington Post δουλεύει όλο το εικοσιτετράωρο και όλες τις ημέρες της εβδομάδας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι ίδιοι άνθρωποι δουλεύουν ασταμάτητα. Εξάλλου, προσφέρουμε δωμάτια ξεκούρασης, μαθήματα γιόγκα και διαλογισμού, υγιεινή τροφή και άλλους τρόπους ανανέωσης μέσα στη μέρα, τρεις εβδομάδες διακοπές, τη δυνατότητα συμμετοχής σε φιλανθρωπικές δωρεές, ενθαρρύνουμε την εθελοντική εργασία. Αναγνωρίζουμε, λοιπόν, ότι πληρώνουμε τους υπαλλήλους μας για την κρίση, τις ιδέες και την ποιότητα της δουλειάς τους. Οχι για την αντοχή τους.

• Οταν αρχίσατε το Huffington Post, ήταν για τις ανεξάρτητες δημοσιογραφικές φωνές. Τώρα που έχει αγοραστεί από το AOL, υπάρχει κίνδυνος να χάσει την ανεξαρτησία του;

Το Huffington Post είναι ιδιοκτησία του AOL εδώ και 3 χρόνια, αλλά έχει διατηρήσει απόλυτη ανεξαρτησία. Ονομάζουμε το ρεπορτάζ μας «πέρα από την Αριστερά και τη Δεξιά», γιατί αν δεις τα προβλήματα του κόσμου τη σημερινή εποχή, δεν θα μπορούσες να τα προσδιορίσεις σε ζητήματα της Αριστεράς ή της Δεξιάς.

• Πιστεύετε ότι η δημοσιογραφία έχει αρχίσει να καταστρέφεται από το ίντερνετ, όπου ο καθένας μπορεί να γράψει οτιδήποτε χωρίς έγκυρη πηγή; Πιστεύετε ότι θα επιβιώσει στη νέα αυτή εποχή;

Αυτό που βιώνουμε είναι η σύμπτυξη δημοσιογραφικών επιχειρήσεων και διαδικτυακών πλατφορμών. Το Huffington Post είναι μια δημοσιογραφική επιχείρηση που απασχολεί 800 δημοσιογράφους, ρεπόρτερ, συντάκτες και τεχνικούς, αλλά και μια πλατφόρμα που δίνει φωνή σε χιλιάδες. Βέβαια, δεν γράφει ο καθένας – πρέπει να έχεις γνώση του θέματος και ποιότητα γραφής για να γράψεις στο Huffington Post. Οι μπλόγκερ γράφουν σε μας γιατί θέλουν μια μεγάλη πλατφόρμα ώστε να κοινοποιήσουν τις ιδέες τους. Το Huffington Post έχει 95 εκατομμύρια επισκέπτες σε 11 χώρες και είμαστε έτοιμοι να το εγκαινιάσουμε και στην Ινδία, τη Μέση-Ανατολή και την Ελλάδα μέχρι το τέλος του χρόνου.

• Νομίζετε ότι ο Τύπος πεθαίνει παρ’ όλα αυτά;

Οχι, πιστεύω απόλυτα ότι θα διατηρηθεί. Υπάρχει ακόμα κάτι στο DNA μας που μας κάνει να θέλουμε να διαβάσουμε εφημερίδα, να κρατήσουμε κάτι στα χέρια μας. Ακόμα και οι κόρες μου, που είναι στη δεκαετία των είκοσι, θέλουν να διαβάζουν περιοδικά. Νομίζουμε ότι όταν αναπτύσσεται μια νέα μορφή, η παλιά πεθαίνει, αλλά αυτό δεν συμβαίνει.

• Τι έχετε να πείτε για τους «πολέμους της πληροφόρησης», όπως στην περίπτωση της σύγκρουσης της Ρωσίας με την Ουκρανία;

Και βέβαια έχουμε πολέμους πληροφόρησης όταν αντίθετες παρατάξεις κατασκευάζουν η καθεμιά τη δική της παραλλαγή των γεγονότων… Πιστεύω, όμως, ότι ο πιο ιερός ρόλος του δημοσιογράφου είναι να ξετρυπώνει την αλήθεια.

• Ελέγχετε τα παραρτήματα του Huffington Post στις ξένες χώρες;

Ναι, βέβαια. Το Huffington Post εξαπλώνεται στον κόσμο, αλλά παραμένουμε υπεύθυνοι για τη σύνταξη. Στην κάθε χώρα συνεταιριζόμαστε με έναν σημαντικό φορέα των τοπικών ΜΜΕ, διαλέγουμε από κοινού τον διευθυντή σύνταξης και τη δημοσιογραφική ομάδα και συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε.

