«Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου» α λα ισραηλινά. Για τέταρτη φορά μέσα σε μόλις δύο χρόνια ο -υπόδικος για διαφθορά- Μπενιαμίν Νετανιάχου οδηγεί τη χώρα του σε πρόωρες εκλογές.
Μεσάνυχτα Πέμπτης προς Παρασκευή κι εν μέσω πανδημίας ο ίδιος και ο κυβερνητικός εταίρος του Μπένι Γκαντς -που συμμάχησαν τον περασμένο Μάιο στο όνομα της έκτακτης υγειονομικής ανάγκης- άφησαν τα προσχήματα και οδήγησαν την πολλαπλώς προβληματική συνεργασία τους στην προδιαγεγραμμένη εδώ και καιρό κατάρρευσή της.
Αφορμή ήταν η ψήφιση του νέου προϋπολογισμού, την κατάρτιση του οποίου ο Ισραηλινός πρωθυπουργός σαμποτάρισε συστηματικά τις τελευταίες εβδομάδες.
Κάπως έτσι λοιπόν ο αποκαλούμενος από τους υποστηρικτές του «βασιλιάς Μπίμπι» ξεπερνά τον σκόπελο παράδοσης της εκ περιτροπής πρωθυπουργίας στον Γκαντς (ήταν προγραμματισμένη για το φθινόπωρο) και, αντί αυτής, τώρα επιδιώκει μια νέα, έκτη πρωθυπουργική θητεία.
Οι εκλογές προκηρύχθηκαν για τις 23 Μαρτίου. Για να πετύχει τον στόχο του ωστόσο ο Νετανιάχου θα πρέπει να υπερπηδήσει μια σειρά νέων εμποδίων. Την εν εξελίξει δίκη του για σκάνδαλα διαφθοράς όπου τον Φεβρουάριο αρχίζουν οι καταθέσεις μαρτύρων. Την κλιμακούμενη λαϊκή οργή από τους χειρισμούς της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης. Και φυσικά την εμφάνιση νέων πολιτικών αντιπάλων από τα δεξιά και τα άκρα της.
Ως πλέον επίδοξος προβάλλει τώρα ο Γιδεόν Σάαρ. Αρτι αποσχισθείς από το δεξιό κόμμα Λικούντ, νυν αρχηγός του κόμματος Νέα Ελπίδα, ήδη ψαλιδίζει στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά του Λικούντ καταλαμβάνοντας ακόμα και τη δεύτερη θέση.
Σε συνεργασία, δε, με άλλα δεξιά και ακροδεξιά κόμματα θεωρείται πια πολύ πιθανό ότι θα μπορούσε να κόψει στον Νετανιάχου τον δρόμο επιστροφής στο πρωθυπουργικό γραφείο.
Φαινομενικά απτόητος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός διακήρυξε ότι θα κερδίσει και αυτές τις εκλογές. «Οι περισσότεροι πολίτες βλέπουν την ηγεσία μας και τα απίστευτα επιτεύγματά της» υποστήριξε, σε ένα κρεσέντο δημαγωγίας. «Φέρνουμε εκατομμύρια εμβόλια, πετυχαίνουμε ιστορικές ειρηνευτικές συμφωνίες [με αραβικά κράτη], αναχαιτίζουμε την ιρανική απειλή, μετατρέπουμε το Ισραήλ σε μία από τις κορυφαίες οικονομίες παγκοσμίως».
Αυτή τη φορά πάντως ο Νετανιάχου δεν θα μπορεί να υπολογίζει στην έξωθεν βοήθεια από τον καλό φίλο του και γεωπολιτικό του «σπόνσορα», Ντόναλντ Τραμπ, που μέχρι τις ισραηλινές εκλογές του Μαρτίου θα αποτελεί και τυπικά πια παρελθόν για τον Λευκό Οίκο.
«Προσδεθείτε λοιπόν για τις χειρότερες εκλογές που έχετε ποτέ δει» προϊδεάζει τους Ισραηλινούς σε χθεσινό άρθρο του ο αρχισυντάκτης της Jerusalem Post, Γιαακόβ Κατς.
«Ενώ οι τρεις προηγούμενες εκλογές ήταν σημαντικές για την πολιτική επιβίωσή του, αυτή τη φορά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μάχεται κυριολεκτικά για την προσωπική του ελευθερία» επισημαίνει. Κι αυτό «του αφήνει μόνο δύο επιλογές: είτε να κερδίσει τις εκλογές και να σχηματίσει μια κυβέρνηση η οποία θα περάσει νόμο που θα του εξασφαλίζει ασυλία, είτε να έλθει σε συμφωνία με τον γενικό εισαγγελέα εφόσον αυτή η επιλογή παραμένει ακόμα στο τραπέζι».
Με ή χωρίς τον Νετανιάχου στην πρωθυπουργία πάντως το Ισραήλ θεωρείται από τώρα βέβαιο πως θα κυβερνηθεί από μια υπερσυντηρητική κυβέρνηση (με βάση τα έως τώρα δεδομένα, κόμματα του Κέντρου και της Αριστεράς κινδυνεύουν να μην μπουν καν στη νέα Βουλή).
Κι αυτό αποτελεί σαφώς έναν επιπλέον κακό οιωνό για την προ πολλού τελματωμένη ειρηνευτική διαδικασία με τους Παλαιστινίους, αλλά και για τα σχέδια της επικείμενης προεδρίας Μπάιντεν στις ΗΠΑ για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
