Επάγγελμα φωτορεπόρτερ

Oι συναρπαστικές περιπέτειες, όπως και οι μεγάλοι έρωτες, συχνά ξεκινάνε από μια τυχαία αφορμή που τελικά αποδεικνύεται σημαδιακή. Για τον πολυβραβευμένο φωτορεπόρτερ Γιάννη Μπεχράκη, που «έφυγε» στις 2 Μαρτίου στα 59 του χρόνια έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο, οι αφορμές για να ερωτευτεί το επάγγελμα του φωτογράφου ήταν δύο: ένα λεύκωμα του Time-Life, που έπεσε στα χέρια του όταν ήταν μικρός, τον οδήγησε να σπουδάσει φωτογραφία σε ιδιωτική σχολή της Αθήνας και σε βρετανικό Πανεπιστήμιο.

Μετά, όπως συνήθιζε να λέει, «ήταν μια ταινία που μου άλλαξε τη ζωή». Το πολιτικό θρίλερ του 1983 «Αποστολή στη Νικαράγουα» τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με το δημοσιογραφικό φωτορεπορτάζ. Η ζωή του Γιάννη Μπεχράκη αποδεικνύεται εξίσου κινηματογραφική όσο το σενάριο της ταινίας -στην οποία ο φωτορεπόρτερ Νικ Νόλτε βρίσκεται στη δίνη του εμφυλίου, παίζοντας ρόλο στα γεγονότα που οδηγούν στην ανατροπή του δικτάτορα Σομόζα.

Το σημαντικό έργο και η πολυκύμαντη ζωή του Γιάννη Μπεχράκη δεν ερμηνεύονται με όρους καριέρας -όσο και αν από τη δουλειά του δεν έλειψαν ούτε οι διεθνείς διακρίσεις, ούτε η εκτίμηση και ο θαυμασμός των συναδέλφων του. Η πορεία του μοιάζει με ταξίδι στην κόψη του κύματος, με τα βήματά του να τον οδηγούν σε κάποια από τα πιο επικίνδυνα και ενδιαφέροντα σημεία του πλανήτη, στην καρδιά γεγονότων που σημάδεψαν τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες.

Η πρώτη του αποστολή ήταν το 1989 στη Λιβύη του Μουάμαρ Καντάφι. Από τότε βρέθηκε σε δεκάδες χώρες, σε εμπόλεμες ζώνες, από τα φλεγόμενα Βαλκάνια της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας ώς την Τσετσενία και την Ουκρανία, τις εκστρατείες του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή, τις αιματηρές εμφύλιες συρράξεις στη Σομαλία και τη Σιέρα Λεόνε. Εκεί γλίτωσε παρά τρίχα από ενέδρα θανάτου στην οποία σκοτώθηκαν δύο συνεργάτες του, ο ένας, στενός φίλος του.

Κάλυψε από κορυφαία αθλητικά γεγονότα και φυσικές καταστροφές μέχρι το ελπιδοφόρο ξέσπασμα της «αραβικής άνοιξης» και τον βάρβαρο πόλεμο «δι’ αντιπροσώπων» στη Συρία. Το 2008-09 διετέλεσε επικεφαλής του φωτογραφικού τμήματος του Reuters στο Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη. Το 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα καλύπτοντας την οικονομική κρίση και τις λαϊκές αντιδράσεις. «Γινόμαστε οι φωνές των ανθρώπων που μας χρειάζονται» είχε πει για τις συγκλονιστικές φωτογραφίες που τράβηξε αποτυπώνοντας το ριψοκίνδυνο πέρασμα των προσφύγων στο Αιγαίο και στην Ειδομένη, οι οποίες του χάρισαν τo βραβείο του «Φωτογράφου της Χρονιάς» για τον Guardian το 2015 και το Pulitzer φωτογραφίας το 2016, που μοιράστηκε με τους συναδέλφους του Αλκη Κωνσταντινίδη και Αλέξανδρο Αβραμίδη.

Ο Γιάννης Μπεχράκης άφησε πίσω του τη σύζυγό του Ρεβέκκα και τα δύο παιδιά του, Δημήτρη και Ελισάβετ.

Συλλυπητήρια

Η είδηση του θανάτου του Γιάννη Μπεχράκη προκάλεσε βαθιά οδύνη στους συναδέλφους του. Η Ενωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας και η Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου εξέφρασαν τα θερμά τους συλλυπητήρια στους οικείους του αλλά και τη συντριβή τους για την πρόωρη απώλειά του. Συλλυπητήρια μηνύματα απεύθυνε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός, τα υπουργεία Πολιτισμού και Μεταναστευτικής Πολιτικής, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ.ά.