Πιο ξεκάθαρη από ποτέ είναι πλέον η πρόθεση της πολιτικο-στρατιωτικής ηγεσίας του Ισραήλ –και των κατά συρροή εγκληματιών πολέμου που την απαρτίζουν– να επεκτείνει τον πόλεμο της Γάζας, που δεν εξελίσσεται καλά γι’ αυτό, σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέτωπα της Μέσης Ανατολής και ιδανικά να συμπαρασύρει στον πόλεμο τόσο το Ιράν όσο και τις (διστακτικές ακόμα για απευθείας εμπλοκή, αν εξαιρέσεις μια χούφτα φανατικούς νεοσυντηρητικους «ιέρακες» σε θέσεις-κλειδιά) Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό δείχνουν η προχθεσινή εν ψυχρώ δολοφονία τού Νο2 της Χαμάς, Σαλάχ αλ-Αρούρι, στην καρδιά της ελεγχόμενης από τη Χεζμπολάχ Νότιας Βηρυτού, η πρόσφατη αντίστοιχη εκτέλεση του Ιρανού υποστράτηγου στη Δαμασκό και πλήθος άλλα ισραηλινά χτυπήματα στη Συρία, αλλά και το ακόμη «ορφανό» πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα στο Ιράν.
Κατά την προσφιλή μαφιόζικη συνήθειά τους, οι Ισραηλινοί φυσικά δεν έχουν αναλάβει την ευθύνη για κανένα από τα παραπάνω εξόφθαλμα προκλητικά όσο και παράνομα πλήγματα σε ξένα κράτη, με τα οποία δεν βρίσκονται επίσημα σε πόλεμο. Ομως άπαντες γνωρίζουν ποιοι βρίσκονται πίσω από τα χτυπήματα αυτά, αλλά και ποιος είναι ο πραγματικός σκοπούς τους, καθώς ο Νετανιάχου και οι επιτελείς του ταυτίζουν σαφώς την πολιτική τους επιβίωση με τη διεύρυνση της σύρραξης. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει τόσο μεγάλη αγωνία παγκοσμίως για τα αντίποινα που ετοιμάζουν οι οργανώσεις του λεγόμενου «άξονα της αντίστασης», ξεκινώντας από την ίδια τη Χεζμπολάχ, αλλά βέβαια και το ίδιο το Ιράν, είτε άμεσα είτε μέσω των «θυγατρικών» πολιτοφυλακών του σε Ιράκ, Συρία και Υεμένη.
Η πρώτη βαρυσήμαντη αντίδραση στη δολοφονία του Αλ-Αρούρι ήρθε από τον ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια, που ανακοίνωσε πως παγώνουν αμέσως οι διαπραγματεύσεις για εκεχειρία ή για απελευθέρωση ομήρων – διαπραγματεύσεις που έτσι κι αλλιώς είχαν τελματώσει λόγω των ισραηλινών αρνήσεων. Ο Χανίγια έκανε λόγο για «ξεκάθαρη τρομοκρατική ενέργεια, παραβίαση της κυριαρχίας του Λιβάνου και κλιμάκωση της επιθετικότητας», συμπληρώνοντας πως «η ναζιστική κατοχή δεν θα πετύχει να σπάσει τη θέληση της αντίστασης του λαού μας».
Εξίσου σημαντική εξέλιξη είναι όμως και ο παλλαϊκός ξεσηκωμός των Παλαιστινίων στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη, απ’ όπου καταγόταν ο νεκρός – το επώνυμό του σημαίνει «από την Αρούρα», ένα χωριό κοντά στη Ραμάλα, την «πρωτεύουσα» της Παλαιστινιακή Αρχής, όπου ξέσπασαν αμέσως μετά τον φόνο οργισμένες διαδηλώσεις. Παρά τις γνωστές και αγεφύρωτες αντιθέσεις μεταξύ της Χαμάς και της Φάταχ/Παλαιστινιακής Αρχής, σε ολόκληρη τη Δυτική Οχθη κηρύχτηκε γενική απεργία με αποτέλεσμα να μη λειτουργήσουν χθες σχολεία, πανεπιστήμια, τράπεζες, εστιατόρια και φυσικά όλες οι κυβερνητικές υπηρεσίες. Αλλωστε ένας από τους λόγους που ο Αλ-Αρούρι ήταν εδώ και πολλά χρόνια στο στόχαστρο των Ισραηλινών –ο ίδιος έλεγε στην οικογένεια του πως περίμενε «να γίνει σύντομα μάρτυρας» και πως «είχε ήδη ζήσει πολύ»– ήταν η υψηλή δημοτικότητά του στη Δυτική Οχθη και οι καλές σχέσεις που διατηρούσε με στελέχη της Φάταχ, που του επέτρεπαν να παίζει ρόλο «ειρηνοποιού» μεταξύ των δύο εχθρικών παλαιστινιακών παρατάξεων.
