Ιράκ: Παραίτηση του πρωθυπουργού μετά από 420 (!) θανάτους

Η παραίτηση του πρωθυπουργού δεν θα επιφέρει απαραίτητα και την εκτόνωση της κρίσης στο Ιράκ. Τουλάχιστον σίγουρα όχι άμεσα. Το Κοινοβούλιο της χώρας έκανε δεκτή, χθες, την παραίτηση του Αντελ Αμπντούλ Μάχντι, δύο μήνες μετά την έναρξη των μαζικότερων αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που έγιναν στο Ιράκ, μετά την αμερικανική εισβολή το 2003 και την εκδίωξη του Σαντάμ Χουσεΐν.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, τουλάχιστον 420 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους κι εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί από την άγρια καταστολή της αστυνομίας που επιτίθεται στους διαδηλωτές με πλαστικές, αλλά και αληθινές σφαίρες και βόμβες δακρυγόνου. Οργανισμοί όπως η Διεθνής Αμνηστία και προσωπικότητες όπως ο Πάπας Φραγκίσκος εξέφρασαν την ανησυχία τους για την έκρυθμη κατάσταση κι απηύθυναν έκκληση για τον τερματισμό της αιματοχυσίας.

Ο 77χρονος Μάχντι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί την Παρασκευή, μετά τη «ματωμένη Πέμπτη» όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον 45 άνθρωποι, οι περισσότεροι στη Νασιρίγια, στο Νότιο Ιράκ, ενώ στη Νατζάφ διαδηλωτές πυρπόλησαν το ιρανικό προξενείο, φωνάζοντας συνθήματα κατά της Τεχεράνης, η οποία στηρίζει την κυβέρνηση του Ιράκ.

Υστερα μάλιστα από την εντολή του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη των Σιιτών του Ιράκ, Αγιατολάχ Αλί Σιστάνι, προς τους σιίτες βουλευτές να αποσύρουν τη στήριξή τους προς την κυβέρνηση του Μάχντι, ο πρωθυπουργός δεν είχε άλλη εναλλακτική από την παραίτηση.

Η Βουλή έχει 15 μέρες στη διάθεσή της για να επιλέξει νέο πρωθυπουργό. Ο υποψήφιος, αφού λάβει την έγκριση του προέδρου της χώρας, θα έχει 30 μέρες στη διάθεσή του για να σχηματίσει κυβέρνηση. Ωσπου να ολοκληρωθεί η διαδικασία, ο Μάχντι θα παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Οι βουλευτές, ωστόσο, είναι διαιρεμένοι.

Οι διαδηλωτές, από την άλλη, έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν σκοπεύουν να αποσυρθούν μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού. Δύο μήνες τώρα, εκατοντάδες χιλιάδες Ιρακινοί, στην πλειονότητά τους νέοι, απαιτούν μέτρα για την ανεργία και τη φτώχεια, τερματισμό της διαφθοράς και εκ βάθρων αλλαγή του πολιτικού συστήματος που θεσπίστηκε στη χώρα με την εισβολή του 2003. Αυτό ισχύει και για το σύστημα της ποσόστωσης για τον διαμερισμό της εξουσίας μεταξύ Σιιτών, Σουνιτών και Κούρδων.

Ως τώρα, οι διαδηλώσεις γίνονταν στη Βαγδάτη και στις νότιες επαρχίες της χώρας με σιιτικό κυρίως πληθυσμό.

Κι ενώ ορισμένοι ειδικοί εκφράζουν φόβους για εκτροχιασμό της κατάστασης που ενδεχομένως να οδηγήσει και σε διάλυση της χώρας, τις τελευταίες μέρες έκαναν την εμφάνισή τους διαδηλώσεις σε σουνιτικές, ως επί το πλείστον, επαρχίες του Βορρά. Κυρίως, σε ένδειξη συμπαράστασης στους διαδηλωτές στον Νότο. Γιατί το διά ταύτα βρίσκεται σε αυτό που είπε, τις προάλλες, ένας διαδηλωτής στη Βαγδάτη: «Δεν θα φύγουμε μέχρι να έχουμε δουλειές, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα».