Αντε πάλι να αρχίσουμε να μιλάμε για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα, άντε πάλι να πούμε για τις υποκλοπές σε δημοσιογράφους, άντε πάλι να γίνει αναφορά στη δολοφονία Καραϊβάζ, άντε πάλι να λέμε για τη θέση 107 της χώρας μας. Πολύ ενδιαφέροντα όντως και τα επαναλαμβάνουμε συνεχώς, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη ποσώς ενοχλείται, το ίδιο και τα μεγάλα ΜΜΕ. Ούτε καν ενδιαφέρονται.
Γι’ αυτό και δεν έδωσαν καμία σημασία στην τριήμερη επίσκεψη στη χώρα μας μιας αντιπροσωπείας που αποτελούνταν από έξι μέλη της Ομάδας Ταχείας Ανταπόκρισης για την Ελευθερία των Μέσων Ενημέρωσης (MFRR): το ARTICLE 19 Europe, το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ελευθερία του Τύπου και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ECPMF), την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ), τη Free Press Unlimited (FPU), το Διεθνές Ινστιτούτο Τύπου (IPI) και το Osservatorio Balcani e Caucaso Transeuropa (OBCT). Σε αυτά προστέθηκαν η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) και οι Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα (RSF).
Ηρθαν λοιπόν στην Ελλάδα μεταξύ 25 και 27 Σεπτεμβρίου και έκαναν πολλές συναντήσεις με κρατικούς φορείς, με ΜΜΕ, με την ΕΣΗΕΑ, με φορείς της κοινωνίας των πολιτών κ.ά. Την Τετάρτη το μεσημέρι έδωσαν και συνέντευξη Τύπου στην ΕΣΗΕΑ για να δημοσιοποιήσουν τα συμπεράσματά τους. Για να επιστρέψω στον αρχικό μου προβληματισμό, ξέρετε πόσοι δημοσιογράφοι ήμασταν στην αίθουσα ώστε να τους ακούσουμε; Ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός ή έστω των δύο χεριών.
Τέλος πάντων, η αποστολή εντόπισε τέσσερις σημαντικές συστημικές προκλήσεις για την Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα: παράνομες παρακολουθήσεις, απειλές κατά της ασφάλειας των δημοσιογράφων, καταχρηστικές αγωγές, καθώς και οικονομικές και πολιτικές πιέσεις. Και ζητούν: η κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο να υιοθετήσουν τροποποιήσεις της νομοθεσίας, οι οποίες θα υποχρεώνουν τους αρμόδιους εισαγγελείς να παρέχουν αιτιολόγηση για κάθε παρακολούθηση που πραγματοποιείται. Η κυβέρνηση να προτείνει γρήγορα και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκδώσει το σχετικό διάταγμα που θα ρυθμίζει τη χρήση των κατασκοπευτικών λογισμικών από το κράτος. Η κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο να αποφύγουν τη λήψη μέτρων που αποδυναμώνουν τη λειτουργική ανεξαρτησία της ΑΔΑΕ και να διασφαλίσουν ότι η αρχή είναι ελεύθερη να εκτελέσει τη λειτουργία της να διερευνήσει τις υποκλοπές χωρίς πολιτικές πιέσεις. Αυτό το τελευταίο το είδαμε χθες να γίνεται, αλλά από την ανάποδη, με την κυβέρνηση να προσπαθεί να ελέγξει την ΑΔΑΕ.
Ζητούν επίσης από την κυβέρνηση να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την καλύτερη ρύθμιση της δίκαιης και χωρίς διακρίσεις κατανομής της κρατικής διαφήμισης στα ΜΜΕ. Να μην έχει λίστες Πέτσα δηλαδή. Ζητούν κι άλλα πράγματα, αλλά δεν ξέρω πόσα από αυτά θα έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μάλλον κανένα. Εδώ το μέγαρο Μαξίμου πήρε την ΕΡΤ και το ΑΠΕ-ΜΠΕ απευθείας στα χέρια του, σιγά μη νοιαστεί ξαφνικά για την ελευθερία του Τύπου. Φωνάζουμε εμείς, αλλά, ειλικρινά, μου μοιάζει πολύ μάταιο πλέον.
