Με τη νέα χρονιά δεν πρέπει να αφήσουμε να επιβεβαιωθεί το άκρως μοιρολατρικό μότο πως «οι λαοί έχουν την ηγεσία που τους αξίζει».
Γιατί δεν μας αξίζει η πιο ιδιοτελής ηγεσία στην ιστορία της μεταπολίτευσης: μια ηγεσία με χαρακτηριστικά ιταλικής «φαμίλιας» που πάνω απ’ όλα βάζει το δικό συμφέρον με τις «μπίζνες» και τις μίζες κάθε είδους.
Δεν μας αξίζει μια φαύλη ηγεσία που κάνει κουρελόχαρτο το Σύνταγμα και τους νόμους, που καταρτίζει νομοσχέδια εξυπηρέτησης φίλιων επιχειρηματικών συμφερόντων, που δίνει βορά – είτε απευθείας, είτε μέσω ΣΔΙΤ – σε αεριτζήδες και αρπακτικά μιας κρατικοδίαιτης τάξης που ζει εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Δεν μας αξίζει μια ηγεσία που, καταστρατηγώντας κάθε έννοια ατομικών δικαιωμάτων, παραβιάζει το απόρρητο των επικοινωνιών, που υποκλέπτει τις συνομιλίες πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων,του Αρχηγού του Στρατού, ακτιβιστών, ακόμα και υπουργών της ίδιας της κυβέρνησης. Ή, όπως το διατύπωσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, από το βήμα της βουλής απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό: «Επί ΣΥΡΙΖΑ η ΕΥΠ παρακολουθούσε τη λεγόμενη Greek Mafia, ενώ επί των ημερών σας η Υπηρεσία διοικούνταν από τη Greek Mafia».
Δεν μας αξίζει μια ηγεσία που έχει αναγάγει σε επιστήμη το γκεμπελικό μότο «όσο πιο χοντροκομμένο το ψέμα, τόσο πιο πιστευτό». Που καθημερινά οι υπουργοί της λένε τα πιο γκροτέσκα ψέματα: από τον Άδωνι που μάς παραμυθιάζει ότι ο πληθωρισμός οφείλεται στους εξωγήινους και το «καλάθι του νοικοκυριού» είναι περίπου οι Μάγοι με τα Δώρα, μέχρι τον «πρώην Κνίτη» Θεοδωρικάκο που προσπαθεί να μάς πείσει ότι οι δολοφόνοι του Σαμπάνη, του Φραγκούλη, του Μάγγου και του Γρηγορόπουλου είναι φιγούρες βγαλμένες από πίνακα της Αναγέννησης που αναπαριστά εξαϋλωμένους Αγγέλους με φτερά.
Δεν μας αξίζει μια ηγεσία που έχει βουλιάξει τον τόπο στα δυσώδη νερά του νεποτισμού, της οικογενειοκρατίας και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Ανιψιοί, κουμπάροι και κολλητοί έχουν πέσει σαν τις ακρίδες στον κρατικό κορβανά και «τρώνε, τρώνε, τρώνε»! Ο Δημητριάδης, ο Μπρατάκος, ο Κοντολέων (για τα μάτια του οποίου ψηφίστηκε νόμος που παραβίαζε το νόμο) και πλείστοι όσοι άλλοι. Οι απευθείας αναθέσεις στα χρόνια της Μητσοτακικής διακυβέρνησης έφθασαν αισίως τα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ, οι στρατιές των μετακλητών χτύπησαν κόκκινο και αυτά είναι μόνο λίγα απ’ όσα… δεν ξέρουμε εξαιτίας των Πετσωμένων ΜΜΕ και ίσως μάθουμε αργότερα τα επόμενα χρόνια.
Δεν μας αξίζει μια ηγεσία που βλέπει το Περιβάλλον σαν αναλώσιμο υλικό και επιτρέπει στα ιδιωτικά συμφέροντα να αλωνίζουν σε περιοχές Natura, σε παραλίες και τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
Δεν μας αξίζει μια ανίκανη ηγεσία που με την πρώτη κακοκαιρία αφήνει ανθρώπους να ξεπαγιάζουν επί ώρες στην Αττική Οδό, που δείχνει ασύγγνωστη ολιγωρία και αφήνει να καίγονται επί μέρες η Εύβοια και η Αττική, εξαιτίας του επιτελικού…μπάχαλου. Είναι οι ίδιοι που επιδόθηκαν σε απίστευτη τυμβωρυχία και τάχα θα τα έκαναν καλύτερα και θα έσωναν τον κόσμο στο Μάτι!
Δεν μας αξίζει μια ηγεσία που εξαιτίας όλων αυτών αφήνει τη χώρα να βουλιάζει στο τέλμα της παρακμής και της απελπισίας, χωρίς να έχει την τσίπα και το φιλότιμο να «παραιτήσει» έστω και έναν υπουργό. Που προσπαθεί να μας πείσει ότι τα έχει όλα καλώς καμωμένα και πως, δεδομένων των συνθηκών, δεν γινόταν τίποτα καλύτερο.
Δεν μας αξίζει πολύ περισσότερο ένας αλαζόνας ηγέτης που διαχρονικά παραβιάζει τους κανόνες (πότε σπάζοντας την καραντίνα και πότε παραβαίνοντας τους νόμους) και αποδεικνύεται άβουλος, δειλός και – εάν του το επιτρέψουμε – μοιραίος για τον τόπο.
Πραγματικά, δεν μας αξίζει! Όμως, από εμάς εξαρτάται…
