Εξω φρενών ο Νετανιάχου για το «ράπισμα» του ΟΗΕ

Με πρωτοφανή διπλωματικά αντίποινα παραμονές και ανήμερα των Χριστουγέννων και οξύτατες φραστικές επιθέσεις στην απερχόμενη αμερικανική κυβέρνηση εξακολουθούν να μαίνονται οι λυσσώδεις αντιδράσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου για το καταδικαστικό ψήφισμα 2334 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που ζητά από το Ισραήλ να σταματήσει τους παράνομους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Η εξαιρετικά ασυνήθιστη αποχή των ΗΠΑ και η θετική ομόφωνη ψήφος των υπόλοιπων 14 κρατών–μελών στο Συμβούλιο Ασφαλείας την περασμένη Παρασκευή οδήγησαν στην έγκριση του πρώτου ψηφίσματος από το 1979, που καταδικάζει απερίφραστα την ισραηλινή εποικιστική πολιτική δεκαετιών ως εμπόδιο για την ειρήνευση με τους Παλαιστινίους.

Απηχώντας την (εγκληματικά καθυστερημένη) μομφή της διεθνούς κοινότητας προς το Ισραήλ, αναφέρει πως οι εβραϊκοί οικισμοί στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ δεν έχουν «καμία νομική εγκυρότητα» αλλά συνιστούν «κατάφωρη παραβίαση» του Διεθνούς Δικαίου.

»Παρότι δεν γίνεται λόγος για κυρώσεις, ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς καλωσόρισε την απόφαση, η οποία «δεν λύνει το παλαιστινιακό πρόβλημα, όμως το οριοθετεί».

Εξω φρενών ο Νετανιάχου, κατακεραύνωσε το ψήφισμα ως «επαίσχυντο» και κάλεσε βεβιασμένα τους πρέσβεις των περισσότερων κρατών-μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας -συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανού- για να τους τα… ψάλει διά ζώσης την Κυριακή των Χριστουγέννων!

«Τι θα ‘λεγαν στην Ιερουσαλήμ αν είχαμε καλέσει τον Ισραηλινό πρέσβη ανήμερα του Γιομ Κιπούρ;» αναρωτιόταν εύγλωττα στην εφημερίδα Haaretz υψηλόβαθμος Αμερικανός διπλωμάτης εκφράζοντας τη δυσφορία της κυβέρνησης Ομπάμα, καθώς η αποχή των ΗΠΑ από την ψηφοφορία αποτελεί επισφράγιση των ραγδαία επιδεινούμενων σχέσεών τους με το Ισραήλ την τελευταία οκταετία, θέτοντας σε ανοιχτή -πλην πρόσκαιρη- αμφισβήτηση μια παραδοσιακά άρρηκτη συμμαχία ανάμεσα στα δύο κράτη.

Στο μεσοδιάστημα των επιπλήξεών του στους πρέσβεις, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός προχωρούσε και σε μπαράζ αντιποίνων, ακυρώνοντας την επικείμενη συνάντησή του με τη Βρετανίδα πρωθυπουργό Τερέζα Μέι στο Νταβός της Ελβετίας και την επίσκεψη του Ουκρανού πρωθυπουργού στο Τελ Αβίβ, ανακαλώντας τους πρέσβεις του Ισραήλ από τη Νέα Ζηλανδία και τη Σενεγάλη και κόβοντας παράλληλα μαχαίρι την οικονομική βοήθεια προς την τελευταία.

Αποφάσισε επίσης την άμεση επανεξέταση (και πιθανότατα διακοπή) της ισραηλινής χρηματοδότησης σε οργανώσεις του ΟΗΕ, με φερόμενη πρώτη στον κατάλογο την UNRWA για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Αποκορύφωμα του οργίλου ξεσπάσματος του Νετανιάχου η ευθεία κατηγορία ενώπιον του υπουργικού του συμβουλίου πως η κυβέρνηση Ομπάμα ενορχήστρωσε μεθοδικά την έγκριση του ψηφίσματος ως «κύκνειο άσμα» της πριν παραδώσει την εξουσία στον «φίλο» του, Ντόναλντ Τραμπ.

Στο Τελ Αβίβ κυκλοφορεί έντονη φημολογία για ενδεχόμενη εκδήλωση και δεύτερης κίνησης στο Σ.Α. του ΟΗΕ για το παλαιστινιακό ζήτημα και για πιθανολογούμενη ομιλία του απερχόμενου υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι για τη λύση των δύο κρατών, πριν από την ορκωμοσία Τραμπ στις 20 Ιανουαρίου.

Εκ των πραγμάτων εκεί ποντάρει τώρα το Ισραήλ, μετά και την απόρριψη του καταδικαστικού ψηφίσματος από τον εν αναμονή πρόεδρο των ΗΠΑ, που ξεκαθάρισε μέσω Twitter πως επίκειται άρδην αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής υπέρ του Τελ Αβίβ.

Μιλά δε από μόνη της η επιλογή του νέου Αμερικανού πρέσβη στο Ισραήλ: πρόκειται για τον μεγαλοδικηγόρο του μεγιστάνα Ντέιβιντ Φρίντμαν, γιο ραβίνου, φανατικό θιασώτη και χρηματοδότη εβραϊκών οικισμών στα κατεχόμενα και φυσικά πολέμιο της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.

Ο Νετανιάχου πάντως εξακολουθεί να βρίσκεται στριμωγμένος στο εσωτερικό της χώρας του.

Από τη μια, η αξιωματική αντιπολίτευση και μερίδα του φιλοκυβερνητικού Τύπου τον εγκαλούν πως απομονώνει και ταπεινώνει το Ισραήλ με την αδιέξοδη έως και «θεοπάλαβη» (σύμφωνα με αρθρογράφο της εφημερίδας Maariv) πολιτική του υπέρ του εποικισμού, που γυρίζει μπούμερανγκ.

Κι από την άλλη, σκληροπυρηνικά στελέχη του κόμματός του, Λικούντ, μαζί με τους ακροδεξιούς κι ακόμα παραπέρα κυβερνητικούς του εταίρους τον πιέζουν αφόρητα να φέρει στην Κνεσέτ για τελική κοινοβουλευτική ψήφιση επίμαχο νόμο που θα νομιμοποιεί δεκάδες εβραϊκούς οικισμούς στα κατεχόμενα.