Αφαιρέθηκε το ΝΙ,απομένει το… σίγμα

Από τη ΝΕΡΙΤ στην ΕΡΤ ο δρόμος ήταν μια… αφαίρεση, τόσος όσο να απαλειφθεί το ΝΙ που στοίχειωνε επί διετία το Ραδιομέγαρο. Ευτυχώς που δεν έφτασε την επταετία, όπως πιθανόν ονειρεύονταν οι εμπνευστές του…

Ομως τα δύσκολα τώρα αρχίζουν, και δεν έχουν να κάνουν με τα στοιχειώδη μιας ραδιοτηλεόρασης, όπως πρόγραμμα, οργανογράμματα και κανονισμοί. Κυρίως έχουν να κάνουν με την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την υλοποίηση φρέσκων ιδεών, που θα σηματοδοτούν το νέο τοπίο της δημόσιας τηλεόρασης και του δημόσιου ραδιοφώνου.

Αν στις προθέσεις των διοικούντων, προσωρινών ή μόνιμων, είναι να αναβιώσουν ένα ξεπερασμένο μοντέλο τηλεοπτικό-ραδιοφωνικό, τότε η επιδίωξη για μια σύγχρονη ραδιοτηλεόραση θα θαφτεί στις καλές προθέσεις και μόνο. Ταυτόχρονα αν επικρατήσει η λογική της παρέας και των κολλητών, τότε χαιρετίσματα στις… μαγκούρες.

Αν ισχύουν οι πληροφορίες περί μοιράσματος εκπομπών και αξιοποίησης ημετέρων, τότε κακή αρχή γίνεται στης Αγίας Παρασκευής τα μέρη. Αν δε, όπως ισχυρίζονται κακές γλώσσες, διευθυντικά στελέχη απαξιώνουν δημοσιογράφους της ΕΡΤopen, με φράσεις όπως «δεν σας ξέρει η μάνα σας και ζητάτε εκπομπές», τότε μάλλον στραβά ξεκινάει το πείραμα.

Η μέθοδος της απαξίωσης ώστε να προωθηθούν οι φίλοι τής εκάστοτε διοίκησης μόνο το σκαιό παρελθόν θυμίζει και όχι το πολύ απώτερο. Και ένα ερώτημα: Τι θα γίνει με τους συνταξιούχους που εξακολουθούν να παρέχουν υπηρεσίες στο Ραδιομέγαρο, ομνύοντας στο όνομα των νέων διοικούντων που τους θεωρούν αναντικατάστατους λόγω προσωπικών σχέσεων;

Είναι σαφές ότι οι σχέσεις μεταξύ των εργαζομένων θα απαιτήσουν αρκετό χρόνο για να ομαλοποιηθούν, τουλάχιστον σε επαγγελματικό επίπεδο, γιατί σε προσωπικό μάλλον δυσκολεύει το πράγμα…

Η ΕΡΤ έχει ανάγκη από τη σύγχρονη ματιά στα γεγονότα, να δημιουργεί ειδήσεις και θέματα και κυρίως να παρεμβαίνει στην καθημερινότητα του πολίτη. Δηλαδή μια σύγχρονη ραδιοτηλεόραση που δεν θα αντιγράψει τα φθαρμένα ιδιωτικά πρότυπα, στα οποία διάφορα στελέχια ομνύουν ακόμα και σήμερα. Η λογική «αυτό ξέρουν, αυτό εμπιστεύονται» καλό είναι να αφεθεί στην παρακμή της.

Οπως και τα σενάρια ότι οι «προσωρινοί» θα «καθαρίσουν» το μαγαζί και θα ‘ρθουν οι μόνιμοι να το στρώσουν…

Τώρα είναι η χρυσή ευκαιρία να αποκτήσει η ελληνική κοινωνία σύγχρονο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, με τις αδυναμίες της αρχής και με την απαραίτητη πίστωση χρόνου για να μην επαναληφθούν τα τραγικά λάθη του παρελθόντος. Σε διαφορετική περίπτωση θα ισχύσει το «τι είχαμε τι χάσαμε…».