Τελικά, έφυγε για να… μείνει; Αυτό αναρωτιούνται εύλογα οι εξεγερμένοι πολίτες του Λιβάνου που γιόρταζαν την Τρίτη τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του πρωθυπουργού Σάαντ Χαρίρι μετά από δύο βδομάδες παλλαϊκών κινητοποιήσεων.
Χθες ωστόσο μάθαιναν πως ο χριστιανός μαρωνίτης πρόεδρος της χώρας Μισέλ Αούν έκανε μεν δεκτή την παραίτηση του σουνίτη πολιτικού, του ζήτησε όμως να παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση εθνικής ενότητας, όπως ορίζει η συμφωνία διαμοιρασμού της εξουσίας ανάμεσα στις θρησκευτικές και εθνοτικές κοινότητες του Λιβάνου.
Σύμφωνα δε με το Reuters, ο (υποστηριζόμενος από τη Σαουδική Αραβία) Χαρίρι είναι έτοιμος για… ολική επαναφορά στην πρωθυπουργία, υπό τον όρο να διορίσει τεχνοκράτες υπουργούς που θα εφαρμόσουν τάχιστα μεταρρυθμίσεις για να αποτρέψουν την οικονομική κατάρρευση της χώρας.
Ορο στον οποίο ενδέχεται να αντιταχθεί η (υποστηριζόμενη από το Ιράν) σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ, που συμμετείχε παραδοσιακά και στο παραιτηθέν κυβερνητικό σχήμα.
«Δεν θα δεχτούμε οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση με τα ίδια παλιά ονόματα ή με ονόματα που έχουν τους ίδιους δεσμούς με όσους βρίσκονται ήδη τώρα στην εξουσία», δήλωνε κατηγορηματικά στο BBC ένας Λιβανέζος ακτιβιστής που πρωτοστατεί στο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας με βασικά αιτήματα τη ριζική αλλαγή του συστήματος διακυβέρνησης και την αποπομπή σύσσωμης της «διεφθαρμένης» και «ανίκανης» πολιτικής ελίτ που κυβερνά τη χώρα επί τριάντα χρόνια.
Στην κρίση παρενέβη χθες ο στρατός, απομακρύνοντας από τη μια μπλόκα διαδηλωτών από τους δρόμους, αναγνωρίζοντας από την άλλη το δικαίωμα των πολιτών σε ειρηνική διαμαρτυρία «μόνο σε δημόσιες πλατείες». Κάλεσε μάλιστα τον λαό να βγάλει τη χώρα από την παράλυση που έχει προκαλέσει το πολυήμερο κλείσιμο τραπεζών, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων.
Πέρα από τη διαιώνιση των εθνοτικών και θρησκευτικών διαφορών στην κοινωνία, τις κραυγαλέες οικονομικές ανισότητες και το πανάκριβο κόστος ζωής, το κίνημα διαμαρτυρίας καταγγέλλει τους κυβερνώντες για τις καταρρέουσες δημόσιες υπηρεσίες και υποδομές, που στερούν μεταξύ άλλων την ηλεκτροδότηση, υδροδότηση και αποκομιδή των σκουπιδιών από σημαντικό τμήμα του πληθυσμού.
Ο Λίβανος άλλωστε των περίπου έξι εκατομμυρίων κατοίκων φιλοξενεί τα τελευταία χρόνια πάνω από ένα εκατομμύριο Σύρους πρόσφυγες. Παρέμβαση έκανε χθες και ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατηγορώντας ΗΠΑ, Ισραήλ και Σαουδική Αραβία πως υποδαυλίζουν την ένταση τόσο στον Λίβανο όσο και στο Ιράκ, όπου συνεχίζονται αδιάκοπα οι μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις παρά τον βαρύτατο φόρο αίματος από την άγρια καταστολή των δυνάμεων ασφαλείας.