Το Ισραήλ φυσικά κάνει ό,τι μπορεί για να ρίξει λάδι στη φωτιά (και) της Δυτικής Οχθης. Χθες ο στρατός συνέχισε τις επιδρομές του στον προσφυγικό καταυλισμό Νουρ Σαμς κοντά στην Τουλκάρεμ, ενώ στη διάρκεια της νύχτας επιτέθηκε με drones σε αρκετές ακόμη περιοχές. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτε σε σχέση με το συνεχιζόμενο μακελειό στη Γάζα, όπου οι γενοκτονικοι βομβαρδισμοί δεν σταματούν ούτε δευτερόλεπτο. Χθες χτυπήθηκαν και πάλι με ιδιαίτερη αγριότητα οι προσφυγικοί καταυλισμοί Μπουρέιτζ, Τζαμπαλία και Νουσεϊράτ, στην κεντρική Γάζα· και βέβαια μόνο το περασμένο 24ωρο σκοτώθηκαν άλλοι 128 άνθρωποι, ενώ συνολικά έχουν σκοτωθεί 22.313 από την αρχή του πολέμου, στη συντριπτική πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά. Ο επικεφαλής του ΠΟΥ χαρακτήρισε μάλιστα «εξωφρενικά» τα ισραηλινά πλήγματα στο νοσοκομείο Αλ-Αλάμ της Ερυθράς Ημισελήνου στην ήδη φλεγόμενη Χαν Γιουνίς, στα νοτιοανατολικά της Λωρίδας – αλλά ποιος τον ακούει;
Το μεγαλύτερο αίνιγμα τώρα είναι βέβαια η στάση της Χεζμπολάχ: από την έναρξη των ισραηλινών επιχειρήσεων στη Γάζα, το λιβανέζικο «Κόμμα του Θεού» παίζει ένα φονικό «πινγκ πονγκ» ρουκετών αλλά και ρητορικών απειλών με το Ισραήλ, αναγκάζοντας μάλιστα την κυβέρνηση Νετανιάχου να εκκενώσει ολόκληρη τη μεθοριακή ζώνη από τους κατοίκους της και να τοποθετήσει εκεί σχεδόν τον μισό στρατό της – αλλά ώς τώρα αποφεύγει την άμεση πολεμική εμπλοκή. Τι θα κάνει τώρα; Χθες, στο πολυαναμενόμενο τηλεοπτικό διάγγελμά του, ο ηγέτης της οργάνωσης Χασάν Νασράλα κατηγόρησε ευθέως το Ισραήλ πως βρίσκεται πίσω από τον φόνο και υποσχέθηκε εκδίκηση. Παράλληλα, προειδοποίησε το Ισραήλ να μην επιτεθεί στον Λίβανο, λέγοντας πως αν συμβεί αυτό «τότε οι μάχες μας θα είναι χωρίς ταβάνι, χωρίς όρια, χωρίς κανόνες. Και ξέρουν τι εννοώ». Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον «άξονα της αντίστασης», χαιρετίζοντας ως «μάρτυρες που έπεσαν στον δρόμο για την Ιερουσαλήμ» όλους τους νεκρούς από ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις στη Γάζα, στη Δυτική Οχθη, στον Λίβανο, στο Ιράκ και στην Υεμένη.
Είπε ακόμα ότι η εικόνα του Ισραήλ ως δήθεν δημοκρατίας έχει καταρριφθεί παγκοσμίως, καθώς πλέον «σε όλο τον κόσμο το Ισραήλ θεωρείται η χώρα που σκοτώνει και οδηγεί σε λιμοκτονία παιδιά και αμάχους». Και συμπλήρωσε πως σχεδόν τρεις μήνες μετά την έναρξη του πολέμου το Ισραήλ δεν έχει καταγράψει καμία στρατηγικής σημασίας επιτυχία: «Χθες το βράδυ, επιχείρησαν να παρουσιάσουν μια εικόνα νίκης, με την ύπουλη δολοφονία. […] Αλλά πού είναι οι νίκες τους στη Γάζα, τις βλέπει κανείς;», αναρωτήθηκε ρητορικά ο Νασράλα. Και βέβαια δεν έχασε την ευκαιρία για μια ολομέτωπη επίθεση στις ΗΠΑ, για τις οποίες είπε πως η Γάζα έχει ξεσκεπάσει το πιο άσχημό τους πρόσωπο: «Αυτός που δολοφονεί στη Γάζα είναι η αμερικανική κυβέρνηση και η αμερικανική πολιτική, ο αμερικανικός πύραυλος και η αμερικανική βόμβα», είπε, καταλήγοντας πως με το να εμποδίζουν την κατάπαυση του πυρός, οι ΗΠΑ οδηγούνται «σε παγκόσμια απομόνωση»…
