Κραυγή αγωνίας από το Ταμείο του ΟΗΕ για τα Παιδιά, τη γνωστή μας UNICEF, για την τύχη των περίπου 20.000 ανηλίκων που υπολογίζεται ότι παραμένουν παγιδευμένα στη φλεγόμενη Φαλούτζα.
Η διεθνής οργάνωση απηύθυνε έκκληση προς τις επιτιθέμενες ιρακινές δυνάμεις, αλλά και τους τζιχαντιστές μαχητές του «Ισλαμικού κράτους» να δημιουργήσουν ανθρωπιστικούς διαδρόμους για την ασφαλή εκκένωση της πόλης από τους τουλάχιστον 50.000 αμάχους που έχουν εγκλωβιστεί σε αυτήν εν μέσω άγριων μαχών, ενώ ταυτόχρονα προειδοποιεί για τον κίνδυνο υποχρεωτικής στρατολόγησης παιδιών από τους φανατικούς ισλαμιστές.
Οπως δήλωσε ο εκπρόσωπος της UNICEF στο Ιράκ, Πίτερ Χόκινς, «η UNICEF εκτιμά ότι τουλάχιστον 20.000 παιδιά έχουν παγιδευτεί στην πόλη. Ανησυχούμε για την προστασία των παιδιών αυτών που είναι αντιμέτωπα με την ακραία βία. Τα παιδιά κινδυνεύουν με αναγκαστική στρατολόγηση στη μάχη και με αποχωρισμό από την οικογένειά τους.
»Τα παιδιά που έχουν στρατολογηθεί αναγκάζονται να φέρουν όπλα για να μάχονται σε έναν πόλεμο ενηλίκων. Η ζωή τους και το μέλλον τους είναι σε κίνδυνο», τόνισε ο Χόκινς.
Πληροφορίες από την πολιορκημένη πόλη αναφέρουν πως οι ιρακινές επίλεκτες δυνάμεις επανέλαβαν χτες τις επιθέσεις τους στις νότιες συνοικίες, αξιοποιώντας την αεροπορική υποστήριξη που τους παρέχουν τα συμμαχικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη, αλλά αντιμετωπίζουν ισχυρή αντίσταση από περίπου χίλιους μαχητές.
Ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Χαϊντέρ αλ Αμπάντι, επισκέφτηκε χθες το κέντρο διοίκησης της επιχείρησης για την ανακατάληψη της πόλης και ορκίστηκε ότι η ιρακινή σημαία θα υψωθεί στην πόλη μέσα στα επόμενα 24ωρα.
Ομως οι οδομαχίες είναι αγριότατες, οι βόμβες που ρίχνουν τα αεροσκάφη και οι οβίδες του ιρακινού πυροβολικού ισοπεδώνουν ολόκληρες γειτονιές, θυμίζοντας αρκετά τη μάχη για την κουρδική πόλη Κομπάνι, το 90% των κτιρίων της οποίας γκρεμίστηκε, και το δράμα των αμάχων δεν έχει τέλος, καθώς σύμφωνα με τους ελάχιστους κατοίκους που κατόρθωσαν να εγκαταλείψουν το κέντρο της πόλης μετά την έναρξη της επιχείρησης ανακατάληψης, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις πόσιμου νερού και τροφίμων.
Για εξαιρετικά κακές συνθήκες διαβίωσης μιλούν και όσοι κάτοικοι παραμένουν στην πόλη και κατόρθωσαν να επικοινωνήσουν μέσω τηλεφώνων.
