Το κανάλι της Βουλής στο «άρμα» της ΕΡΤ…

Επειτα από τη σχεδόν 10ωρη ακρόαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΡΤ από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και τα όσα απίθανα συνέβησαν, έρχεται πλέον η ώρα για δουλειά…

Ο νέος διευθύνων σύμβουλος, βέβαια, ο Λάμπης Ταγματάρχης, πέραν όλων των άλλων θα έχει να αντιμετωπίσει ακόμα και εντός του Ραδιομεγάρου αμφισβήτηση που θα φτάνει μέχρι του σημείου της… πλάκας.

Θα πρέπει να το προσπεράσει, να αποκαταστήσει την ηρεμία μεταξύ εργαζομένων που έχουν χωριστεί σε δύο «στρατόπεδα» εδώ και πάνω από 20 μήνες, να βάλει στην άκρη τα παλιά στραβά και ανάποδα μεταξύ στελεχών, συνδικαλιστών ακόμα και παλιών «φατριών».

Θα πρέπει να εμπιστευτεί πρόσωπα σε καίριες θέσεις, να αποφύγει αποκλεισμούς, να μοιράσει το «παιχνίδι», να ξαναβάλει μπροστά τη μηχανή παραγωγής προγράμματος, αλλά και να αναδιοργανώσει σύντομα το πρόγραμμα, τις λειτουργίες της ΕΡΤ, να βάλει μπροστά τη δημιουργία του δικτύου παροχής σήματος και πάει λέγοντας…

Αν όμως θέλει πραγματικά να αποδείξει ότι δεν τον πτοούν όσα συνέβησαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, ότι δεν φοβάται να συγκρουστεί, ότι είναι αποφασισμένος να αλλάξει τα πράγματα και να δημιουργήσει ένα διαφορετικό μοντέλο δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, με άλλη φιλοσοφία, νοοτροπία και προσανατολισμό, οφείλει σύντομα να κάνει και μια… πρόταση.

Και βέβαια η συγκεκριμένη πρόταση πρέπει να υποστηριχτεί όχι μόνο από σύσσωμο το νέο Δ.Σ. της ΕΡΤ αλλά και από τον υπουργό Επικρατείας, αρμόδιο για τα ΜΜΕ, Νίκο Παππά, ο οποίος άλλωστε πήρε και την απόφαση να τοποθετήσει τη συγκεκριμένη διοίκηση στον νέο ραδιοτηλεοπτικό φορέα…

Ο Λάμπης Ταγματάρχης, λοιπόν, θα πρέπει επιτέλους να προτείνει την ένταξη της τηλεόρασης της Βουλής στο «άρμα» της ΕΡΤ, η οποία θα αναλάβει, όπως θα έπρεπε εξαρχής, τη χρηματοδότησή της και φυσικά τον προγραμματισμό της.

Και γιατί, θα ρωτήσουν ορισμένοι, πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο;

Κατ’ αρχάς, διότι είναι αδιανόητο ένα μέσο να διοικείται από αυτόν με τον οποίο κατά κύριο λόγο… ασχολείται. Δηλαδή, από τη Βουλή – και ουσιαστικά από τον/την εκάστοτε πρόεδρο, με τις παρεμβάσεις ενίοτε και κάποιων αντιπροέδρων.

Αλλά και για μια σειρά άλλους λόγους. Με πρώτο και σημαντικότερο, ότι με αυτήν την κίνηση ενσωμάτωσης της τηλεόρασης της Βουλής στην ΕΡΤ θα εξοικονομηθούν σε εξαιρετικά χαλεπούς καιρούς άμεσα 3 με 3,5 εκατ. ευρώ.

Αυτό είναι το ποσό που υπολογίζεται ότι ξοδεύεται για τη λειτουργία της. Κι αυτό, τα τελευταία χρόνια. Γιατί πριν, τη δεκαετία του 2000, το κόστος λειτουργίας της έφτανε, αν δεν ξεπερνούσε κάποιες φορές, ακόμα και τα 10 εκατ. ευρώ!

