Στα 93 του χρόνια «έφυγε» ο δημοσιογράφος Χρήστος Πασαλάρης, που για περισσότερο από επτά δεκαετίες εργάστηκε ως συντάκτης, διευθυντής εφημερίδων, περιοδικών και ως αρθρογράφος και η κηδεία του θα γίνει μεθαύριο στις 14.00 από την Παναγίτσα του Παλαιού Φαλήρου.
Σπούδασε Ιατρική και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Δημοσιογραφία στις ΗΠΑ. Στην Κατοχή έδρασε στον παράνομο Τύπο της Αντίστασης, συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε στο Γουδί και στο Χαϊδάρι. Τη δημοσιογραφική του πορεία την ξεκίνησε από τον «Ριζοσπάστη» το 1946. Την ίδια χρονιά μεταφέρθηκε εξόριστος στη Μακρόνησο ώς τα τέλη του 1950, μαζί με τους Μίκη Θεοδωράκη, Θανάση Κανελλόπουλο, Κώστα Δεσποτόπουλο, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Γιάννη Βούλτεψη και άλλους.
Aπό το 1951 και μετά εργάστηκε ως αρχισυντάκτης σε «Ταχυδρόμο», «Εθνος», «Φιλελεύθερο», «Αθηναϊκή» και «Εμπρός». Από το 1970 ώς το 1974 ήταν διευθυντής στο περιοδικό «Επίκαιρα» του Γιάννη Πουρνάρα. Λίγο πριν από την πτώση της χούντας εκλήθη να διευθύνει τη «Βραδυνή», η οποία τον Ιούλιο του 1974, με την επάνοδο του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ξεπέρασε τα 300.000 φύλλα. Το 1975 ανέλαβε τη διεύθυνση της «Απογευματινής» του Νάσου Μπότση. Το 1983 συμφώνησε με τον Αρη Βουδούρη για τη δημιουργία του «Ελεύθερου Τύπου», με επιτελείς τους Γιάννη Βούλτεψη και Ανδρέα Μπόμη.
Μετέπειτα ανέλαβε τη διεύθυνση της «Μεσημβρινής», ενώ από το 1990 ώς τον Ιούνιο του 2009, εργάστηκε ως διευθυντής ή σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος στις εφημερίδες «Απογευματινή» και «Ελεύθερος Τύπος» και από το 2014 ως κύριος αρθρογράφος και σύμβουλος έκδοσης στην εφημερίδα «Realnews». Ακολούθησε η συνεργασία του με την «Ελευθερία του Τύπου». Εγραψε πολλά βιβλία όπως τα «Πώς να γίνετε δημοσιογράφος», «Οι άσσοι της αστροναυτικής», «Καλημέρα νέα τεχνολογία», «Μια ζωή τίτλοι», «Η ιστορία του Τύπου», «Κάθε παλιό να σβηστεί» κ.ά.
Το 2015 παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα, ενώ είχε τιμηθεί από το ελληνικό κράτος με το μετάλλιο αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης. Η Βουλή καθιέρωσε «Ετήσιο βραβείο κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ» στο όνομα του Χρήστου Πασαλάρη.