• Αν ξαναρχίζατε τη ζωή σας, τι θα αλλάζατε;

Θα ανησυχούσα λιγότερο (γέλια). Ειδικά εμείς οι γυναίκες χάνουμε τον χρόνο μας σε αρνητικές φαντασιώσεις. Ο Μοντέν, o Γάλλος φιλόσοφος, είπε ότι έζησε πολλές δυστυχίες, αλλά οι περισσότερες δεν συνέβηκαν ποτέ (γέλια). Στο βιβλίο μου αποκαλώ αυτή τη φωνή τον «ενοχλητικό συγκάτοικο του νου». Η φωνή που ανησυχεί, που μας επικρίνει, που επικρίνει άλλους δεν είναι ο αληθινός μας εαυτός ούτε η φωνή της αλήθειας. Θα ήθελα πολύ να το είχα συνειδητοποιήσει αυτό νωρίτερα και να ζούσα όπως είπε ο Ρούμι, ο ποιητής: «Ζήσε τη ζωή σου σαν να ήταν όλα συναρμολογημένα για σένα». Κι όταν τα πράγματα πάνε στραβά, είναι σημαντικό να βλέπουμε τι συμβαίνει και γιατί. Οπως είπε ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας και φιλόσοφος, συχνά υπάρχει μια κρυφή χάρη ακόμα και στα χειρότερα πράγματα.

• Πώς διώχνετε τον «ενοχλητικό συγκάτοικο»;

Λίγο-πολύ σαν να ήταν μικρό παιδάκι. Κάνω διαλογισμό κάθε μέρα και κάθε μέρα ακούω τη φωνή που θέλει να με παρασύρει, την ακούω, την παρατηρώ, αλλά ξαναγυρίζω στη συγκέντρωσή μου… Για μένα το πρώτο βήμα ήταν να αυξήσω τον ύπνο μου από 4-5 ώρες σε 7-8. Ο ύπνος είναι πραγματικά ένα θαυμαστό φάρμακο για την υγεία, τη δημιουργικότητα και την πνευματική οξυδέρκεια.

Πριν από επτά χρόνια κατέρρευσα από υπερκόπωση, έλλειψη ύπνου και εξουθένωση – αυτό ήταν που με έκανε να αρχίσω την «εκστρατεία» αποκατάστασης της αξίας του ύπνου, της αναζωογόνησης και της συνειδητοποίησης ότι ζούμε κάτω από τη μαζική αυταπάτη ότι ο μόνος τρόπος να πετύχουμε είναι να είμαστε συνεχώς «συνδεδεμένοι» με τα «εξαρτήματα» και τη δουλειά μας. Η αλήθεια είναι ότι αυτό ακριβώς σκοτώνει τη δημιουργικότητα. Από τότε που έχω αρχίσει να φροντίζω τον εαυτό μου, είμαι πιο δημιουργική και πιο παραγωγική. Ο Μπιλ Κλίντον έχει πει ότι έκανε τα μεγαλύτερα λάθη στη ζωή του όταν ήταν κουρασμένος.

Oι νέοι στην Ελλάδα πληρώνουν τις αμαρτίες των γονιών τους

• Τι έχετε να πείτε για την ελληνική οικονομική κρίση;

Είναι οδυνηρό αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, η απίστευτα υψηλή ανεργία των νέων, που πληρώνουν τα αμαρτήματα των γονέων τους, και η προτεραιότητα στα οικονομικά μέτρα αντί για την ευημερία των πολιτών. Αλλά έχω μείνει κατάπληκτη με την ιδιοφυΐα που έχουν δείξει οι Ελληνες. Ενα πράγμα που στοχεύουμε με το Huffington Post στην Ελλάδα είναι να αναδείξουμε τις υπέροχες ιδέες και επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που έχουν αρχίσει να προβάλλουν.

«Οι γυναίκες μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο»

• Πιστεύετε ότι η αναγνώριση της θηλυκής μας πλευράς θα άλλαζε τα πράγματα προς το καλύτερο;

Ποιότητες σαν τη συλλογικότητα, την ομαδική δουλειά και την προσαρμοστικότητα γίνονται όλο και πιο σημαντικές. Οι γυναίκες άλλοτε μας δίνουν το καλό παράδειγμα και άλλοτε αισθάνονται ότι πρέπει να μιμηθούν το ανδρικό πρότυπο, να μιλούν και να πράττουν με τον τρόπο που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση, στο να είμαστε πάντα διαθέσιμοι, να εξουθενωνόμαστε, επιδρώντας έτσι αρνητικά στην υγεία και τις σχέσεις μας.

• Πώς βλέπετε το μέλλον των νέων γυναικών της εποχής μας;

Αυτό που εξηγώ στο βιβλίο μου είναι ότι πολλές γυναίκες στα είκοσί τους έχουν αρχίσει να επαναξιολογούν το νόημα της επιτυχίας, μερικώς λόγω του στρες που υπάρχει στη ζωή μας και που νομίζω ότι μας έχει οδηγήσει στην «τρίτη οικογενειακή επανάσταση». Η πρώτη μάς έδωσε το δικαίωμα της ψήφου. Η δεύτερη την ευκαιρία να έχουμε υψηλές θέσεις εργασίας. Ενώ η τρίτη δεν μας δίνει μόνο την ευκαιρία να βρισκόμαστε στην κορυφή του κόσμου, αλλά και να αλλάξουμε τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος δυσλειτουργεί. Το 75% των εξόδων ιατρικής περίθαλψης στην Αμερική έχουν να κάνουν με χρόνιες ασθένειες εξαιτίας του στρες. Οι γυναίκες πληρώνουν μεγαλύτερο τίμημα: όταν κάνουν αγχωτικές δουλειές έχουν 40% περισσότερες πιθανότητες να πάθουν καρδιακή προσβολή και 60% περισσότερες πιθανότητες για διαβήτη. Εσωτερικεύουμε, λοιπόν, το άγχος περισσότερο από τους άνδρες.