Η διαχείριση όμως ενός τέτοιου καναλιού εντός της ΕΡΤ θα μειώσει το κόστος του κάτω από τις 500 χιλιάδες ευρώ (ίσως και χαμηλότερα) και αυτά τα χρήματα δεν θα προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από το ανταποδοτικό τέλος, κάτι που δικαιολογείται καθώς η μετάδοση όσων συμβαίνουν στη Βουλή είναι μια ανταπόδοση στους πολίτες. Και για τα δύο αυτά -μείωση υπέρογκου κοστολογίου, ανταπόδοση στους πολίτες- φαίνεται ότι ενδιαφέρεται και η σημερινή πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Μια ενσωμάτωση μάλιστα στο «άρμα» της ΕΡΤ θα έβαζε τέρμα και στα επικριτικά σχόλια για τον τρόπο με τον οποίο της καταλογίζουν ότι… (μετα)χειρίζεται την τηλεόραση της Βουλής.

Ενας τέτοιος τηλεοπτικός σταθμός μπορεί (και πρέπει) να λειτουργεί συμπληρωματικά εντός της ΕΡΤ, ενώ έτσι θα υπάρξει και η δυνατότητα ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού από μια διοίκηση για το ενιαίο δίκτυο λειτουργιών της. Θα αξιοποιηθεί και θα κατανεμηθεί καλύτερα ο τεχνολογικός εξοπλισμός, θα υπάρξει ισορροπία στις γραφειοκρατικές διαδικασίες, θα μειωθούν (αν δεν εξαφανιστούν) συχνές αλληλοκαλύψεις κ.ά.

Μπορούν όμως παράλληλα να γίνουν και μια σειρά κινήσεις που θα οδηγήσουν σε σημαντικές οικονομίες κλίμακος. Για παράδειγμα, δεν είναι απαραίτητο η ΕΡΤ να διατηρεί (να ξαναστήσει ουσιαστικά) τη Μουρούζη/Ρηγίλλης για να κάνει κυρίως -μεταξύ άλλων- κάποιες απευθείας συνδέσεις, να φιλοξενεί καλεσμένους, δηλώσεις, συνεντεύξεις.

Ούτε βέβαια χρειάζεται, όπως ακούστηκε, να γίνει εκεί Μουσείο Ραδιοτηλεόρασης, αφού κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει σε χώρους της Κατεχάκη – άλλωστε εκεί σχεδιαζόταν (πριν από το λουκέτο και το μαύρο) να γίνει και το Εικονικό Μουσείο της ΕΡΤ.

Η Μουρούζη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για οικονομική απόδοση (πώληση ή ενοικίαση) και οι υπηρεσίες-λειτουργίες (γραφεία, μικρό στούντιο για απευθείας μεταδόσεις κ.ά.) που θα βρίσκονταν εκεί να μεταφερθούν στα γραφεία της τηλεόρασης της Βουλής ώστε να μειωθεί και το κόστος και να αξιοποιηθεί περαιτέρω ο εκεί τεχνολογικός εξοπλισμός.

Και το προσωπικό, όμως, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περαιτέρω εντός της ΕΡΤ, η οποία θα προσφέρει (έτσι κι αλλιώς γινόταν παλιά) χωρίς επιβάρυνση πρόγραμμα στην τηλεόραση της Βουλής, καθώς οι αγορές θα γίνονται συνολικά για τις λειτουργίες του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Με μια τέτοια ενσωμάτωση θα αποφευχθεί πλέον και το απίστευτο φαινόμενο, να μεταδίδει συνεδριάσεις Επιτροπών ή Ολομέλειας το κανάλι της Βουλής και το ίδιο να αναμεταδίδεται από τη ΝΕΤ, την ΕΤ1 ή την ΕΤ3.

Ετσι κι αλλιώς το σήμα του καναλιού της Βουλής θα συμπληρώνει το ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ και θα μεταδίδεται από το δικό της δίκτυο, όταν βέβαια και όποτε το αποκτήσει.