Είναι ένα μνημείο, αυτό στην ΕΡΤ, εντελώς λάθος και αχρείαστο. Χώρια που είναι και κακής αισθητικής.
Το γλυπτό του Κυριάκου Ρόκου λέγεται «Μνήμες & Χρέος» και με αυτό, σύμφωνα με την ΕΡΤ, «τιμήθηκε η μνήμη των 23 ανθρώπων (εργαζομένων της ΕΡΤ και αλληλέγγυων) που στη διάρκεια της διετίας 2013 – 2015 έφυγαν από τη ζωή από αιτίες που συνδέονταν άμεσα ή έμμεσα με το κλείσιμό της».
Χθες είχαμε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου αλλά και τρισάγιο νωρίτερα. Εκεί συνέβη και το φαιδρό γεγονός με τη Ραχήλ Μακρή να διαμαρτύρεται και να λέει τα δικά της την ώρα που μιλούσε ο πρόεδρος της ΕΡΤ Διονύσης Τσακνής.
Ενα μεγαλοπρεπές «σκασμός» από τον Τσακνή και ένα διπλό «σκάσε» αμέσως μετά (προς τη Ραχήλ) ήταν το γεγονός που σημάδεψε τη χθεσινή σεμνή τελετή.
«Εκτυπώσεις Ιρις»
Αλλά αν αυτά που συμβαίνουν στην ΕΡΤ είναι μάλλον φαιδρά, αλλού τα πράγματα είναι πολύ τραγικά.
Οπως στις «Εκτυπώσεις Ιρις», πρώην συνιδιοκτησία του «Πήγασου» και του ΔΟΛ (του οποίου της μετοχές απέκτησε ο Βαγγέλης Μαρινάκης).
Εκεί πληρώθηκαν και πήραν αποζημιώσεις οι μεγάλες κεφαλές της μονάδας όταν την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι και τους οφείλονται δεδουλευμένα τριών μηνών.
Σε προηγούμενο δημοσίευμά μας αποκαλύψαμε τη μεγαλειώδη κίνηση των εννέα διευθυντών της, ο οποίοι 1) απέλυσαν τους εαυτούς τους, 2) εισέπραξαν τις… νόμιμες αποζημιώσεις τους και τα όποια δεδουλευμένα τούς οφείλονταν και 3) επαναπροσλήφθηκαν.
Μετά το δημοσίευμα και, αφού οι υπόνοιες των απλήρωτων εργαζομένων έγιναν βεβαιότητα, πυροδοτήθηκαν εξελίξεις.
Οι διευθυντές που εισέπραξαν συνολικά το ποσόν των 430.000 ευρώ σε αποζημιώσεις, βάζοντας στο χέρι το κεφάλαιο κίνησης και μισθοδοσίας, θορυβήθηκαν.
Στο εργοστάσιο άρχισαν να διαδίδουν «φήμες», προσπαθώντας να εμφανίσουν εαυτούς ως σωτήρες της επιχείρησης και των εργαζομένων, ότι δηλαδή επαπροσλήφθηκαν μεν, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου δε, και μισθούς… πείνας, με μόνο σκοπό να κρατήσουν «όρθιο» το εργοστάσιο μέχρι τουλάχιστον να περιέλθει κατά 50% στον Μαρινάκη που πλειοδότησε στον διαγωνισμό για τον ΔΟΛ, άρα θα διατηρήσει και τη συμμετοχή στην «Ιριδα».
Επισφαλής θέση
Καθώς φαίνεται όμως όλες οι συμβάσεις επαναπρόσληψης είναι αορίστου χρόνου.
Οσον αφορά δε τον μισθό του γενικού διευθυντή, αυτός είναι βάσει της καινούργιας σύμβασης 5.130 ευρώ (δεν το λες και μισθό πείνας!).
Προφανώς, νομικοί σύμβουλοι τους έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Γνωρίζουν ότι αν οι απλήρωτοι εργαζόμενοι στραφούν δικαστικά εναντίον τους, καταθέτοντας ασφαλιστικά μέτρα, η θέση τους θα είναι επισφαλής.
Οι εργαζόμενοι θα δικαιωθούν δικαστικά και θα λάβουν τα δεδουλευμένα τους και όχι μόνο.
Ηδη ένας εκ των διευθυντών φρόντισε να παραιτηθεί, ωστόσο το ερώτημα παραμένει: αυτή η υπό καθεστώς πανικού διοίκηση ποια συμφέροντα εξυπηρετεί;
Κάθε της ενέργεια το τελευταίο διάστημα μοιάζει σαν να στοχεύει στο να διακοπεί η λειτουργία της επιχείρησης.
Ποιος θα επωφεληθεί, όμως, από τη μεταβίβαση του εργοστασίου όχι εν λειτουργία αλλά έπειτα από κατάρρευση και πτώχευση;
Περιμένοντας το ΕΣΡ
Ο Νίκος Παππάς, ως αρμόδιος υπουργός, έχει απευθύνει από την προηγούμενη εβδομάδα το ερώτημα προς το ΕΣΡ ζητώντας από το Συμβούλιο να απαντήσει επισήμως πότε θα γίνει ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες, ποιος θα είναι ο συνολικός αριθμός του και ποιο το αρχικό τίμημα στη δημοπρασία.
Προς το παρόν δεν υπάρχει απάντηση. Να δούμε πόσο θα το αργήσουν ακόμα.
Υπενθυμίζουμε πως μπήκαμε στον Ιούλιο και το ΕΣΡ το κοσκινίζει το θέμα από πέρυσι τον Δεκέμβριο (Νοέμβριο ανέλαβε).
